Μετά από αναμονή πολλών χρόνων, επτά για την ακρίβεια, οι Σουηδοί κυκλοφόρησαν στις αρχές Ιανουαρίου το νέο τους άλμπουμ, “Kickstarter”, κι έτσι η αφορμή ήταν η πλέον κατάλληλη για μια κουβέντα με έναν από τους ιδρυτές του συγκροτήματος, τον κιθαρίστα Hampus Klang. Χαλαρός και ευδιάθετος στο σπίτι του ανάμεσα σε τόνους βινυλίων και πλήθος… κοτόπουλων(!) μας μιλάει για τη νέα κυκλοφορία, το πάρτυ που έγινε στο μπαρ τους, τα αγαπημένα του άλμπουμ και συγκροτήματα, τις μοτοσυκλέτες των Saxon και το δώρο που ήθελε να προσφέρει στον Chris Holmes… Συνέντευξη: Γιάννης Δόλας
*μην παραλείψετε να ρίξετε και μια ματιά στο… bonus υλικό που υπάρχει στο τέλος του άρθρου!
Rockpages.gr: Πως ήταν το release party (ΣΣ οι Bullet διοργάνωσαν ένα διήμερο release party για το νέο τους άλμπουμ, “Kickstarter”, στην «έδρα» τους, το Växjö, στο περίφημο Bullet Bar, δυο μέρες πριν τη συνέντευξη);
Hampus Klang: Ήταν τρελό. Η απόλυτη παράνοια. Και τις δύο μέρες ήταν ασφυκτικά γεμάτο. Ήρθε κόσμος από πολλές χώρες και όλοι ήταν τόσο ενθουσιασμένοι, υπήρχε μια… ηλεκτρισμένη αίσθηση στον αέρα. Ο κόσμος περίμενε τόσα χρόνια και ήταν απίστευτο να συναντήσουμε τόσους φίλους και fans των Bullet.
Rockpages.gr: Πόσα δωρεάν κουρέματα «πρόσφερε» ο Dag (σ.σ. τραγουδιστής, Dag “Hell” Hofer);
Hampus Klang: Χαχαχα! Δεν ξέρω, δεν ήταν και τόσα πολλά. Νομίζω μόνο μερικά, τέσσερα περίπου. Είχε στήσει ένα σημείο backstage. Δεν δουλεύει κανονικά σε κουρείο, είναι από αυτούς που πρέπει να πας εσύ σε εκείνον… τέτοιος τύπος.
Rockpages.gr: Ένα rock συγκρότημα ανοίγει και διαχειρίζεται ένα μπαρ. Συνέχισε την ιστορία…
Hampus Klang: Στην πραγματικότητα, μόνο ο μπασίστας, ο Gustav (σ.σ. Gustav Hector), είναι ιδιοκτήτης του μπαρ μαζί με κάποιους φίλους του. Έχουν ένα πολύ μεγάλο, παλιό σπίτι, περίπου 150 ετών – ή μπορεί και 200 ή 300. Ένα μεγάλο κτίριο στο κέντρο του Växjö και ήθελαν να μετατρέψουν ένα μέρος του σε ένα πραγματικά καλό rock bar. Οπότε, το πιο απλό ήταν να το ονομάσουν “Bullet Bar”. Μέσα έχει μόνο Bullet και heavy metal αναμνηστικά και ναι, είναι ένα πραγματικά φοβερό μέρος. Μου αρέσει πολύ να πηγαίνω εκεί.
Rockpages.gr: Εύχομαι να μπορέσω να το επισκεφτώ κάποτε!
Hampus Klang: Είσαι ευπρόσδεκτος. Θα το λατρέψεις.
