Είναι πάντοτε μεγάλη μας χαρά να μιλάμε με τη Doro μιας και όλα αυτά τα χρόνια -από τότε που ξεκινήσαμε σαν περιοδικό το 2003- δεν έχουμε σταματήσει να στηρίζουμε τη Γερμανίδα μουσικό όχι γιατί πρέπει αλλά γιατί πραγματικά το αξίζει. Με αφορμή την κυκλοφορία για πρώτη φορά σε picture disc του “Force Majeure” επικοινωνούμε μαζί της μέσω zoom για άλλη μία απολαυστική συνέντευξη όπως θα διαπιστώσετε παρακάτω…
Συνέντευξη: Σάκης Νίκας
Rockpages.gr: Doro, τι κάνεις αυτή την περίοδο;
Doro: Μόλις είχαμε μια μεγάλη γιορτή. Ήταν μαζεμένος πολύς κόσμος και μιλούσαμε για τις παλιές καλές εποχές. Ήταν πολύ όμορφα. Και είχα και δύο καλεσμένους-έκπληξη, για την ακρίβεια. Κάλεσαν το πρώην αφεντικό μου από πολύ παλιά από την Polygram/Phonogram. Το όνομά του είναι Louis Bowman, και στην πραγματικότητα ήταν η κύρια δύναμη που φρόντισε να εξασφαλίσουμε την υποστήριξη της περιοδείας μας με τους Judas Priest και την περιοδεία των Megadeth στην Αμερική. Ήταν λοιπόν ο καλεσμένος έκπληξη και ο πρώην διευθυντής marketing της Phonogram από τα 80ς. Έτσι κάναμε μια μεγάλη γιορτή στο Βερολίνο και μου έδωσαν τον χρυσό δίσκο για το «Rare Diamonds». Έφτασε ακόμα και στα charts χωρίς ψηφιακές πωλήσεις και κυκλοφορήσαμε και μια πολύ περιορισμένη έκδοση του άλμπουμ σε picture disc…
Rocpages.gr: (δείχνουμε στην Doro το συγκεκριμένο picture disc) Φαντάζομαι ότι αναφέρεσαι σε αυτό το εξαιρετικό picture disc…
Doro: Φυσικά, και το έχεις (γέλια)! Μόλις επέστρεψα λοιπόν από το Βερολίνο και εδώ χιονίζει. Κάνει τόσο κρύο. Κάθομαι στο αυτοκίνητό μου. Αλλά ναι, ήθελα να είμαι συνεπής στο ραντεβού μας γιατί έχει περάσει αρκετός καιρός από τότε που μιλήσαμε μαζί.
Rockpages.gr: Ευχαριστώ… ναι, έχει περάσει καιρός, αλλά είναι πάντα υπέροχο να μιλάμε μαζί σου. Το εκτιμώ πραγματικά. Να ξεκινήσω, λοιπόν, από το τελευταίο σου album, “Conqueress – Forever Strong and Proud”. Έχει περάσει πάνω από ένας χρόνος από την κυκλοφορία του. Πώς αισθάνεσαι γι’ αυτό μετά από τόσο καιρό;
Doro: Πραγματικά πολύ ωραία και είμαι πολύ χαρούμενη με το τελικό αποτέλεσμα. Ήταν μια μεγάλη επιτυχία. Όλοι οι τραγουδιστές, όλα τα βίντεο, πήρε εξαιρετικές κριτικές. Οι οπαδοί το λάτρεψαν. Παίξαμε σε πολλά φεστιβάλ…η τελευταία περιοδεία ήταν τον Δεκέμβριο και τραγούδια όπως το “Time for Justice”, το “Children of the Dawn” και το “Fire in the Sky” άρεσαν πάρα πολύ στον κόσμο. Οπότε ναι, είμαι πραγματικά ευχαριστημένη με το δίσκο…δεν θα μπορούσε να ήταν καλύτερα. Νομίζω ότι το πρώτο single “Time for Justice”, το βίντεο, νομίζω ότι ήταν τόσο γαμάτο. Και μετά τα ντουέτα, ειδικά με τον Rob Halford, ήταν τόσο ξεχωριστά για μένα. Κάναμε αυτό το βίντεο για το “Total Eclipse of the Heart”. Αυτό ήταν στην πραγματικότητα δική του επιλογή. Ήθελα να ηχογραφήσω το “Living After Midnight” επειδή μεγάλωσα με το “British Steel” και o Rob είπε: «Εντάξει, ας τα κάνουμε και τα δύο». Και ήταν απίστευτο, πραγματικό όνειρο. Ήταν μια σπουδαία συνεργασία και σήμαινε τα πάντα για μένα γιατί είμαι μεγάλος οπαδός των Judas Priest.
