Kreator – Gods Of Violence

0

The Kreator has returned, όπως λέει εδώ και καιρό σε κάθε live ο Mille Petrozza. Σχεδόν πέντε χρόνια μετά το “Phantom Antichrist”, το 14ο studio album των Γερμανών είναι γεγονός. Ένα album που φαίνεται να επιβεβαιώνει αυτό που βλέπαμε να έρχεται με τις τελευταίες κυκλοφορίες τους, δηλαδή την ολοένα και περισσότερη μελωδία στα τραγούδια. Είναι εξάλλου η πιο μελωδική δουλειά τους μετά το γερό comeback που έκαναν με το “Violent Revolution”.

Έχοντας ακούσει αρκετές φορές το “Gods Of Violence”, μπορώ να πω με σιγουριά ότι δε με κέρδισε. Έχει ναι μεν κάποιες πολύ καλές στιγμές, ειδικά τα “Totalitarian Terror” και το ομώνυμο είναι κομμάτια που ξέρεις ότι δε θα βγαίνουν πλέον από το setlist του συγκροτήματος, αλλά σε γενικές γραμμές δεν με ικανοποίησε. Η μελωδία και ο λυρισμός αποτελούν πλέον αναπόσπαστο κομμάτι της μουσικής τους, κάτι που γίνεται πιο έντονο από τη μέση και μετά, παρά τη φιλότιμη προσπάθεια του Mille να ουρλιάξει όσο πιο πολύ μπορεί και του Ventor να βαράει σαν μανιακός. Τραγούδια όπως τα “Hail To The Hordes”, “Lion With Eagle Wings” και το επτάλεπτο “Death Becomes My Light” που κλείνει το album, αν είχαν διαφορετικά φωνητικά θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν ακόμα και power metal. Όχι ότι έχω κάποιο πρόβλημα με τη μελωδία στα ακραία συγκροτήματα, μου αρέσει να βλέπω μουσικούς να μη μένουν στάσιμοι και να δοκιμάζουν διαφορετικά πράγματα στον ήχο τους. Απλά στους Kreator δε μου κολλάει, σε κάποιες στιγμές μάλιστα μου φαίνεται και επιτηδευμένη. Όπως και να έχει όμως, αυτοί είναι πλέον οι Γερμανοί και με αυτό το στυλ πορεύονται. Εξελίσσονται, εμπλουτίζουν τον ήχο τους και ανταμείβονται με πολλές περιοδείες και πολύ κόσμο να τους ζητάει. Όσοι το γουστάρετε αυτό, θα ενθουσιαστείτε με αυτό το album. Οι υπόλοιποι, όπως κι εγώ, θα το ξεχάσετε σύντομα.

Το “Gods Of Violence” βγαίνει σε πληθώρα εκδόσεων για κάθε γούστο και τσέπη που περιλαμβάνει CDs, βινύλια, κασέτα, DVD και Blu-ray σε πολλούς συνδυασμούς μεταξύ τους. Μέσα σε αυτά είναι και η εμφάνισή τους στο Wacken Open Air το 2014 (χωρίς νόημα, αφού υπάρχει το “Dying Alive” του 2013 με ολόιδιο setlist) όπως και ένα CD με πέντε κομμάτια από το album σε demo μορφή τα οποία δεν είναι και τίποτα το ξεχωριστό, ενώ ένα bonus τραγούδι έχει η έκδοση της Ιαπωνίας.