British Lion – The Burning

0

Δεύτερο χτύπημα από το Βρετανικό Λιοντάρι του Steve Harris ύστερα από ένα ντεμπούτο το οποίο είχε αποσπάσει ανάμεικτες κριτικές πριν από 6 και κάτι χρόνια. Βασικός πόλος έλξης των αρνητικών σχολίων ήταν ο τραγουδιστής Richard Taylor η φωνή του οποίου ακουγόταν κάπως αδύναμη στην πλειονότητα των τραγουδιών. Ωστόσο, αυτή τη φορά ο frontman των British Lion δείχνει ένα διαφορετικό πρόσωπο αφού η απόδοσή του είναι σαφώς βελτιωμένη και φαίνεται να έχει αποκτήσει μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση πίσω από το μικρόφωνο. Επιπλέον, όλα συγκλίνουν σε μία γενικότερη βελτιωμένη εικόνα και έτσι με άνεση μπορούμε να πούμε ότι το “The Burning” είναι σαφώς καλύτερο του προκάτοχου του. Πάμε να τα δούμε λίγο καλύτερα τα πράγματα…

Καταρχάς, οι συνθέσεις συνολικά είναι πολύ καλές και το κυριότερο είναι πολύ δουλεμένες (αυτονόητο αφού μιλάμε για τον Steve Harris) και πιασάρικες. Οι επιρροές από τη δεκαετία του 70 είναι ξανά εμφανείς αν και προσωπικά ο δίσκος μου θύμησε ελαφρώς την ατμόσφαιρα των albums των MSG την περίοδο 1996-2003 και ειδικότερα το “Arachnophobiac”. Ίσως έχει να κάνει με τις μελωδικές γραμμές των φωνητικών…δεν ξέρω. Η παραγωγή είναι, επίσης, πιο «δυνατή» σε σχέση με το ντεμπούτο αναδεικνύοντας περισσότερο τις συνθέσεις ενώ και στο στιχουργικό τομέα υπάρχει πολύ «ζουμί» και αξίζει κάποιος να δώσει τη δέουσα προσοχή.

Στα highlights συγκαταλέγουμε σίγουρα τις κιθάρες στο εναρκτήριο “City Of Fallen Angels”, την εξαιρετική δομή του “Last Chance”, τις μελωδίες του “Spit Fire”, τους στίχους στο καλύτερο κατ’εμέ κομμάτι του δίσκου “Land Of The Perfect People” και το ιδανικό κλείσιμο με το αργό “Native Son”.

Το “The Burning” είναι ένα classic rock album και έτσι θα πρεπει να αποτιμάται. Μην περιμένετε, λοιπόν, metal εξάρσεις λόγω Steve Harris. Θεωρώ, μάλιστα, ότι είναι ένας δίσκος που στέκεται ικανοποιητικά ακόμη και εκτός της επιβλητικής σκιάς του ονόματος του Steve Harris. Τσεκάρετε το λοιπόν…

Highlight: Πόσο επίκαιροι ήταν, είναι και θα είναι οι στίχοι του “Land Of The Perfect People”…ειδικά στη σύγχρονη εποχή των εφήμερων εντυπώσεων και μηνυμάτων από τα social media όπου μερικοί άνθρωποι αισθάνονται μόνοι και…μοναδικοί!