Epica – Omega

0

Το τρίτο μέρος της μεταφυσικής τριλογίας, όρος που χρησιμοποιεί η ίδια η μπάντα, βρίσκεται ήδη στα ράφια (ή μάλλον στα e-shop…). Η κυκλοφορία του “Omega” απασχόλησε αρκετά τόσο το κοινό όσο και τα media και γι’ αυτό είχε φροντίσει το συγκρότημα, προαναγγέλλοντας το αρκετό καιρό πριν με κάθε τρόπο. Πιθανότατα, ήξεραν και οι ίδιοι ότι ετοίμαζαν τον καλύτερο δίσκο την καριέρας τους, ένα αριστούργημα, προϊόν πολύ προσεκτικής δουλειάς, εμπειρίας και φυσικά ικανότητας.

Οι Epica ολοκληρώνουν εδώ την άποψη ότι ο διχασμός που επικρατεί στον πλανήτη μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με την ένωση των ανθρώπων και την από κοινού αντιμετώπιση όλων αυτών των δυσμενών συνθηκών που οι ίδιοι δημιούργησαν. Ουσιαστικά, ολοκληρώνουν το concept που ξεκίνησε με το “The Quantum Enigma” και συνεχίστηκε με το “The Holographic Principle”. Έχει δε ενδιαφέρον το γεγονός ότι οι στίχοι είναι απόλυτα μοιρασμένοι από τους Simone Simons και Mark Jansen.

Μουσικά, ο δίσκος είναι ό,τι καλύτερο έχω ακούσει από τους Ολλανδούς στην εικοσαετή πορεία τους, χωρίς πάντως να παρεκκλίνουν από αυτά που έχουμε ακούσει τα τελευταία πολλά χρόνια απ’ αυτούς. Η διαφορά είναι στο συνθετικό τομέα, όπου το “Omega” είναι πραγματικά πού μπροστά. Άψογη εισαγωγή (Alpha – Anteludium) και εκπληκτικά τα “Seal Of Solomon” (ίσως η καλύτερη σύνθεση των Epica που έχω ακούσει), “Freedom – The Wolf Within”, όπως και το “Kingdom Of Heaven Part III που είναι η συνέχεια από τα part I και II από τα “Design Your Universe” και “The Quantum Enigma” αντίστοιχα. Το κλείσιμο του album με το ομότιτλο κομμάτι χωρισμένο κι αυτό σε τρία μέρη, δεν είναι παρά ο καλύτερος τρόπος για να τελειώσει αυτή η έμπνευση των Epica που μας απασχόλησε από το 2014, όταν οι Ολλανδοί “άνοιξαν” αυτό το concept.

Δε θα πρέπει να παραλείψουμε την αναφορά στην εξαιρετική παραγωγή του όλο και ανερχόμενου Joost Van Den Broek όπως και στο γεγονός ότι η άνοδος της Simone Simons τόσο σαν φωνή όσο και σαν μουσικός, δείχνει να μην έχει ταβάνι.

Θεωρώ το “Omega” ως την κορυφαία δουλειά των Ολλανδών και είναι πραγματικά κρίμα, οι συνθήκες που ζούμε να μην επιτρέπουν τη ζωντανή παρουσίαση του.