Lacrimae – τα δάκρυα δεν είναι απαραίτητα κάτι αρνητικό, υπάρχουν δάκρυα χαράς, λύπης, μπορεί κάποιος να συγκινηθεί και να κλάψει για οποιοδήποτε λόγο

0

“Welcome inside my brain / All paths and routes collide…”

Λυρισμός και πειραματισμός είναι δύο στοιχεία που χαρακτηρίζουν τη νέα πανέμορφη δουλειά των LACRIMAE. Το αθηναϊκό κουαρτέτο γράφει για τις αντιφάσεις του ανθρώπινου ψυχισμού και εμείς προσπαθούμε να καταλάβουμε πόσο εύκολο είναι να βάλει κάποιος νότες τέτοια πολύπλοκα πράγματα. Και επειδή δε βγάζουμε άκρη μίλησαν οι ίδιοι στον Κωνσταντίνο -mindcrimek- Βλάχο και την εκπομπή SOUNDS OF DECAY RADIOSHOW επιβεβαιώνοντας τα όσα ωραία πιστεύαμε ήδη γι’ αυτούς. Ο λόγος στον ντράμερ της μπάντας, Γιάννη Αρβανίτη…

Rockpages.gr: Καλησπέρα Γιάννη και καλώς ήρθες στο Sounds of Decay Radioshow. Αρχικά, πες μας λίγα λόγια γι’ αυτούς που δεν γνωρίζουν καθόλου το συγκρότημα

Γιάννης Αρβανίτης: Καλησπέρα και ευχαριστούμε για την πρόσκληση. Είμαστε οι Lacrimae, ένα σχήμα τεσσάρων ανθρώπων που παίζουμε progressive rock. Δημιουργηθήκαμε το 2011, αρχικά σαν ντουέτο, εγώ στην κιθάρα και η Άννα Αρβανίτη στα φωνητικά και στο πιάνο. Aρχικά δουλεύαμε κάποια acoustic shows αλλά το 2016 όταν τελειώσαμε από φοιτητικές υποχρεώσεις βρήκαμε χώρο και χρόνο για να κάνουμε τη μπάντα full band, αλλάξαμε τελείως ύφος και αρχίσαμε να γράφουμε δικό μας υλικό, βάλαμε κιθάρα (Ντίνος Μπιρμπίλης), μπάσο(Ανδρέας Μαρκάτης) και εγώ επέστρεψα στα τύμπανα που είναι και το βασικό μου όργανο. Αν και αρχικά είχαμε βγάλει κάποια κομμάτια στην ουσία το μόνο που έμεινε ίδιο ήταν πλέον το όνομα και το 2017 κυκλοφορήσαμε το πρώτο μας Ep, το “Entropia”, το οποίο σαν ύφος ήταν πιο σκοτεινό και minimal, ακόμα ψάχναμε να βρούμε τι μας άρεσε. Εκείνη την εποχή ήταν αυτό που νιώθαμε και μετά από αρκετά shows που δώσαμε αρχίσαμε να δουλεύουμε το πρώτο μας ολοκληρωμένο άλμπουμ, το “Condtradiction”.

Rockpages.gr:: Πέρασε αρκετό διάστημα μεταξύ των δύο κυκλοφοριών, είχε να κάνει με τον τρόπο που δουλεύετε;

Γιάννης Αρβανίτης: Είχε να κάνει κυρίως με το γεγονός πως είμαστε λίγο τελειομανείς. Περίπου το μισό άλμπουμ είχε ήδη συνθεθεί την εποχή του Entropia και δουλεύαμε σιγά σιγά τα κομμάτια, τα παίζαμε κιόλας στα shows γιατί με εξαίρεση μια δυο διασκευές το σετ ήταν κυρίως δικά μας κομμάτια. Απλά τότε ήταν σε πρώιμη μορφή. Αλλά για να βγει ένα άλμπουμ σωστά θέλει πολύ χρόνο, μέσα στα χρόνια τελειοποιήσαμε τις συνθέσεις και τις φέραμε εκεί ακριβώς που τις θέλαμε, κάναμε προπαραγωγή του άλμπουμ, μπαίνανε συνέχεια ιδέες.

