Διαχρονική αγάπη ο κιθαρίστας από το Bochum. Από τους Steeler στην προσωπική του μπάντα είναι ένα τσιγάρο δρόμος, ένα τσιγάρο όμως που διαρκεί πάνω από 35 χρόνια! Σταθερότητα και εγγύηση είναι δύο λέξεις που έρχονται στον νου κάθε φορά που το όνομα του έρχεται στο μυαλό μου. Δεν είναι τυχαίο ότι πλέον η σύνθεσή του σχήματος του μετρά 13 χρόνια σταθερής πορείας, γιατί σε αντίθεση με άλλους κιθαρίστες ο Pell μπορεί να είχε το όνομα του σαν όνομα μπάντας αλλά πάντα είχε μια σταθερή μπάντα και δεν άλλαζε μουσικούς σαν πουκάμισα.
Το “Ghost Town” φαίνεται ότι έρχεται να σπάσει ένα σερί που κρατούσε εδώ και 3-4 άλμπουμ. Πρώτος θα παραδεχθώ ότι οι προηγούμενες 3-4 δουλειές του είχαν μια copy paste αίσθηση. Καλά ποτέ δεν ήταν και ο μουσικός που θα έκανε συνθετικούς ακροβατισμούς. Στην τελική έχει φτάσει να κυκλοφορήσει… 6 άλμπουμ με μπαλάντες! Παρόλα αυτά η έμπνευση φαίνεται να έχει επιστρέψει στον κιθαρίστα.
Έτσι λοιπόν το “Ghost Town” ακούγεται πιο σκληρό, σε λογικά πάντα πλαίσια. Ανοίγει με το πολύ δυνατό “Guillotine Walk” και κάπου μας τα χαλάει με το “Breaking Seals” για έναν και μοναδικό λόγο: ο αγαπημένος μας Udo που κάνει φωνητικά εδώ δεν κολλάει καθόλου. Υπάρχουν όμως και άλλες δυνατές στιγμές όπως τα “Holy Water” και “The Enemy Within”.
Σαν σύνολο το “Ghost Town” είναι σαφώς μια πιο ενδιαφέρουσα δουλειά από τις πρόσφατες του Pell. Προφανώς, εδώ δεν ανακαλύπτει ξανά τον τροχό, αλλά σίγουρα έχει ωραία πράγματα να μας πει. Οι φίλοι του κιθαρίστα θα απολαύσουν την δουλειά αυτή. Προσωπικά θα εκτιμούσα και ένα εξώφυλλο που δεν είναι AI…