Rockpages.gr: Πόσο δύσκολο είναι να ακολουθήσεις έναν δίσκο όπως το “Dust To Gold”;
Hampus Klang: Είναι αρκετά δύσκολο. Θέλαμε να διατηρήσουμε αυτό το επίπεδο τραγουδιών. Αν δεν το πετυχαίναμε, απλώς δουλεύαμε όλο και περισσότερο μέχρι να το φτάσουμε. Γι’ αυτό και μας παίρνει τόσα χρόνια να κυκλοφορήσουμε άλμπουμ. Και δεν γίνεται πιο εύκολο κάθε φορά… γίνεται πιο δύσκολο. Παρ’ όλα αυτά, είμαι πολύ χαρούμενος με το υλικό που βγάλαμε και πιστεύω ότι ο δίσκος έχει αρκετά πραγματικά πολύ καλά τραγούδια.
Rockpages.gr: Νομίζω πως όταν υπάρχει μεγάλο κενό ανάμεσα σε δύο άλμπουμ…
Hampus Klang: Όντως υπάρχει…
Rockpages.gr: Ειδικά αν ο προηγούμενος δίσκος είναι πάρα πολύ καλός, είναι δύσκολο για τον κόσμο να ακούσει τον καινούριο. Γιατί έχουν ακούσει τον παλιό ξανά και ξανά και λένε «ουάου, αυτό είναι καταπληκτικό!». Και όταν αρχίζουν να ακούν τον νέο, σκέφτονται «θα είναι άραγε τόσο καλός όσο ο προηγούμενος; Θα μου αρέσει; Κι αν δεν μου αρέσει το ίδιο;». Είναι άδικο, γιατί έχεις ζήσει σχεδόν 7 χρόνια με τον προηγούμενο δίσκο και ο καινούριος κυκλοφόρησε μόλις πριν μία εβδομάδα! Επτά μέρες… δεν είναι δίκαιο!
Hampus Klang: Χαχαχα! Ναι, το ξέρω, μπορεί να συμβεί αυτό, αλλά πρέπει να τον ακούσεις περισσότερο και ίσως τότε να μπεις στο κλίμα…
Rockpages.gr: Ο στίχος από αυτό το άλμπουμ που με στοιχειώνει και δεν μπορώ να βγάλω από το μυαλό μου είναι: «nobody can stop the pack. Fear nothing. No turning back». Πώς προέκυψε;
Hampus Klang: Έχω ακούσει πολλούς να το λένε αυτό. Είναι κάπως περίεργο, αλλά ήθελα να γράψω ένα τραγούδι με τίτλο «Hit The Road» εδώ και πάρα πολλά χρόνια, περίπου 15. Το λέγαμε συνέχεια με τον Gustav και τελικά το γράψαμε κυριολεκτικά πολύ γρήγορα, στην τουαλέτα… ήταν του στυλ «τραγούδα αυτό»… Και τελείωσε αστραπιαία. Δεν έχω ιδέα από πού προέκυψε, αλλά υποθέτω πως είναι σαν μια συμμορία να βγαίνει στον δρόμο. Αυτή την αίσθηση έψαχνε. Και νομίζω ότι είναι πολύ καλό τραγούδι. Είναι και λίγο διαφορετικό για εμάς, για τους Bullet, να παίζουμε ένα τέτοιο ρεφρέν με όλα αυτά τα δεύτερα φωνητικά. Το αγαπώ αυτό το κομμάτι. Όπως είπα, είναι λίγο διαφορετικό. Έχει και μια πιο punk αισθητική, που τελικά λειτουργεί.
Rockpages.gr: Έχετε επίσης έναν νέο κιθαρίστα στο συγκρότημα. Θα ήθελες να μας μιλήσεις γι’ αυτό;
Hampus Klang: Όχι! (γέλια) Εντάξει, πλάκα κάνω! Είναι εξαιρετικός τύπος. Λέγεται Freddie Johansson και κατάγεται από τη βόρεια Σουηδία. Είναι και λίγο νεότερος από εμάς, γύρω στα 33–34. Μετακόμισε εδώ και τώρα μένει μόλις 500 μέτρα από το σπίτι μου. Είναι τέλειο να έχουμε όλη την «συμμορία» στο ίδιο μέρος, ώστε να μπορούμε να συναντιόμαστε κάθε εβδομάδα. Κάνει τα πάντα πολύ πιο εύκολα. Δεν έχει άλλη δουλειά ή κάτι τέτοιο, οπότε μπορεί να βγαίνει περιοδεία οποιαδήποτε στιγμή. Ιδανικό.