Rockpages.gr: Που ηχογραφήθηκε το άλμπουμ?

Γιάννης Αρβανίτης: Η παραγωγή έγινε σπαστά, γράψαμε εμείς κιθάρες και μπάσο σε home studio, τα φωνητικά και τα πλήκτρα επίσης και όλο το πακέτο το πήρε ο Έκτορας Τσολάκης και το μίξαρε.

Rockpages.gr: Και το στείλατε για mastering στον Steve Kitch;

Γιάννης Αρβανίτης: Επειδή γενικότερα ψάχναμε είχαμε καταλήξει να το στείλουμε σ’ αυτόν πριν καν ξεκινήσουμε να γράφουμε γιατί μας άρεσαν πάρα πολύ τα masters για όλες τις δουλειές του, όπως και για την ίδια του τη μπάντα, τους The Pineapple Thief. Μας αρέσει πως προσεγγίζει τα κομμάτια, παίρνει τα aspect του ήχου τα οποία κάνουν την αντίστοιχη μουσική ωραία και τα αναδεικνύει τέλεια. Πραγματικά δε θα μπορούσαμε να ζητήσουμε κάτι περισσότερο από αυτό που πήραμε, γιατί αυτό πήραμε στο 100%.

Rockpages.gr: Οι ηχογραφήσεις πήραν χρόνο γιατί ήταν ήδη έτοιμες οι συνθέσεις;

Γιάννης Αρβανίτης: Σκέψου ότι για σχεδόν δύο χρόνια κάναμε προπαραγωγή του άλμπουμ. Το ηχογραφήσουμε όλο σε home studio και το φέραμε στο περίπου εκεί που θέλαμε, στα κανάλια που θέλαμε, τις ενορχηστρώσεις κτλ για να έχουμε ακριβώς σαν οδηγό αυτό που θέλαμε, ήταν demos αλλά σε επίπεδο full παραγωγής, υπήρχαν όλες οι λεπτομέρειες αν και μπήκαν ιδέες και στην κανονική παραγωγή. Αρχικά το άλμπουμ ήταν έξι κομμάτια, μέχρι το architect αλλά προσθέσαμε δύο για να έχει τη διάρκεια που έπρεπε, στην ουσία τα γράψαμε τότε ενώ τα άλλα υπήρχαν όλα από το 2018.

Rockpages.gr: Το όνομα Lacrimae πώς προέκυψε; Είναι τα δάκρυα μέρος της ζωής μας έτσι και αλλιώς;

Γιάννης Αρβανίτης: Αυτό που θυμάμαι είναι πως όταν ψάχναμε όνομα είχε πετάξει η Άννα τρία τέσσερα ονόματα και μέσα σ’ αυτά ήταν το Lacrimae και για κάποιο λόγο μας κόλλησε, ακούστηκε σωστό. Σημαίνει δάκρυα στα λατινικά και η σημασία που θέλαμε να του δώσουμε είναι ότι τα δάκρυα δεν είναι απαραίτητα κάτι αρνητικό, υπάρχουν δάκρυα χαράς, λύπης, μπορεί κάποιος να συγκινηθεί και να κλάψει για οποιοδήποτε λόγο. Γενικότερα μας αρέσει να γράφουμε μουσική η οποία μας εκφράζει συναισθηματικά στο 100% και είναι έντονη και με θεατρικότητα και το όνομα μας ταιριάζει.  

Rockpages.gr: Θα έλεγες πως η ταμπέλα του prog είναι αρκετή για να περιγράψει τη μουσική των Lacrimae;

Γιάννης Αρβανίτης: Θα πω πως ναι αλλά παράλληλα είναι και κάτι πολύ γενικό σαν φάσμα το progressive, όπως το ίδιο το rock και όποιο είδος μπορεί να πει μια ιστορία. Γενικά αυτό αγαπάμε να κάνουμε, κάθε κομμάτι λέει μια ιστορία, μπορεί να είναι fiction, μπορεί βιωματική αλλά όπως και να έχει την πλαισιώνουμε με βάση το story telling.

Rockpages.gr: Υπάρχουν progressive σχήματα που απλά αντιγράφουν το στυλ άλλων prog σχημάτων χωρίς να πρωτοτυπούν. Εσείς μοιάζει να πρωτοτυπείτε και έχετε πολλά στοιχεία, από prog metal, gothic και post.

