Συμφωνική μουσική και metal ταιριάζουν άψογα μεταξύ τους, αυτό το έχουμε διαπιστώσει εδώ και πολλά χρόνια. Οι Moonspell μπαίνουν και αυτοί στον κατάλογο των συγκροτημάτων που έστησαν στη σκηνή μία σύμπραξη με ορχήστρα και το αποτέλεσμα παρουσιάζεται εδώ, στην τέταρτη ζωντανή κυκλοφορία της δισκογραφίας τους. Η εμφάνιση έλαβε μέρος στην MEO Arena της πόλης τους, τη Λισαβώνα, χωρητικότητας 20.000 ατόμων. Το ημερολόγιο έγραφε 24 Οκτωβρίου 2024 και μεταδόθηκε σε όλο τον κόσμο μέσω live streaming. Η 45μελής Orquestra Sinfonietta de Lisboa ήταν αυτή που τους βοήθησε να δώσουν υπόσταση σε αυτό το όραμα που είχαν.
Τώρα, έχει νόημα να γράψω για την απόδοση των μουσικών ή για την αρτιότητα όλου του εγχειρήματος; Κανένα πιστεύω. Όσοι ακολουθούμε το σχήμα, ξέρουμε ότι είναι πιο πιθανό να κερδίσεις το jackpot στο Τζόκερ παρά να τους πετύχεις σε κακή εμφάνιση, πόσο μάλλον εδώ που θα έγραφαν για μία ακόμη φορά ιστορία. Σχετικά με το setlist, το album με την μεγαλύτερη εκπροσώπηση είναι το “1755”, με τις υπόλοιπες επιλογές να είναι μάλλον αναμενόμενες αφού αποτελούν κλασικές συνθέσεις στην μέχρι τώρα πορεία τους. Μεγάλη έκπληξη ότι απουσιάζει το πασίγνωστο και υπερκλασικό “Opium”. Κοιτούσα ξανά και ξανά τη λίστα, μήπως και έκαναν πουλάκια τα μάτια μου, για κάποιο λόγο όμως το παρέλειψαν.
Όσο για τα κομμάτια, έχουμε κάποιες ενδιαφέρουσες περιπτώσεις. Το εναρκτήριο instrumental “Tungstennio” δεν βρίσκεται σε κάποια δουλειά του σχήματος, υποθέτω ότι δημιουργήθηκε μόνο γι’ αυτή την εμφάνιση και παίζεται μόνο από την ορχήστρα. Για το “Em Nome Do Medo” προτιμήθηκε η εκδοχή που βρίσκεται στο “1755” και όχι η αρχική του “Alpha Noir”, δηλαδή μόνο ορχήστρα και φωνητικά. Επίσης, απουσιάζει το αγαπημένο ηλεκτρικό κρεσέντο στο τέλος του ιστορικού “Vampiria” αφού κι εδώ έχουμε μόνο ορχήστρα και φωνητικά. Κατά τα λοιπά, όλα τα τραγούδια ακούγονται αψεγάδιαστα με τα συμφωνικά στοιχεία, τα οποία εξυψώνουν το μεγαλείο τους. Προσωπικές αγαπημένες στιγμές τα “Extinct”, “Everything Invaded”, “Scorpion Flower”, “Alma Mater” και “Full Moon Madness”.
Το “Opus Diabolicum”, κυκλοφορεί φυσικά και σε οπτικοακουστική έκδοση ενώ θέλω να μείνω σε κάτι που είπε ο Fernando Ribeiro κατά τη διάρκεια της εμφάνισης. Θα ήθελαν αυτό το show να το παρουσιάσουν και σε άλλες χώρες. Δεν ξέρω πόσοι θεοί χρειάζεται να συνωμοτήσουν για να δούμε κάτι αντίστοιχο στην Ελλάδα αλλά αν γίνει, θα ζήσουμε κάτι μαγικό. Οι Moonspell για μία ακόμη φορά δεν απογοητεύουν και δημιουργούν ένα αριστούργημα. Συγκρότημα-κόσμημα για την σκηνή.