Rockpages.gr: Σκοπεύετε να κυκλοφορήσετε κι άλλα singles;
Hampus Klang: Όχι… σύντομη απάντηση! Όχι. Κάναμε ήδη τρία video, που ήταν αρκετά μεγάλη υπόθεση. Κυκλοφορήσαμε τα singles πριν από το άλμπουμ. Δεν ξέρω… αν κάποιο τραγούδι μπορεί να γίνει ας πούμε Νο.1 hit στην Αμερική ή κάτι τέτοιο, τότε όλα τα τραγούδια θα μπορούσαν να κυκλοφορήσουν ως singles, αλλά δεν νομίζω ότι θα γίνει κάτι τέτοιο!
Είμαστε αρκετά ευχαριστημένοι με τα τρία που βγάλαμε: το «Kickstarter» ήταν ένα in-your-face κομμάτι, το «Keep Rolling» πιο χαλαρό και το «Chained By Metal» πιο heavy metal και γρήγορο. Έτσι καλύψαμε διαφορετικά στυλ και νομίζω ότι δούλεψε πολύ καλά.
Rockpages.gr: Νόμιζα πως θα κυκλοφορούσατε και το «Spitfire», γιατί θεωρώ ότι έχει το πιο κολλητικό riff κιθάρας του άλμπουμ…
Hampus Klang: Ναι… θα ήταν καλή ιδέα. Έχω ακούσει πολλούς να το λένε, οπότε ίσως ήταν λάθος απόφαση που δεν το βγάλαμε. Δεν ξέρω! Δεν είναι και αργά. Ίσως να κυκλοφορήσουμε κι άλλα singles και να γυρίσουμε κι άλλα videos. Αυτό εξαρτάται κυρίως από τη δισκογραφική.
Rockpages.gr: Θα έλεγες ότι υπάρχουν «λάθος αποφάσεις» στο rock’n’roll ή στο τέλος όλα βρίσκουν τον δρόμο τους;
Hampus Klang: Νομίζω πως υπάρχουν πάρα πολλές λάθος αποφάσεις παντού, για κάθε μπάντα, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Αλλά τι μπορείς να κάνεις; Είναι πολύ δύσκολο να ξέρεις από πριν… απλώς ελπίζεις ότι θα πετύχεις.
Rockpages.gr: Στο τέλος καταλαβαίνεις αν μια απόφαση ήταν σωστή ή λάθος…
Hampus Klang: Ναι, έτσι είναι. Πάντα όταν φτιάχνεις έναν νέο δίσκο σκέφτεσαι: «αυτό είναι τόσο καλό, είμαι πολύ χαρούμενος!» Αλλά μετά από πέντε χρόνια τον ξανακούς και ίσως ο ήχος να μην είναι τόσο καλός, ίσως θα μπορούσες να το έχεις κάνει καλύτερα. Οπότε, νομίζω πως πρέπει να περάσουν κάποια χρόνια, να καθαρίσει το μυαλό σου και να ξεκινήσεις πάλι από την αρχή.
Rockpages.gr: Έβλεπα το ντοκιμαντέρ σας με το κοτόπουλο-φάρμα (σ.σ. Party Queens) και πρέπει να πω ότι έκαναν εξαιρετική δουλειά!
Hampus Klang: Ναι. Είναι επαγγελματίες!
Rockpages.gr: Φαίνεται!
Hampus Klang: Ναι, ναι, ήταν πολύ διασκεδαστικό. Αρχικά προοριζόταν να είναι μόνο 15–20 λεπτά, σαν μια ταινία μικρού μήκους. Και μετά απλώς μάζευαν όλο και περισσότερο υλικό και ξαφνικά κατέληξε να είναι περίπου 75 λεπτά, δηλαδή μια κανονική ταινία.