Γιάννης Αρβανίτης: Αυτό που ακούς έχει να κάνει με τις επιρροές μας, το κάθε μέλος έχει τελείως διαφορετικές επιρροές, υπάρχουν φυσικά πράγματα που ακούμε όλοι αλλά σαν ακούσματα είμαστε διαφορετικοί αλλά έχουμε χημεία και ας σκεφτόμαστε διαφορετικά. Μπορεί να φέρει για παράδειγμα ο Ντίνος να έρθει με ένα ριφάκι που του θυμίζει Pain Of Salvation και εμένα να μου θυμίσει Mercyful Fate οπότε θα σκεφτώ τελείως διαφορετικά την ενορχήστρωση. Αυτό κάνει τη μουσική μας πολύπλευρη αλλά ο καθένας φέρνει το δικό του λιθαράκι.

Click: Argiris Liosis

Rockpages.gr: Γενικά πειραματίζεστε με ήχους και στυλ;

Γιάννης Αρβανίτης: Ω, ξεκάθαρα, είναι κάτι που αγαπάμε να κάνουμε, να παίζουμε με οτιδήποτε, πολλά τρικς που βάζουμε, sound design, πειραματισμού, να χρειαστεί distortion σε ένα vocal track και εμείς να το ηχογραφήσουμε για παράδειγμα μέσα από κιθάρα και γενικά να παίζουμε με τέτοια πράγματα.

Rockpages.gr: Τα γυναικεία φωνητικά δεν είναι και το πιο συνηθισμένο στο χώρο του progressive πάντως.

Γιάννης Αρβανίτης: Θα συμφωνήσω αλλά παράλληλα δεν το βλέπω έτσι. Έχει να κάνει με τις χροιές και το πως αντιμετωπίζει μια τραγουδίστρια τα κομμάτια

Rockpages.gr: Βέβαια τα φωνητικά της Άννας δεν είναι απλά, έχουν ταυτόχρονα πάθος αλλά και μια θεατρική προσέγγιση που σε σκαλώνει.

Γιάννης Αρβανίτης: Η Άννα είναι πραγματικά all about that, αυτό που κάνει είναι πολύ συναισθηματικό και intense και πολύ θεατρικό. Έτσι λειτουργεί, θα διαβάσει το στίχο, θα τον νιώσει και εκεί θα δώσει το πράσινο φως για να πει αυτό το κομμάτι είναι ωραίο. Ταιριάζει γάντι με τη μουσική που γράφουμε και δίνει χαρακτήρα στο συγκρότημα. Αν κάποιος ακούσει τη μουσική μας στο τέλος αυτό θα του μείνει, ένα συναίσθημα και μια χροιά που δεν έχει ακούσει κάπου αλλού.

Rockpages.gr: Για πες μου όμως, ποιες είναι οι επιρροές σας και ταυτίζονται με τα αγαπημένα συγκροτήματα;

Γιάννης Αρβανίτης: Σαφώς, οποιαδήποτε progressive μπάντα από τα 90ς ως σήμερα αλλά σε μας παίζει μεγάλο ρόλο και τα ακούσματα που έχουμε ανά περίοδο γιατί με βάση αυτό θα κινηθούμε και μουσικά τελείως υποσυνείδητα και έτσι λειτουργούμε όλοι μας.

Rockpages.gr: Ποιος είναι υπεύθυνος για τις συνθέσεις και ποιος για τους στίχους; Και από που εμπνέεστε;

Γιάννης Αρβανίτης: Οι ρόλοι δεν είναι τόσο διακριτοί. Στίχους γράφω κυρίως εγώ, έγραφα στην αρχή, μετά άρχισε η Άννα και ο Ντίνος έχει γράψει κάποια αλλά εμένα μου αρέσει πολύ το medium και πάντα έγραφα στίχους έχοντας στο κεφάλι μου ένα story, είτε που έχω δημιουργήσει εγώ, βιωματικό ή fiction, είτε μπορεί να έρθει η Άννα με μια ιδέα, είτε να πάρω έναυσμα από μια μελωδία.

