Χαίρομαι όταν βλέπω νεότερα συγκροτήματα να βγάζουν live albums. Αν και γενικά κυκλοφορίες σαν αυτές έχουν χάσει τη δυναμική που είχαν κάποτε και δεν πιστεύω ότι θα την επανακτήσουν, είναι ωραίο να βλέπεις να διατηρείται αυτή η παράδοση. Ειδικά όταν μιλάμε για εορταστικές περιπτώσεις, αφού αυτή η εμφάνιση που έλαβε μέρος στη χώρα τους το 2022 σηματοδότησε τα είκοσι χρόνια τους στη σκηνή.
Οι Manimal είναι ένα αγαπημένο μου σχήμα που πιστεύω ότι θα έπρεπε να είχαν πάρει μεγαλύτερη αναγνώριση. Οι Σουηδοί έχουν σπουδάσει στην Judas Priest/Primal Fear σχολή και έχουν αποφοιτήσει με άριστα. Το οποίο σημαίνει riffs ξυράφια από τον Henrik Stenroos και υψίσυχνα φωνητικά από τον υπέροχο Samuel Nyman ο οποίος δεν υστερεί καθόλου σε σχέση με τις studio δουλειές τους. Χωρίς μοντερνισμούς και λοιπές χαζομάρες, μένουν πιστοί στον κλασικό heavy ήχο έχοντας όμως μια πιο σκοτεινή θεματολογία τόσο σε στίχους/artwork όσο και στις στιλιστικές τους επιλογές.
Το “Live At The Theater” μπορεί να χρησιμοποιηθεί κάλλιστα και σαν best-of, αφού υπάρχον τραγούδια από όλα τα full-length τους. Το ντεμπούτο “The Darkest Room” (2009) έχει την μικρότερη εκπροσώπηση με δύο, τα “Trapped In The Shadows” (2015) και “Armageddon” (2021) έχουν από πέντε και το “Purgatorio” (2018) τέσσερα. Σύνολο δεκαέξι, μία ώρα και είκοσι λεπτά διάρκεια. Πιστεύω είναι ό,τι πρέπει για να μάθει κανείς το συγκρότημα αφού φρόντισαν να βάλουν στο set τους άκρως αντιπροσωπευτικές συνθέσεις όπως τα “The Dark”, “Invincible”, “Purgatorio”, “Psychopomp” και “Irresistible”.
Γενικά, μία πολύ δυνατή δουλειά με εξαιρετικό ήχο, την επιμέλεια του οποίου ανέλαβε ο μπασίστας της μπάντας Kenny Boufadene. Το album προς ώρας κυκλοφορεί από το ίδιο το συγκρότημα, αφού η AFM με την οποία είχαν βγάλει τα τρία τελευταία τους έχει κλείσει και πιθανώς δεν πρόλαβαν να βρουν μέχρι τώρα την επόμενη δισκογραφική τους στέγη. Ελπίζω να βγει και σε DVD κάποια στιγμή, αφού αν κρίνω από τα promo videos έγινε άκρως επαγγελματική βιντεοσκόπηση.