Μια ράτσα από τα κοτόπουλα που εκτρέφω δεν είναι κάτι τόσο συνηθισμένο. Μπορώ να σου στείλω μερικά αυγά και να αποκτήσεις κι εσύ τα δικά σου. Έχω κάποια που θα στείλω σαν δώρο στον Chris Holmes (ΣΣ τον πρώην κιθαρίστα των W.A.S.P). H ιδέα ήταν να του δώσω μια μηχανή εκκόλαψης κοτόπουλων και μερικά αυγά, ώστε να τα πάρει μαζί του στη Γαλλία…
Rockpages.gr: Μου αρέσει πολύ το πώς περνάει από την ιστορία της φάρμας με τα κοτόπουλα στην ιστορία της μπάντας. Νομίζω αυτό το κάνει τόσο ενδιαφέρον. Ήθελα ένα σχόλιό σου σχετικά με κάτι που είπες κάποια στιγμή: ότι όταν κοιτάς πίσω στη μουσική που έγραφες όταν ήσουν περίπου 25 χρονών, διαπιστώνεις πως γράφεις για τα ίδια πράγματα. Σαν να μη μεγαλώνεις ποτέ. Θα έλεγες ότι το να είσαι μέρος αυτής της μουσικής είναι σαν να βρίσκεσαι σε μια χρονομηχανή; Μπορεί να σε γυρίσει πίσω στην εφηβεία σου ή στα 30 σου. Δεν παλιώνει ποτέ.
Hampus Klang: Ναι… ναι. Δηλαδή, σήμερα είμαι 45 και πιστεύω ότι πάνω στη σκηνή νιώθω σαν να είμαι 28. Τι να πω; Καμιά φορά γελάω όταν κοιτάζω τους παλιούς μου στίχους από πριν… ας πούμε 20 χρόνια. Είναι βασικά τα ίδια πράγματα. Τα ίδια ρούχα, το ίδιο κούρεμα, απλώς λίγο μεγαλύτερος και όχι πιο σοφός – ίσως και πιο χαζός. Δεν ξέρω… «You Don’t Have To Be Old To Be Wise» (σ.σ. τραγούδι των Judas Priest).
Rockpages.gr: Εντάξει, αφού το έφερες εκεί, ας μιλήσουμε για τις αγαπημένες σου μπάντες, που υποθέτω ότι είναι οι Accept, Judas Priest, AC/DC… όλες αυτές σήμερα έχουν όλο και λιγότερα αυθεντικά μέλη. Για παράδειγμα, στους Accept έχει μείνει μόνο ο Wolf. Τι πιστεύεις γι’ αυτό; Λειτουργεί;
Hampus Klang: Τι να πω; Θα προτιμούσα μια μπάντα να παίζει με το ίδιο lineup όπως στο πρώτο άλμπουμ και να συνεχίζει έτσι για πάντα χωρίς να αλλάζει τίποτα… Αλλά κάποιες φορές λειτουργεί, άλλες όχι. Όμως, αν η επιλογή είναι είτε να διαλυθεί η μπάντα είτε να μπουν νέα μέλη, τότε πιστεύω ότι είναι καλύτερο να μπουν νέα άτομα και να συνεχίσει.
Αλλά, είναι δύσκολο. Κάποιες φορές οι άνθρωποι δεν θέλουν να συνεχίσουν, αρρωσταίνουν ή θέλουν να κάνουν κάτι άλλο. Δεν μπορείς να κάνεις πολλά γι’ αυτό. Για μένα, πάντως, όταν αλλάζει τόσο πολύ το lineup, το πιο σημαντικό πράγμα είναι ο τραγουδιστής.
Rockpages.gr: Υποθέτω ότι συνεχίζεις να αγοράζεις μουσική, γιατί στο σπίτι σου έχεις τεράστια συλλογή δίσκων…
Hampus Klang: Ναι, ναι, ναι. Τώρα είναι δέκα φορές μεγαλύτερη απ’ ό,τι ήταν στο ντοκιμαντέρ. Δεν μπορώ καν να πλησιάσω τη συλλογή μου, γιατί υπάρχουν πάρα πολλοί δίσκοι μπροστά, στοιβαγμένοι, που περιμένουν να μπουν στα ράφια.