Όσον αφορά τη σύνθεση εκεί δουλεύουμε όλοι το ίδιο, μπορεί να φέρει κάποιος μια ιδέα και να δουλέψουμε σιγά σιγά όλοι. Και λειτουργεί προς όλες τις κατευθύνσεις, μπορεί πχ να έχω δώσει στίχους στην Άννα και αυτή να σκεφτεί τη μουσική, και το ανάποδο.

Rockpages.gr: Διάβασα στη σελίδα σας πως το Contradiction μιλάει για τις αντιφάσεις της ανθρώπινης φύσης και ψυχής

Γιάννης Αρβανίτης: Όταν γράψαμε το άλμπουμ δεν είχαμε κάποιο τίτλο ακόμα, ξέραμε απλά πως έχουν κοινά στοιχεία και πως από άποψη θεμάτων είναι βιωματικά. Βάζοντας κάτω τα κομμάτια συνειδητοποιήσαμε πως κάθε κομμάτι μιλάει για ένα διαφορετικό βίωμα και βγάζει διαφορετικά συναισθήματα λόγω των στίχων. Και έτσι σκεφτήκαμε τον τίτλο για τον ανθρώπινο ψυχισμό

Rockpages.gr: Πόσο εύκολο είναι οι εσωτερικές σκέψεις να εξορθολογιστούν ως διεργασίες και να περάσουν σε νότες και στίχους;

Γιάννης Αρβανίτης: Κυρίως με το πως νιώθουμε, τα συναισθήματα που σκεφτόμαστε με βάση τη μουσική, τι θα βάλεις να ακούσεις όταν έχεις τις μαύρες σου για παράδειγμα, και γενικά κάπως έτσι κινηθήκαμε, τα ήρεμα σημεία, οι εκρήξεις, όλα είναι εκεί επειδή βγάζουν νόημα.

Rockpages.gr: Το “trail of cleanse”;

Γιάννης Αρβανίτης: Eίναι το single και γυρίσαμε video clip γι’ αυτό γιατί είναι και το πιο catchy. Μιλά για έναν άνθρωπο ο οποίος έχει διπλή προσωπικότητα, μια καλή και μια κακή πλευρά. Όταν το συνειδητοποιεί προσπαθεί σιγά σιγά να καταπολεμήσει τον κακό του εαυτό αλλά δε γίνεται γιατί πρέπει να πεθάνει και ο καλός του χαρακτήρας. Στην ουσία μιλάει για την αποδοχή για το ποιος είναι  

Rockpages.gr: Πώς είναι η ανταπόκριση μέχρι τώρα από τον κόσμο;

Γιάννης Αρβανίτης: Διθυραμβική θα έλεγα, πραγματικά έχουμε πάρει μόνο καλά λόγια για το άλμπουμ, το καλύτερο σχόλιο είναι πως έχει ωραία ροή και το ακούν ολόκληρο χωρίς να χάνουν το ενδιαφέρον.

Click: Argiris Liosis

Rockpages.gr: Υπεύθυνος για το ωραίο εξώφυλλο; Τι ακριβώς βλέπουμε σ’ αυτό; 

Γιάννης Αρβανίτης: Και αυτό το σκεφτήκαμε αφού βγάλαμε τον τίτλο. Έχει μια σφαίρα όπως αυτές που έχουν οι μάντισσες και κοιτάνε το μάλλον. Μέσα στη σφαίρα είναι ο άνθρωπος και τα κομμάτια του ανθρώπινου ψυχισμού που φεύγουν σιγά σιγά που στην ουσία ενώνει το παζλ. Το σκεφτήκαμε σαν ιδέα εμείς και το σχεδίασε ένας τύπος από το fiverr που κάνει εξώφυλλα και το σχεδίασε αφού του δώσαμε τις ιδέες μας

Rockpages.gr: Ο δίσκος υπάρχει στο bandcamp των Lacrimae αλλά θα κυκλοφορήσει και σε φυσικό φορμάτ κάποια στιγμή;

Γιάννης Αρβανίτης: Ναι θα κυκλοφορήσει, περιμένουμε να έρθουν οι κόπιες και θα το ανακοινώσουμε με links κτλ

Rockpages.gr: Πόσο σημαντικά είναι τα social media για την προώθηση του σχήματος?

