Ήταν το 2017 όταν οι Lloth μας είχαν (ξανα)συστηθεί με το εξαιρετικό “Athanati”. Έπρεπε να περάσει αρκετός καιρός αλλά επιτέλους το δεύτερο album του σχήματος είναι γεγονός. Για όσους δεν γνωρίζουν, αυτό ήταν (για μόλις δύο χρόνια) το πρώτο όνομα των θρυλικών Astarte. Η Μαρία “Tristessa” Κολοκούρη όμως είχε πλάνο να επαναφέρει το συγκρότημα παράλληλα με τις Astarte με σκοπό κάποια κυκλοφορία. Η αρρώστιά της όμως δεν της επέτρεψε κάτι τέτοιο και έτσι ο σύζυγός της Νικόλας Μαίης αποφάσισε να συνεχίσει για να τιμήσει τη μνήμη της.
Από την πρώτη στιγμή που θα ακούσει κάποιος το “Archees Legeones”, θα καταλάβει ότι εδώ έχουμε ένα διαφορετικό αποτέλεσμα συγκριτικά με το ντεμπούτο. Από το melodic death metal του “Athanati” σε ένα melodic black metal πλέον. Τα riffs και οι μελωδίες θα πάνε τον ακροατή πίσω στα 90s, εκεί δηλαδή που ξεκίνησε και εδραιώθηκε ο χαρακτηριστικός Hellenic black metal ήχος. Ο Νικόλας έχει αλλάξει το στυλ των φωνητικών του για να ταιριάζει καλύτερα με το νέο υλικό. Τα οποία δεν είναι μόνο ακραία καθώς υπάρχουν πολλά καθαρά, στα οποία συμμετέχει και η πάντα υπέροχη Ανδρονίκη Σκουλά των Chaostar.
Εκτός από αυτά, βλέπουμε και folk επιρροές στον ήχο των Lloth, τόσο με την χρήση κάποιων οργάνων όσο και με κιθαριστικές μελωδίες που αντλούν ξεκάθαρα έμπνευση από παραδοσιακή μουσική. Καθόλου τυχαίο θα έλεγα από τη στιγμή που πέρυσι ηχογράφησαν μία διασκευή στο “Helvegen” των Wardruna. Αγαπημένες στιγμές θα έλεγα το ομώνυμο αλλά και το “Alpha And Omega”, τα οποία έμειναν στο μυαλό μου αμέσως, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τα υπόλοιπα υστερούν σε ποιότητα. Ενδιαφέρον και το κλείσιμο με το “Doomed Black Years”, το οποίο λογικά αποτελεί αναφορά στο ντεμπούτο των Astarte “Doomed Dark Years”.
Δεν ξέρω πόσα χρόνια δουλεύονται τα τραγούδια του “Archees Legeones” και πότε το συγκρότημα αποφάσισε να περπατήσει σε ένα άλλο μονοπάτι σε σχέση με το “Athanati”, το αποτέλεσμα όμως μπορώ να πω ότι τους δικαιώνει. Είναι ένα πολύ ωραίο και προσεγμένο album και η όποια σύγκρισή με τον προκάτοχό του δεν έχει να κάνει με τη λογική του «ή το ένα ή το άλλο». Και τα δύο είναι αξιόλογες κυκλοφορίες. Ελπίζω να τους δούμε σύντομα και σε κάποια σκηνή επειδή η συναυλιακή παρουσία τους έχει υπάρξει πάρα πολύ αραιή.
