Επιστρέφει το πειρατικό των Alestorm στις εφτά θάλασσες μετά από τρία χρόνια. Έχοντας βρει εδώ και χρόνια το μυστικό της επιτυχίας, προφανώς το εντόπισαν σε κάποιο τροπικό νησί θαμμένο σε ένα σεντούκι που το προφύλαγε μια αρχαία κατάρα ή κάτι τέτοιο, το σχήμα προσφέρει άλλη μια γενναία δόση folk power metal, δηλαδή μάλλον κάτι τέτοιο παίζουν, σε όλους τους φίλους τους.
Και τι ένοχη απόλαυση είναι το “Thunderfist” μιας και για άλλη μια φορά οι Alestorm αποδεικνύουν ότι είναι μεγάλοι τεχνίτες σε αυτό που κάνουν. Γιατί όποιος προσπεράσει τον χαβαλέ των στοίχων, την φωνή του Christopher Bowes που είναι επιδεικτικά κακή και τους τόνους από εφέ και κολπάκια σε κάθε κομμάτι δεν μπορεί παρά να μην διακρίνει το ταλέντο του σχήματος να γράφει πραγματικά έξυπνη μουσική.
Αν πάρουμε σαν σημείο αναφοράς το folk στον ήχο τους, τότε όπως και σε όλες τους τις δουλειές γίνεται ο κακός χαμός. Ναι είναι power metal αλλά από το punk ως το dubstep δεν το λες και έναν τσιγάρο δρόμο. Με κάποιο τρόπο όμως όλα αυτά δουλεύουν. Αν αφαιρέσεις την φωνή, που δεν χαλάει κανέναν πιστεύω, θα διαπιστώσεις ότι το “Thunderfist” έχει λίγο από όλα. Επίσης συναντάμε και κάτι το σπάνιο μιας και στο “The Storm” το σχήμα σπάει την φόρμουλα και ακούγεται πιο σοβαρό. Βέβαια αυτό κρατάει ένα κομμάτι μιας και στο καπάκι έρχεται το “Mountains Of The Deep” που μας επαναφέρει στην πραγματικότητα.
Hit του άλμπουμ το “Banana” με το επικό refrain, βραβείο του “ότι να ναι” παίρνει επάξια το “Frozen Piss 2”. Διασκευή σε Nekrogoblikon με το “Goblins Ahoy!” ενώ το “Mega-Supreme Treasure Of The Eternal Thunderfist” είναι τόσο μεγάλο όσο και ο τίτλος του.
Με λίγα λόγια το “Thunderfist” έχει όλα αυτά τα συστατικά που κάνουν τις δουλειές των Alestorm εμπορικότατες και απολαυστικές, ενώ τα live τους είναι ακόμα καλύτερα. Κλέψτε αυτό το άλμπουμ σαν καλοί πειρατές!