Rockpages.gr: Αυτές είναι οι χαρές της ζωής!
Hampus Klang: Χαχαχα! Ναι, είναι παντού!
Rockpages.gr: Το ερώτημα είναι πώς αγοράζεις μουσική; Παίρνεις νέες κυκλοφορίες από αγαπημένες μπάντες; Πας σε μεταχειρισμένα δισκοπωλεία; Αγοράζεις κάτι που σου πρότεινε κάποιος;
Hampus Klang: Λοιπόν, όπως είπες, από μαγαζιά με μεταχειρισμένα, σε συναυλίες και τέτοια, αλλά επίσης αγοράζω και πουλάω πολλά LPs. Πηγαίνω σε συναντήσεις συλλεκτών, ανταλλάσσω πράγματα και βρίσκω καλύτερους δίσκους, κυρίως παλιούς… Βινύλια και μερικά CDs επίσης. Και ξέρω πλέον πάρα πολύ κόσμο που έχει φοβερές συλλογές και επαφές. Έχω πολλά, αλλά πάντα λείπουν μερικά. Δεν τελειώνει ποτέ.
Rockpages.gr: Ξέρω, πάντα υπάρχουν κάποια κενά που πρέπει να καλυφθούν!
Hampus Klang: Ναι, ναι. Αλλά στις μέρες μας αυτά που πραγματικά θέλεις είναι αρκετά δύσκολο να τα βρεις και είναι και πολύ ακριβά. Είμαι πραγματικά χαρούμενος όταν ανακαλύπτω μια μπάντα που δεν γνώριζα πριν, αν και αυτό συμβαίνει σπάνια. Μια πραγματικά καλή μπάντα… πάντα ψάχνω αυτό το συναίσθημα που νιώθεις όταν βρίσκεις κάτι τέτοιο.
Rockpages.gr: Θυμάσαι αν υπήρξαν φορές που αγόρασες έναν δίσκο και απογοητεύτηκες εντελώς; Περίμενες να ακούσεις κάτι πολύ καλό, αλλά τελικά ήταν κακό;
Hampus Klang: Βαρετή απάντηση… To «Load» των Metallica. Μπορεί να έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε, αλλά αυτό είναι το πρώτο που μου ήρθε στο μυαλό…
Rockpages.gr: Έχεις αγοράσει ποτέ δίσκο μόνο και μόνο από το εξώφυλλο και τελικά ανακάλυψες ότι ήταν καλός, παρότι δεν ήξερες τίποτα γι’ αυτόν;
Hampus Klang: Ναι… πολλές φορές, ειδικά σε συναντήσεις συλλεκτών. Αν είναι από τη σωστή χρονιά και έχει καρφιά και δέρμα… τότε μάλλον θα είναι καλό. Ξέρεις, αυτή την αίσθηση. Οπότε ναι, σίγουρα.
Rockpages.gr: Θα σε ρωτήσω για τις ίδιες μπάντες, Accept, AC/DC, Judas Priest… Πιο είναι το καλύτερο και πιο το χειρότερο άλμπουμ τους;
Hampus Klang: Το “Redeemer Of Souls”. Συγγνώμη, δεν κόλλησα ιδιαίτερα με αυτόν τον δίσκο. Είναι καλός βέβαια – μιλάμε για Judas Priest άλλωστε… Τo καλύτερo άλμπουμ είναι τo… “Killing Machine”, “Stained Class”, “British Steel”, “Painkiller”, “Screaming For Vengeance” και “Point of Entry”. (γέλια) Νομίζω ότι το νούμερο ένα αγαπημένο μου είναι το “Killing Machine”, αλλά τα αγαπώ όλα. Και θεωρώ πως ακόμα και η εποχή με τον Ripper ήταν αρκετά καλή. Δεν είναι ακριβώς το στυλ μου, αλλά τραγουδάει πολύ καλά, θα έλεγα.
Για τους AC/DC, θα έλεγα ότι το καλύτερο άλμπουμ είναι το “Back in Black”. Βαρετή απάντηση! Αλλά, ο ήχος… λατρεύω αυτόν τον ήχο. Και το χειρότερο… ίσως το “Fly On The Wall”… αν και πάλι είναι καλό.
Και για τους Accept… θα έλεγα πως το καλύτερο άλμπουμ είναι… αγαπώ όλη τη δουλειά των ‘80s, αλλά το “Restless And Wild” είναι φανταστικό, με το εξώφυλλο, την αίσθηση, τα πάντα. Όσο για το χειρότερο… δεν ξέρω, ίσως το “Eat The Heat”…
Rockpages.gr: Νομίζω όλοι αυτό διαλέγουν…
Hampus Klang: Ναι, έτσι νομίζω κι εγώ. Αλλά ήθελαν να κάνουν κάτι διαφορετικό. Κάποιες φορές οι αλλαγές λειτουργούν και κάποιες όχι. Πιστεύω πάντως ότι οι Accept πρέπει να έχουν τον Udo ή φωνητικά τύπου Udo για να ταιριάζουν με τη μουσική τους.
Rockpages.gr: Πιστεύεις ότι ο Udo θα έπρεπε να επιστρέψει στους Accept;
Hampus Klang: Ναι, αλλά μου αρέσει πολύ και το στυλ του Mark (σ.σ. Mark Tornillo). Νομίζω ότι κάνει εξαιρετική δουλειά. Οι Accept είναι καλοί όπως είναι. Απλώς, προσωπικά, θα ήθελα να δω ξανά μαζί τα αυθεντικά μέλη. Είναι λίγο περίεργο να βλέπεις τον Peter, τον Udo και τον Wolf να παίζουν παρόμοια τραγούδια ξεχωριστά, αλλά καταλαβαίνω ότι υπάρχουν λόγοι. Παρ’ όλα αυτά, προσωπικά θα ήθελα πολύ να δω όλους τους αυθεντικούς μαζί.
Rockpages.gr: Οπότε, έχετε τη φάρμα με τα κοτόπουλα, ο Gustav τρέχει το μπαρ, ο Dag κουρεύει κόσμο. Υπάρχει κάτι άλλο που πρέπει να ξέρουμε για εσάς;
Hampus Klang: Τι να πω; Γίνονται πολλά πράγματα συνέχεια. Ο Gustav έχει περίπου 10–14 ακόμα εστιατόρια, είναι πολύ απασχολημένος τύπος. Κι εγώ, από την άλλη, ασχολούμαι πολύ με choppers, αγοράζω μηχανές, τις φτιάχνω, παλιά αυτοκίνητα και τέτοια πράγματα που πραγματικά αγαπώ.
Rockpages.gr: Λοιπόν, στην πραγματικότητα ήθελα να σε ρωτήσω, αφού το άλμπουμ λέγεται «Kickstarter», ποια ήταν η πρώτη μηχανή που άρχισες να οδηγείς όταν ήσουν μικρός;
Hampus Klang: Ω, ασχολούμουν με motocross μηχανές από πολύ μικρή ηλικία, γύρω στα 6 ή 7. Είχα πολλές διαφορετικές… νομίζω ήταν, δεν ξέρω… Honda ή κάτι τέτοιο, 80 κυβικών, και είχα πάρει μέρος ακόμα και σε μερικούς αγώνες. Ξέρεις αυτό το συναίσθημα όταν έχεις 20 μηχανές παραταγμένες στη σειρά, υπάρχει η πινακίδα των 30 δευτερολέπτων, όλοι ζεσταίνουν τις μηχανές, μετά η αντίστροφη μέτρηση στα πέντε δευτερόλεπτα και ξαφνικά όλοι τέρμα γκάζι, «βρρρρρρρ»… είναι πραγματικά βίαιο συναίσθημα. Το λατρεύω.
