Με αφορμή την επίσκεψη των τιτάνων Joe Satriani και Steve Vai στην χώρα μας με το σχήμα Satchvai band, που περιλαμβάνει και τους Marco Mendoza στο μπάσο, Kenny Aronoff στα τύμπανα και τον Pete Thorn στην κιθάρα, παραθέτουμε κάποια highlights από την καριέρα τους.

Joe Satriani

Ο ιταλικής καταγωγής Joe αποφάσισε να ασχοληθεί σοβαρά με την κιθάρα σε ηλικία 14 ετών, μόλις έμαθα για το θάνατο του Jimi Hendrix. Μάλιστα, ο θρύλος λέει ότι την είδηση έμαθε ενώ έκανε προπόνηση με την ομάδα football του σχολείου του και ανακοίνωσε χωρίς δεύτερη σκέψη στον προπονητή του ότι τα παρατάει!

Σπουδάζοντας μουσική και έχοντας ήδη ξεχωρίσει για το ταλέντο του άρχισε να διδάσκει, ενώ ένας από τους πρώτους του μαθητές ήταν ο Steve Vai! Το 1978 τον βρίσκει στο Berkeley στα πρώτα βήματα της καριέρας του σαν επαγγελματίας μουσικός, ενώ ανάμεσα στους μαθητές του είναι ο Kirk Hammet και ο Alex Skolnick.

Το πρώτο του άλμπουμ, “Not Of This Earth”, κυκλοφορεί το 1986, ενώ το δεύτερο, “Surfing With The Alien”, έρχεται ένα χρόνο αργότερα και γίνεται το πρώτο εντελώς instrumental άλμπουμ που μπαίνει στα charts μετά από πολλά χρόνια.

Το 1993, έχοντας ήδη κυκλοφορήσει το “The Extremist” γίνεται για λίγο μέλος των Deep Purple αντικαθιστώντας τον Ritchie Blackmore, που εγκατέλειψε τη μπάντα πριν την Ιαπωνική της περιοδεία και τελικά όριστικά. Παρόλη την πρόταση του συγκροτήματος να παραμείνει ως μόνιμο μέλος προτίμησε τη σόλο καριέρα του.

Ακολούθησε το γνωστό σχήμα G3 με τον Steve Vai και τον Eric Johnson, που έπαιζε live και που με τα χρόνια φιλοξένησε πολλούς γνωστούς κιθαρίστες όπως οι Yngwie Malmsteen, John Petrucci, Kenny Wayne Shepherd, Robert Fripp, Andy Timmons, Uli Jon Roth, Michael Schenker, Paul Gilbert, Steve Morse, Steve Lukather κ.α.

Τελικά, έγινε μέλος ενός συγκροτήματος το 2008, όταν μαζί με τους πρώην Van Halen, Sammy Hagar και Michael Anthony, και τον νυν Red Hot Chili Peppers, Chad Smith, σχημάτισαν τους Chickenfoot με τους οποίους κυκλοφόρησαν δυο στούντιο άλμπουμ και ένα live μέχρι στιγμής.

Στην μεγάλη καριέρα του έχει συνεργαστεί ακόμα και με πολλούς άλλους καλλιτέχνες, όπως οι Blue Oyster Cult, στο “Imaginos”, ο Alice Cooper, στο “Hey Stoopid”, ή οι Spinal Tap (!), στο “Break Like The Wind”, αλλά αυτό που δεν έχει καταφέρει να κερδίσει μέχρι σήμερα είναι ένα βραβείο Grammy, αν και έχει 15(!) υποψηφιότητες από το 1989!

Αυτή θα είναι η Τρίτη φορά που επισκέπτεται την χώρα μας μετά τις 2 εμφανίσεις σε Θέατρο Πέτρας και Μονή Λαζαριστών το 2002 και το Ολυμπιακό

Steve Vai

Και ο Steve Vai είναι ιταλικής καταγωγής και άρχισε να ασχολείται με την κιθάρα από 6 ετών

Ξεκίνησε την καριέρα του το 1978 σε ηλικία 18 ετών ως session μουσικός του Frank Zappa. Το 1983 μετακόμισε στην Καλιφόρνια θέτοντας τις βάσεις για τη σόλο καριέρα του. Το ντεμπούτο άλμπουμ του, “Flex-able” κυκλοφόρησε το 1984, ενώ το παίξιμο και το ταλέντο του είχε ήδη κάνει αίσθηση στον χώρο με τη σύνθεσή του “The Atittude Song” που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Guitar Player.

Πολύ σημαντική για την mainstream αναγνώρισή του ήταν η συμμετοχή του στην ταινία “Crossroads” (1986), όπου υποδύθηκε το ρόλο του «Διαβόλου» σε μια κιθαριστική μονομαχία με τον πρωταγωνιστή, Ralf Macchio (Karate Kid).

Έκανε ένα πέρασμα από τη dream-team μπάντα του “Diamond” Dave, με συμπαίχτες τους Billy Sheehan και Greg Bissonette, για δυο άλμπουμ, μέχρι το 1989. Κάπου εκεί αντικατέστησε τον Adrian Vandenberg στους Whitesnake και ηχογράφησε το “Slip Of The Tongue”, κάτι που βοήθησε και το δικό του σόλο άλμπουμ, “Passion And Warfare”, που δούλευε στο προσωπικό του στούντιο για πέντε συναπτά έτη, το οποίο έφτασε μέχρι το Νο.18 στο Billboard 200.

Αφού κυκλοφόρησε μόνο ένα άλμπουμ με τα ιερά τέρατα TM Stevens, Terry Bozzio και Devin Townshend με τον τίτλο “Sex & Religion” το 1993, συνεργάστηκε με τον Ozzy Osbourne όπου ηχογράφησε τις κιθάρες για το “Ozzmosis”. Όμως, μετά από διαφωνίες το άλμπουμ ξαναγράφτηκε και ηχογραφήθηκε από την αρχή με τον Zakk Wylde στις κιθάρες.

Σε αντίθεση με το δάσκαλό του έχει τιμηθεί 3 φορές με βραβείο Grammy, ενώ ήταν υποψήφιος άλλες 9.

Ο Steve Vai έχει επισκεφτεί την χώρα μας το 2002, 2005, 2012 και πιο πρόσφατα το 2023.

Γιάννης Δόλας