Γιάννης Αρβανίτης: Παίζουν μεγάλο ρόλο για να υπάρχει interaction με το συγκρότημα. Όπως ένας youtuber ανεβάζει συνέχεια content για να μεγαλώσει το κοινό έτσι και μια μπάντα θα τα χρησιμοποιήσει σαν εργαλείο, βοηθάνε να ακούσει κόσμος τη μουσική σου. Υπάρχει τεράστιος κορεσμός αλλά προσπαθείς να πάρεις ένα κομμάτι της πίτας. Στο επίπεδο που είμαστε εμείς πρέπει να δώσεις shows, να πουλήσεις φυσικές κόπιες, σαν κοινό το είδος έχει ακόμα αρκετούς ρομαντικούς και λειτουργεί

Rockpages.gr: Ποια είναι αυτή η κρυμμένη ανατολική ακτή;

Γιάννης Αρβανίτης: Το Hidden East Shore είναι ένα οργανικό κομμάτι που τζαμάραμε από την εποχή του Entropia. Είχε γράψει εξ ολοκλήρου ο πρώην μπασίστας μας (Ανδρέας Μαρκάτης), στην ουσία ήταν μια συλλογή από bass riffs και το δουλέψαμε με βάση εκείνο το σκελετό. Παίζουν αρκετές ανατολίτικες κλίμακες και του δώσαμε αυτή τη χροιά, στην ουσία είναι το ταξίδι, ο στόχος προορισμός που θέτω για να φτάσω κάπου.

Rockpages.gr: Μια από τις πλέον αγαπημένες μου ερωτήσεις σε μουσικούς είναι να τους ρωτάω πότε κολλήσανε το μουσικό μικρόβιο.

Γιάννης Αρβανίτης: Από την Τρίτη δημοτικού συνειδητοποίησα ότι έχω ρυθμό, ότι άκουγα έβρισκα το ρυθμό κοπανώντας πράγματα. Το μικρόβιο το κόλλησα όταν δυο χρόνια μετά έπεσε στα χέρια μου το cd Deepest Purple των Deep Purple, μπαίνει το Burn και το να ακούω το χαμό ήταν τελείως eye-opening. Μετά ήταν το S&M των Metallica που έκανε το κεφάλι μου να εκραγεί. Μετά γνώρισα τα nu metal της εποχής και έπειτα το progressive.

Rockpages.gr: Θα ακούσουμε το άλμπουμ κάποια στιγμή ζωντανά επί σκηνής;

Γιάννης Αρβανίτης: Ναι, λόγω covid δεν είχαμε την ευκαιρία αλλά σύντομα μαζί με τα cd θα βγει ανακοίνωση για release show και θα γίνει σωστά.

Rockpages.gr: Το καλύτερο σας live μέχρι τώρα;

Γιάννης Αρβανίτης: Από άποψη παιξίματος το καλύτερο ήταν στο An το 2019 μαζί με άλλες progressive μπάντες (New Past, Within Progress, Glass Eye Filter) και είχε πάει πολύ καλά. Αλλά το αγαπημένο μας ήταν το 2017 στο Holywood Stage το οποίο μας κάλεσε η μπάντα πέντε μέρες πριν και απλά πήγαμε με δυο τρεις πρόβες και σκάσαμε μύτη και απλά το απολαύσαμε.

Rockpages.gr: Γιάννη σ΄ ευχαριστώ πολύ! Κάτι τελευταίο για κλείσιμο;

Γιάννης Αρβανίτης: Θέλουμε να στήσουμε ένα live που είναι το καλύτερο μας από κάθε άποψη και να είναι αντίστοιχο του επιπέδου μας αυτή τη στιγμή. Πλέον οι γνώσεις μας έχουν αυξηθεί και σαν μουσικοί έχουμε ανέβει επίπεδο οπότε θέλουμε να στήσουμε ένα live που θα έρθει ο κόσμος να το δει και θα πει ότι άκουσε το live όπως έπρεπε να το ακούσει.

Ακούστε ολόκληρη τη συνέντευξη στον παρακάτω σύνδεσμο: