Darkher – The Buried Storm

0

Αιθέριο και σκοτεινό άκουσμα από την εκ Βρετανίας ορμώμενη Jayn Maiven που παρουσιάζει τη δεύτερη ολοκληρωμένη της δουλειά μέσα από το καλλιτεχνικό alter ego της που ονομάζει Darkher και που στην ουσία του, είναι ένα one-woman project. H διαφορά αυτή τη φορά είναι πως έχει παρέα τον drummer Christopher Smith και έτσι η ίδια παίζει μόνο κιθάρα και μπάσο, γράφει στίχους, κρατά το μικρόφωνο και  επιμελείται το artwork. Είναι προφανές πως όπως οι περισσότεροι σόλο καλλιτέχνες έτσι και αυτή θέλει να έχει τον απόλυτο έλεγχο στο τελικό αποτέλεσμα χωρίς να αφήνει τίποτα στην τύχη. Και ναι, γι’ αυτό έκανε μόνη της και την παραγωγή του άλμπουμ.

“Go to sleep my lonely weep…”

Για όσους δεν την γνωρίζουν η μουσική της Darkher είναι μια μίξη σκοτεινής folk με έντονο το doom στοιχείο όπως η ίδια το περιγράφει. Δεν υπάρχει μεγάλη διαφοροποίηση σε σχέση με το ντεμπούτο και το νέο της πόνημα μοιάζει σαν η φυσική συνέχεια του “Realms”. Στις περισσότερες συνθέσεις η ουσία βρίσκεται στη δημιουργία σκοτεινής ατμόσφαιρας με μια -σχεδόν τελετουργική- επανάληψη των μουσικών μοτίβων και ένα αργό χτίσιμο που δεν καταλήγει όμως σε κάποιο ξέσπασμα. Υπάρχει ένα minimal γενικό πλαίσιο μέσα στο οποίο η Darkher δημιουργεί εικόνες σαν από μια γκρίζα κινηματογραφική ταινία όπου τον πρώτο ρόλο δεν έχουν τα μουσικά όργανα αλλά η φωνή της, μια φωνή που ταιριάζει όμορφα σ’ αυτό το στυλ χωρίς να είναι κάτι συγκλονιστικό ή να έχει μια χροιά που δεν έχουμε συναντήσει αλλού. Θα προτιμούσα το άλμπουμ με περισσότερη ποικιλία είναι η αλήθεια, αφού οι υπερβολικά νωχελικοί ρυθμοί κουράζουν στο σύνολο με αποτέλεσμα να ελλοχεύει ο κίνδυνος του να βαρεθεί ο ακροατής. Από την άλλη, η χρήση εγχόρδων (βιολί και τσέλο) σε κάποια κομμάτια δίνει χρώμα στις μινιμάλ ενορχηστρώσεις (να που τελικά δεν είναι μόνη με τον ντράμερ!) και κάνουν το τελικό αποτέλεσμα πιο ιδιαίτερο. Εξακολουθώ να μην ακούω τόσο το doom στοιχείο που λέει η ίδια αλλά ξεκάθαρα τo σκοτάδι είναι εκεί και παρά την έλλειψη του heavy στοιχείου σε τυλίγει και σε ρίχνει με αυτόν τον ωραίο τρόπο που αγαπάμε να ακούμε σκοτεινές μουσικές.