Δεν θυμάμαι πότε άκουσα πρώτη φορά την κιθάρα του Ace. Σίγουρα δεν ήταν κάποιο προσωπικό του album αλλά ένας δίσκος των KISS. Αν και η μνήμη παίζει περίεργα παιχνίδια, θα έλεγα ότι μάλλον ήταν το “Alive II” αφού αυτό ήταν το πρώτο album των KISS που πήρα από τη make-up περίοδο της μπάντας. Προφανώς και δεν πιάνεται το “I Was Made For Lovin’ You” γιατί όταν το άκουσα σε κάποιο ραδιόφωνο για πρώτη φορά δεν ήξερα καν ότι ήταν KISS. Οπότε, φαντάζομαι ότι κάπου στα 1988/89 πέφτει στα χέρια μου το “Alive II”. Κοιτάξτε…όταν είσαι 13/14 χρονών και βλέπεις αυτή τη φωτογραφία στο εσώφυλλο του Alive II με τους KISS να παίζουν πάνω σε μία φλεγόμενη σκηνή και τους ίδιους να δεσπόζουν ψηλά σε υπερυψωμένες πλατφόρμες με το εντυπωσιακό τους make up, δεν θέλει και πολύ για να κολλήσεις, έτσι; Κάπως έτσι ξεκίνησε το ταξίδι μου με τους KISS που μου έχει στοιχίσει εκατομμύρια δραχμές και χιλιάδες Ευρώ για όλα αυτά τα συλλεκτικά αντικείμενα αλλά μου έχει χαρίσει ανεκτίμητης αξίας αναμνήσεις. Η πιο σημαντική από αυτές είναι οι φιλίες με μέλη του KISS Army στην Ελλάδα (και όχι μόνο), αφού πίσω στο 1990 το να γνωρίζεις άτομα που ακούνε KISS ήταν τόσο σπάνιο όσο μία μπαλάντα σε δίσκο των Slayer!
Ένας φανατικός οπαδός των KISS δεν μένει μονάχα στη δισκογραφία της μπάντας. Ούτε καν στα ακυκλοφόρητα τραγούδια τους. Προχωράει σε άλλες πίστες. Έτσι και με τον Ace. Δεν μας αρκούσαν μόνο τα προσωπικά του album ή τα ακυκλοφόρητα demos (που ήταν πάρα πολλά…ειδικά την περίοδο 1984-1987). Θέλαμε να πάρουμε π.χ. το δίσκο του Crazy Joe γιατί είχε μέσα το κομμάτι “Eugene” που το είχε γράψει ο Ace με τον Joe Renda το 1980. Στον ίδιο δίσκο έπαιζε μπάσο ο μακαρίτης John Regan που δημιούργησε αργότερα με τον Ace τους Frehley’s Comet. Μιλώντας για πίστες, έπρεπε να πάρουμε τα προσωπικά albums του Tod Howarth γιατί ήταν μέλος των Frehley’s Comet. Το ίδιο και με αυτά του Richie Scarlet κτλ.
Ο Ace δεν υπήρξε μονάχα ο αγαπημένος κιθαρίστας ΟΛΩΝ των οπαδών των KISS αλλά ένας από τους πιο επιδραστικούς κιθαρίστες στην ιστορία της μουσικής. Προσωπικά, θεωρώ ότι υπήρξε εξίσου επιδραστικός με τον Eddie Van Halen! Μπορεί να μην είχε την τεχνική κατάρτιση του Θεού Eddie αλλά το απαράμιλλο cool στυλ του, ο αέρας πάνω στη σκηνή και φυσικά το trademark παίξιμο του επηρέασε χιλιάδες μουσικούς στο να σχηματίσουν τα δικά τους συγκροτήματα και να κάνουν τα δικά τους όνειρα για να γίνουν rock stars σαν τον Ace. Το γεγονός ότι τα social media γέμισαν με συγκινητικά μηνύματα από τεράστιους μουσικούς που δήλωναν αριστερά και δεξιά πόσο πολύ τους επηρέασε ο Ace είναι από μόνο του ενδεικτικό αλλά και για όλους εμάς τους οπαδούς των KISS μία δικαίωση. Και το εννοώ. Επαναλαμβάνω…ειδικά στην Ελλάδα πριν από 35 χρόνια το να ακούς KISS δεν ήταν εύκολο πράγμα. Πάμε στον Ace ξανά…
Τα solo albums με τους Frehley’s Comet αλλά και αργότερα κάτω από το όνομα του ήταν σε γενικές γραμμές από πολύ καλά μέχρι εντυπωσιακά. Ναι, είχε καλούς συνεργάτες αλλά πάντα…ο άσος στο μανίκι του Ace ήταν η κιθάρα του! Καταλάβαινες ότι ήταν ο Ace από μία νότα ανεξαρτήτως ύφος τραγουδιού. Ναι, δεν ήταν ο καλύτερος τραγουδιστής του κόσμου (ούτε καν). Αλλά είχε αυτή τη χαρακτηριστική φωνή που σε «ανάγκαζε» να τον ακούς ξανά και ξανά.
Αν θα διάλεγα πέντε πολύ χαρακτηριστικές στιγμές από την πλούσια κληρονομιά του αυτές θα ήταν οι εξής: α) το solo στο “Strange Ways”, β) το solo στο “Dark Light”, γ) το riff και η όλη αισθητική του “Parasite”, δ) το “Detroit Rock City” μέσα από το video του Sydney το 1980, ε) φυσικά το “Shock Me” μέσα από το video του Largo 1977. Θα πρόσθετα και ολόκληρο το πρώτο album των Frehley’s Comet από το 1987…είναι και άλλα πολλά.
Μιλώντας με πολλούς KISS fans παρατήρησα ότι πολλοί δεν έχουν συνειδητοποιήσει ότι έφυγε ο αγαπημένος τους κιθαρίστας. Δεν είναι και λίγο να έχεις επιβιώσει από τρακαρίσματα, ναρκωτικά, ποτά και να φεύγεις απροσδόκητα από πέσιμο. Ξέρετε κάτι όμως…οι θρύλοι δεν πεθαίνουν ποτέ. Θα είναι πάντα δίπλα μας κάθε φορά που βάζουμε όλους εκείνους τους κλασικούς δίσκους. Και για εμάς τους KISS fans o Ace θα είναι πάντα εκεί. Γιατί μπορεί ο Paul να ήταν ο καλύτερος συνθέτης στους KISS, o Gene να ήταν η εικόνα των KISS, o Peter να ήταν η αλητεία των KISS αλλά ο Ace ήταν ο ήχος των KISS!
Σάκης Νίκας
