Έφτασαν το όγδοο άλμπουμ οι δικοί μας Acid Death. Αυτό φυσικά λίγα πράγματα λέει για την τεράστια ιστορία του συγκροτήματος ούτε φυσικά για το γεγονός ότι για χρόνια ήταν η σημαιοφόροι του tech death στην χώρα και πρακτικά μοναδικοί εκπρόσωποι στον ήχο αυτό. Το “Evolution” έχει μια ακόμα ιδιαιτερότητα, μιας και είναι το πρώτο concept άλμπουμ του σχήματος. Αυτό είμαι σίγουρος ότι περιέπλεξε τα πράγματα ακόμα περισσότερο και ίσως να δικαιολογεί ως έναν βαθμό την μεγάλη αναμονή του άλμπουμ μιας και έχουν περάσει έξι χρόνια πλέον από το “Primal Energies”.
Το εντυπωσιακό εξώφυλλο και η δυστοπική εισαγωγή βάζει τον ακροατή αμέσως στο κλίμα. Προσωπικά η εισαγωγή μου έφερε στο νου το Bladerunner… μουσικά κινούμενο όμως, και εδώ είναι το ζουμί, μπορώ να πω ότι το “Evolution” ακούγεται σαν μια λογική ακολουθία του “Primal Energies”. Βρήκα λοιπόν την μουσική του “Evolution” πιο μαζεμένη. Δεν λέω ότι δεν υπάρχουν αρκετά τεχνικά σημεία ή και ακόμα και σημεία που το σχήμα ξεσαλώνει. Όμως το άλμπουμ έχει έντονα ρυθμικά μέρη και μπορώ να πω ότι όσο ποτέ άλλοτε έχουν γράψει πιο “εύπεπτα” κομμάτια. Φυσικά υπάρχει τεράστια ποικιλία και αυτό είναι ένα από τα δυνατά χαρτιά του σχήματος εδώ και χρόνια. Κάθε σύνθεση απαιτεί αλλεπάλληλες ακροάσεις όπου κάθε φορά ο ακροατής εντοπίζει και μια ακόμα λεπτομέρεια. Η παραγωγή είναι μοντέρνα και επιτρέπει στις συνθέσεις να απλωθούν χωρίς όμως να χάνεται η μπάλα. Υπάρχουν επίσης και εκλεκτοί καλεσμένοι μιας και από το άλμπουμ κάνουν πέρασμα οι Kelly Shaefer (Atheist) και James Murphy (μισή death metal σκηνή).
35 χρόνια μετά οι Acid Death έχουν λόγο ύπαρξης. Με το νέο τους άλμπουμ προσφέρουν πολλά στον ακροατή ενώ μπορώ να πω ότι σίγουρα έχουμε να κάνουμε με ένα από τα καλύτερα άλμπουμ της χρονιάς στο είδος του.
