Μια βραδιά με πανσέληνο, σε μια πλατεία (πλ. Ελευθερίας στον Κορυδαλλό), μια έκθεση βιβλίου να περιτοιχίζει την πλατεία, και περίπου 1000 άτομα να περιμένουν να δουν δυο μεγάλες μπάντες να τινάζουν τον Κορυδαλλό στον αέρα με τη μουσική τους, σ’ ένα μεγαλειώδες live. Αυτές είναι οι πρώτες εντυπώσεις…..

Η διοργάνωση ήταν από τον Atlantis FM 105.2 και το Δήμο του Κορυδαλλού, μέσα στα πλαίσια της 18ης Γιορτής Βιβλίου.

Δεν ξέρω αν ο Δήμος Κορυδαλλού ή ο Atlantis ευθύνονταν για το στήσιμο της συναυλίας αλλά η διοργάνωση ήταν επιπέδου σχολικής γιορτής! Η σκηνή ανύπαρκτη – ένα πλάτωμα τρία σκαλιά πιο ψηλά από το επίπεδο που βρισκόταν ο κόσμος, κι αυτό μόνο και μόνο επειδή υπήρχε ένα γεφυράκι που πέρναγε πάνω από μια τεχνητή λιμνούλα. Αλλιώς ούτε αυτό δεν θα υπήρχε! – το back line επίσης ανύπαρκτο – κάτι ενισχυτές κατηγορίας οικιακού δωματίου 17χρονου που μαθαίνει να παίζει κιθάρα – και η μικροφωνική – μεγαφωνική θύμιζε συναυλία στα μέσα του ’80! Ευτυχώς οι μπάντες μερίμνησαν κι έφεραν τα δικά τους μηχανήματα από τα studio τους κι έτσι μπόρεσαν να σώσουν σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό την κατάσταση. Ο ηχολήπτης (που ακολουθεί τους Spitfire σχεδόν σε όλα τους τα live) έκανε το θαύμα του και τελικά κάτω από τις προαναφερόμενες αντίξοες συνθήκες βγήκε ένας ήχος ικανοποιητικός για να αποφευχθεί το «φιάσκο».

Τη βραδιά άρχισαν οι Delivers όπου η εμπειρία τους σε live εμφανίσεις άναψε τα αίματα όσων περίμεναν υπομονετικά την έναρξη του live με μια και μόνο κουβέντα του Γιώργου (κιθαρίστα):  «Για πλησιάστε! Αν δεν έρθετε κοντά, δεν παίζουμε!»
Ο κόσμος πλησίασε τη σκηνή και……ΧΑΜΟΣ! Μία ώρα γεμάτη με κλασικές ατσάλινες επιτυχίες αλλά και δικά τους κομμάτια, έκαναν τον κόσμο να χτυπιέται!
It’s A Long Way To The Top (AC-DC), Big In Japan (Alphavill, σε metal διασκευή), Bring Your Daughter To The Slaughter (Iron Maiden), My Name Is Bullet (Delivers), Medley με Heaven And Hell-Holydiver-Last In Line (R. J. Dio), Jesus Christ S.A. (Delivers), N.I.B. (Black Sabbath), Overkill (Motorhead)

Μια μικρή διακοπή 10 λεπτών και οι Spitfire ανεβαίνουν στη σκηνή για να κάνουν όλους όσους ήταν μαζεμένοι να εκστασιαστούν με τα κομμάτια τους:
Danger In The World, Release Power, Street Fighter, King Of The Mountain, Gates Of Fire, Evil Thoughts Around, Macedonia, Underground, Explosion, Don’t Talk To Strangers(έπειτα από πάρα πολύ καιρό μια διασκευή στη μνήμη του R. J. Dio), Taste The Fire, Fool Enough, Whispers, Lady Of The Night και φυσικά το Lead Me On.

Επί 1,5 ώρα ο κόσμος δεν σταμάτησε να τραγουδάει και να χορεύει! Ακόμα κι όταν «έσκασαν» τα ηχεία της μεγαφωνικής και η μουσική έφτανε οριακά στους τελευταίους του κοινού, ο κόσμος συνέχιζε να συμμετέχει με όλη του τη δύναμη μαζί με την μπάντα!

Η ανυπαρξία της σκηνής έφερε πιο κοντά μπάντες και κοινό και το όλο σκηνικό εξελίχθηκε σ’ ένα πάρτι για όλους εμάς που ήμασταν εκεί!
Τελικά η επιτυχία ενός event δεν εξαρτάται μόνο από τη διοργάνωση (ήχο, σκηνή, φώτα κλπ) αλλά περισσότερο από τους συμμετέχοντες σε αυτό: τις μπάντες και πολύ περισσότερο τον κόσμο.

Σε αυτή την περίπτωση, το live με τους Delivers και τους Spitfire στην πλατεία Ελευθερίας στον Κορυδαλλό, στις 26/06/2010 θεωρώ πως ήταν κάτι το μοναδικό, ένα από τα καλύτερα που έχω δει μέχρι σήμερα.

Ένα μεγάλο μπράβο στις μπάντες κι ένα ακόμη μεγαλύτερο σε όλους όσους βρέθηκαν εκεί και το στήριξαν μέχρι τέλους.

Ανταπόκριση: G_ace