Rockpages.gr: Κάνατε εκπληκτική δουλειά με το “Total Eclipse of the Heart” γιατί είναι μια δύσκολη σύνθεση του Jim Steinman και βγήκε υπέροχη.
Doro: Χρειάστηκε πολύς χρόνος για να το πετύχουμε σωστά, αλλά άξιζε τον κόπο και στην πραγματικότητα ήταν μια ομαδική προσπάθεια. Όλοι έβαλαν το δικό τους λιθαράκι και πιστεύω πραγματικά ότι το τελικό αποτέλεσμα ήταν πραγματικά καλό. Σε ευχαριστώ!
Rockpages.gr: Μιλώντας για ντουέτα, μόλις χθες έλαβα την promo έκδοση του επερχόμενου άλμπουμ των Dirkschneider “Balls To The Wall – Reloaded” όπου εσύ και ο Udo ηχογραφήσατε μια φοβερή διασκευή στο «Winter Dreams».
Doro: Δεν είναι υπέροχο; Χαίρομαι που σου άρεσε! Διασκεδάσαμε πολύ κατά τη διάρκεια της ηχογράφησης. Και μετά μάθαμε ότι και η δισκογραφική εταιρεία γούσταρε πάρα πολύ το κομμάτι, και είπε: «Είναι ένα από τα καλύτερα τραγούδια…ας το βγάλουμε single»! Έτσι, γυρίσαμε ένα video σε ένα πανέμορφο κάστρο, και χρειάστηκαν μόλις δύο μέρες. Τη μία νύχτα ήταν στο κάστρο, και την άλλη μέρα ήταν στη μέση των βουνών. Πολύ κρύο, αλλά το τραγούδι λέγεται “Winter Dreams”, σωστά; (γέλια)
Rockpages.gr: Έτσι είναι. Αν σου έλεγα το 1984, όταν ξεκίνησες την επαγγελματική σου καριέρα με τους Warlock, ότι μια μέρα θα τραγουδούσες ντουέτο με τον Udo για ένα τραγούδι από το “Balls To The Wall”, σίγουρα θα έλεγες ότι είμαι τρελός…
Doro: (γέλια) Σίγουρα! Είναι τρελό. Ήμουν μεγάλος οπαδός των Accept και ίσως σου είχα πει παλιότερα μια αστεία ιστορία…είμαι μεγάλος οπαδός των Judas Priest και ήθελα να τους δω ζωντανά. Θα έπαιζαν, λοιπόν, στη Γερμανία και εκείνη την εποχή δούλευα σαν γραφίστρια. Έπρεπε να περάσω από τα σπίτια και να τους παραλάβω όλους γιατί ήμουν ο μόνη που είχε δίπλωμα οδήγησης. Έτσι τους μάζεψα και φτάσαμε αργά στο χώρο στο Έσσεν…όλα τα μεγάλα συγκροτήματα έπαιζαν εκεί. Έτσι μπήκαμε στο χώρο και ήταν τόσο γεμάτο, ήταν sold out και εμείς ήμασταν τέρμα πίσω. Αλλά μπορούσα να νιώσω την ενέργεια και ήταν απίστευτο συναίσθημα. Και θυμάμαι να λέω στον τότε κιθαρίστα μου: «Οι Priest παίζουν καλύτερα και από το δίσκο!». Και εκείνος μου απαντάει: «Αυτοί δεν είναι οι Priest, αλλά οι Accept!». Είχα ξετρελαθεί εντελώς! Ήταν το 1980 και τότε headliners ήταν οι Judas Priest, οι οποίοι ήταν επίσης απίστευτοι. Αλλά ήμουν τόσο εντυπωσιασμένη με τους Accept!