Rockpages.gr: Κάπου διάβαζα ότι θέλατε να πάρετε τις ίδιες μηχανές με τους Saxon. Πώς προέκυψε αυτή η ιδέα;
Hampus Klang: Απλά, ρίξε μια ματιά στο οπισθόφυλλο του “Denim And Leather”… Μιας που τότε ήμασταν πάμφτωχοι έπρεπε να πάρουμε την πιο cool μηχανή που μπορούσαμε να αντέξουμε οικονομικά. Δεν μπορούσαμε φυσικά να αγοράσουμε Harley ή Triumph ή όλα αυτά. Έτσι πήραμε Honda. Εκείνα τα χρόνια ήταν πολύ φθηνές – τώρα βέβαια είναι ακριβές κι αυτές. Αλλά οι Honda δουλεύουν εξαιρετικά, οι κινητήρες τους είναι φοβεροί. Μας είχαν πει ότι υπάρχει αυτή η εξακύλινδρη Honda CBX και ότι ένας από τους κυλίνδρους δεν δούλευε σωστά μέχρι το τέλος του χειμώνα. Μετά, όταν όλα άρχιζαν να λειτουργούν τέλεια! Ο Biff μας είχε πει μια φορά ότι ήταν ο μόνος που είχε μηχανή τότε. Εμείς νομίζαμε ότι οδηγούσαν όλοι μαζί σαν συμμορία!
Rockpages.gr: Πώς πάει το λεωφορείο των Bullet;
Hampus Klang: Το λεωφορείο; Το έλεγχα σήμερα. Πηγαίνει αρκετά καλά. Πάντα υπάρχουν μικροπράγματα που χρειάζονται επισκευή. Αλλά είμαι πολύ χαρούμενος που βρήκα πρόσφατα ένα γκαράζ. Το ίδιο μέρος όπου γυρίσαμε το video του «Storm Of Blades». Ο τύπος εκεί μας πήρε τηλέφωνο και μας είπε ότι μπορούμε να το έχουμε μέσα τον χειμώνα, ώστε να μην είναι έξω και τρώει τη βροχή και το χιόνι.
Rockpages.gr: Είναι κρίμα που δεν έχετε παίξει ξανά στην Ελλάδα από την πρώτη φορά (ΣΣ … οι Bullet έπαιξαν στην Ελλάδα το 2019 (δείτε παρακάτω) και πέρασαν άλλη μια φορά από την χώρα μας σε μια Rock κρουαζιέρα πέρσι το καλοκαίρι).
Hampus Klang: Εκείνη τη μία φορά, ναι, στην Αθήνα. Μόνο αυτές τις δύο φορές. Αλλά λατρεύω την Ελλάδα. Είναι φανταστική.
Rockpages.gr: Υπάρχει κάποιο πλάνο; Έχετε δεχτεί κάποια πρόταση για να έρθετε να παίξετε εδώ;
Hampus Klang: Δεν ξέρω πραγματικά. Αυτή τη στιγμή φαίνεται πως έρχονται πολλές συναυλίες τώρα που ο δίσκος κυκλοφόρησε, οπότε… ναι, θα ήθελα πάρα πολύ να επιστρέψω. Είναι καταπληκτικά.
Σαν bonus – δώρο έκπληξη παρακάτω μπορείτε να παρακολουθήσετε μια βίντεο συνέντευξη με τους Bullet λίγο πριν την εμφάνισή τους στο Crow Club τον Οκτώβριο του 2019!
Λίγες εβδομάδες μετά την κυκλοφορία του “Live” άλμπουμ τους μιλάνε για τα highlights της καριέρας τους, μέχρι τότε, με τον ερχομό τους στην Ελλάδα να μπαίνει πανηγυρικά στην πρώτη θέση, το μυστικό πίσω από τα ολοένα και καλύτερα άλμπουμ τους, το “Bullet Bar” που είχε μόλις ανοίξει τότε, το χειρότερο άλμπουμ τους, τις πιο Spinal Tap στιγμές τους – «δεν υπάρχουν και πολλές στιγμές που δεν είναι “Spinal Tap” ομολογούν και την πρώτη συναυλία που παρακολούθησαν…
Το υλικό της συνέντευξης διασώθηκε με πολύ κόπο από την ολοκληρωτική του διαγραφή και πλέον εμφανίζεται για πρώτη φορά στις οθόνες σας επτά χρόνια μετά!