Rockpages.gr: Γνωρίζεστε από πολύ παλιά με τον Udo…
Doro: Ω ναι, είμαστε φίλοι εδώ και πάρα πολύ καιρό. Κάναμε πολλά πράγματα μαζί, όπως το “Breaking the Law”, από το άλμπουμ μου “Classic Diamonds”, και έκανα ένα ντουέτο μαζί του στο δικό του δίσκο “Man and Machine” για το τραγούδι “Dancing with an Angel”. Και μετά κάναμε και άλλα πράγματα μαζί και πάντα καλούσαμε ο ένας τον άλλον για μεγάλες συναυλίες, όπως η συναυλία για τα 40 χρόνια καριέρας μου. Ήταν εκεί και στην συναυλία μου για την 20η επέτειο. Οπότε, όπως είπες, γνωριζόμαστε από παλιά. Και τώρα παίζει με τον γιο του, τον Sven, ο οποίος ήταν μικρό παιδί όταν κάναμε τη συναυλία για την 20ή επέτειο. Ήταν ίσως τριών ή τεσσάρων ετών και ήθελε να παίξει ντραμς (γέλια)! Το θυμάμαι αυτό…χοροπηδούσε τριγύρω. Ήταν τόσο ωραίο. Τώρα παίζει με τον πατέρα του και είναι σπουδαίος drummer.
Rockpages.gr: Είσαι μία από τις ελάχιστες γυναίκες στη μουσική βιομηχανία και πιο συγκεκριμένα στη hard n’ heavy σκηνή που μετράνε πάνω από 4 δεκαετίες καριέρας. Έχεις αναρωτηθεί ποτέ πως πέρασαν τόσο γρήγορα τα χρόνια;
Doro: Όλη την ώρα το σκέφτομαι (γέλια)! Νομίζω ότι ο χρόνος κυλάει γρήγορα. Ακόμα θυμάμαι όταν ήμουν 16 ετών, όταν είχα την πρώτη μου μπάντα…φίλε, ναι, ο χρόνος περνάει γρήγορα όταν περνάς καλά, σωστά; Ναι, αλλά εξακολουθώ να είμαι το ίδιο ενθουσιώδης όπως πάντα. Τίποτα δεν έχει αλλάξει! Νομίζω ότι είμαι ακόμα ο ίδιος άνθρωπος μέσα μου και πάντα προσπαθώ να δίνω το 100% σε κάθε συναυλία, σε κάθε τραγούδι ή δίσκο, ό,τι κι αν είναι…το ξέρεις. Αντιμετωπίζω την κάθε μέρα σαν να είναι η τελευταία και δεν κρατιέμαι ποτέ. Και μερικές φορές είναι πρόβλημα γιατί το σώμα πονάει από τη μεγάλη προσπάθεια και όπως ξέρεις πάντα αρρωσταίνω όταν είμαι σε περιοδεία…οπότε γίνεται ακόμα πιο δύσκολο. Η παράσταση πρέπει να συνεχιστεί! Ξέρω ακόμα πώς να το αντιμετωπίσω ύστερα από τόσα χρόνια.
Rockpages.gr: Ξέρεις κάτι…θυμάμαι ότι μου έλεγες ακριβώς το ίδιο πράγμα όταν ήσουν εδώ για την πρώτη σου συναυλία στην Αθήνα το 2003.
Doro: (γέλια) Το ξέρω! Θυμάσαι ότι ήμουν άρρωστη τότε;
Rockpages.gr: Φυσικά… αλλά κανείς δεν κατάλαβε τίποτα όταν βγήκες στη σκηνή.
Doro: (γέλια) Ναι! Τίποτα δεν έχει αλλάξει από τότε.
Rockpages.gr: Είναι πολύ νωρίς για να μιλήσουμε για ένα ακόμα στούντιο άλμπουμ;
Doro: Ναι, είναι πολύ νωρίς. Κάναμε δύο μεγάλες συναυλίες, μία στο Wacken με πολλούς καλεσμένους όπως ο Phil Campbell, ο Dee Snider και ο Joey Belladonna. Πήγες στο Wacken πέρυσι;
Rockpages.gr: Όχι, δεν ταξίδεψα πέρσι στο Wacken.
Doro: Ήταν σπουδαία συναυλία αλλά ο καιρός ήταν τόσο κακός. Τόσος πολύς κόσμος, ξέρεις, δεν μπορούσε να μπει λόγω του καιρού και ήταν πολύ κακό γιατί ήταν ένα φανταστικό show. Οπότε τώρα δουλεύουμε πάνω σε αυτό…πιθανότατα σε DVD ή Blu ray και ένα live CD. Και μετά ήταν η μεγάλη επετειακή συναυλία μου στην πρώην πατρίδα μου, το Ντίσελντορφ. Ήταν ένα τρίωρο σόου με πολλούς καλεσμένους, όπως όλες αυτές οι σπουδαίες κυρίες όπως η Alissa White-Gluzz και η Angela Gossow. Ήταν λοιπόν η πρώτη φορά που ήταν και οι δύο μαζί στην ίδια σκηνή. Ο Mille (Petrozza, Kreator) ήταν επίσης εκεί. Πολλοί υπέροχοι άνθρωποι και φίλοι. Οπότε απλά δουλεύουμε πάνω σε αυτό το μεγάλο πακέτο DVD, Blu ray, live άλμπουμ, και θα είναι πιθανότατα σε ένα box set. Επίσης, ηχογραφήσαμε και κάποια άλλα πράγματα για την 40η επέτειο, όπως όταν ήμασταν στην Κολομβία. Μόλις παίξαμε στο μεγαλύτερο φεστιβάλ στη Νότια Αμερική…ήταν στη Μπογκοτά και ήταν πραγματικά αχανές..απίστευτο. Ο κόσμος ήταν τόσο παθιασμένος. Οπότε θέλουμε να βάλουμε πολλά πράγματα στο DVD καθώς και bonus tracks και θα είναι μάλλον ένα μεγάλο πακέτο και μετά ναι…σκέφτομαι ένα νέο άλμπουμ και μερικά νέα τραγούδια ήδη. Αλλά θα ξεκινήσουμε να δουλεύουμε πάνω στο νέο άλμπουμ όταν όλα θα έχουν τελειώσει με το DVD.
Rockpages.gr: Μου άρεσε επίσης το φανταστικό πακέτο που κυκλοφόρησες για το “Triumph and Agony” όπου παίξατε όλο το άλμπουμ ζωντανά…
Doro: Ναι… δεν ήταν υπέροχο; Κι εμένα μου άρεσε πολύ!
Rockpages.gr: Ξέρεις ότι είμαι μεγάλος fan των δίσκων που κυκλοφόρησες στις αρχές της δεκαετίας του ’90.
Doro: Ναι, το ξέρω (γέλια)!
Rockpages.gr: Ξέρεις, τότε που έπαιζες ένα πιο hard rock στυλ. Υπάρχει περίπτωση να ξαναπαίξεις σε ένα τέτοιο ύφος;
Doro: Ήταν ένα σημάδι της εποχής, αλλά κάθε δίσκος είναι μοναδικός. Κάθε τραγούδι είναι διαφορετικό. Ό,τι βγαίνει από την καρδιά σου, αυτό είναι. Αυτό είναι το πιο μαγικό πράγμα. Και ποτέ δεν σκέφτομαι να γίνω πιο hard rock ή πιο metal ή πιο industrial. Σίγουρα, μερικές φορές είναι σημάδι των καιρών και μερικές φορές είναι απλά, ξέρεις, ο τρόπος που αισθάνεσαι. Και ναι, τα λατρεύω όλα. Λατρεύω το καθαρό metal…λατρεύω το speed metal. Όπως τις πρώτες μέρες. Λατρεύω το hard rock, λατρεύω τις μπαλάντες. Όταν δουλεύω πάνω σε ένα άλμπουμ, πάντα νιώθω ότι κάθε πτυχή πρέπει να υπάρχει…όπως στο τελευταίο άλμπουμ, υπήρχε μια ποικιλία στυλ, αλλά πάντα προσπαθώ να δίνω τον καλύτερό μου εαυτό σε όποιο στυλ και αν γράφω…σκληρό, γρήγορο, αργό και ούτω καθεξής.
Rockpages.gr: Στον απόηχο της πρόσφατης κυκλοφορίας του “Force Majeure” σε picture disc για πρώτη φορά, υπάρχει πιθανότητα να κυκλοφορήσεις κι άλλα picture discs από το back catalogue;
Doro: Αυτό θα ήταν φοβερό…έχουμε μιλήσει για πολλά πράγματα, συμπεριλαμβανομένης της κυκλοφορίας περισσότερων picture discs, επειδή η ανταπόκριση ήταν τόσο θετική για το “Force Majeure”. Υπάρχουν κάποιοι δίσκοι που δεν κυκλοφόρησαν ποτέ σε αυτή τη μορφή. Θα μπορούσαμε ίσως να ξεκινήσουμε με το “Burning the Witches” ή το “Hellbound” με extra liner notes. Επίσης, έχω βρει μερικά πολύ ωραία ακυκλοφόρητα πράγματα από τις πρώτες μέρες που οι σκληροπυρηνικοί οπαδοί θα ξετρελαθούν!
Rockpages.gr: Περιττό να σου πω ότι θα πρέπει να υπάρξει κάποια στιγμή μια επίσημη κυκλοφορία του 4-track demo του “Burning the Witches”… Doro: (γέλια) Φυσικά…και αυτό, επίσης! Έτσι, θα ήθελα να κάνω περισσότερα ιδιαίτερα πράγματα όπως το πρώτο demo που ανέφερες, αλλά μερικές φορές είναι λίγο δύσκολο με όλα τα δικαιώματα και τα πράγματα που έχουμε ηχογραφήσει. Οπότε, ξέρω ότι η δισκογραφική εταιρεία θέλει πάντα να έχει, ξέρεις, τα δικαιώματα ξεκαθαρισμένα, αλλά έχω ακόμα και το show των Monsters of Rock…τόσο το live show όσο και τις πρόβες. Θα δούμε…
Rockpages.gr: Αν σε ρωτούσα ποια είναι η απόλυτη κορυφαία στιγμή της καριέρας σου…ποια είναι η πρώτη στιγμή που σου έρχεται στο μυαλό;
Doro: Υπήρχαν πάρα πολλές! Μόνο μία…; Είναι σχεδόν αδύνατο. Θα έλεγα… γιατί αυτό μου ήρθε πρώτο στο μυαλό….η συνεργασία μου με τον Lemmy, το πρώτο μου ντουέτο που έγινε ποτέ στο άλμπουμ “Calling the Wild” και το τραγούδι “Love Me Forever”. Διασκεδάσαμε τόσο πολύ και μετά ο Lemmy είπε: «Ας κάνουμε άλλο ένα» και μου έπαιξε το τραγούδι “Alone Again” στην ακουστική του κιθάρα. Τα μάτια μου γέμισαν δάκρυα γιατί έβγαζε πολύ έντονα συναισθήματα. Και μετά πήγαμε πίσω στο στούντιο, ηχογραφήσαμε και τα δύο τραγούδια και περάσαμε περίπου δύο ή τρεις εβδομάδες μαζί, μέρα και νύχτα, γιατί ο Lemmy δεν ήθελε ποτέ να κοιμηθεί! Τελειώναμε στο στούντιο ίσως στις 3:00 το πρωί, και μετά ήθελα να πάω στο ξενοδοχείο μου και να κοιμηθώ. Ο Lemmy έλεγε: «Όχι, απλά οδήγα». Και μου έλεγε κάποιες ιστορίες και μετά το επόμενο πρωί επιστρέφαμε στο στούντιο και ούτω καθεξής…είχε τόση ενέργεια! Θυμάμαι μια φορά που ήμουν τόσο κουρασμένη που ήθελα απλά να κοιμηθώ και ο Lemmy μου είπε «Μπορείς να κοιμηθείς στο σπίτι μου». Και κοιμήθηκα στην κρεβατοκάμαρα με το δερμάτινο μπουφάν μου με τις μπότες και το παντελόνι (γέλια)! Ο Lemmy με κοιτάζει και λέει: «Εσείς οι Γερμανίδες είστε αστείες» (γέλια)! Αυτός ήταν ο Lemmy! Ήταν ο καλύτερος φίλος που είχα στη μουσική βιομηχανία. Έτσι, θα έλεγα ότι ήταν σίγουρα μια από τις προσωπικές μου κορυφαίες στιγμές.
Rockpages.gr: Αν είχες την πολυτέλεια να βάλεις σε μια χρονοκάψουλα μόνο έναν δίσκο από όλη σου την καριέρα, ώστε οι επόμενες γενιές να έχουν μια τέλεια εικόνα για το τι είναι η μουσική της Doro, ποιος θα ήταν αυτός;
Doro: Θα έλεγα το “True at Heart” γιατί είναι γεμάτο από βαθιά συναισθηματικά κομμάτια…όπως το “Fall For Me Again” ή το “The Fortuneteller”. Και πολλά άλλα όπως τα “I Know You By Heart”, “Even Angels Cry” κ.α. Ξέρω ότι δεν είναι απαραίτητα ένα άλμπουμ για τους metalheads αλλά νομίζω ότι πραγματικά αποτυπώνει τα συναισθήματά μου και απευθύνεται σε οπαδούς που τους αρέσουν οι ιστορίες και οι μπαλάντες. Αλλά λατρεύω επίσης το “Angels Never Die” και το “Love me in Black”…ξέρω ότι αυτά είναι δύο από τα αγαπημένα σου!
Rockpages.gr: Σίγουρα…στην πραγματικότητα όλα τα άλμπουμ από το 1989 μέχρι και το “Love me in Black” είναι αριστουργήματα…αυτή είναι η άποψη μου!
Doro: Σε ευχαριστώ πάρα πολύ και θα τα πούμε ξανά σύντομα!
