Η ανακοίνωση την μικρής περιοδείας για τα 40 χρόνια του “Warning Of Danger” των Omen έφερε χαρά και πολλές εκπλήξεις στους οπαδούς του συγκροτήματος. Για αρχή είχαμε ότι για πρώτη φορά το συγκρότημα θα έπαιζε για δύο συνεχόμενες βραδιές στην Αθήνα με την πρώτη βραδιά να είναι αφιερωμένη στο “Battle Cry” και την δεύτερη στο “Warning Of Danger” μαζί με άλλα κομμάτια φυσικά. Σαν να μην έφτανε αυτό, οι βραδιές θα βιντεοσκοπούνταν για ένα επερχόμενο live cd /DVD οπότε οι παρευρισκόμενοι θα μπορούσαν να γίνουν ένα μικρό μέρος της ιστορίας του συγκροτήματος.
Την πρώτη βραδιά που έμελλε να παρακολουθήσω και με αρκετά άστατο καιρό την άνοιξαν οι Nervosa. Μια ιδιαίτερη, για να μην πω περίεργη επιλογή, για εναρκτήρια μπάντα μιας και το thrash death ύφος τους μάλλον καμία σχέση δεν έχει με αυτό των Omen. Ανέβηκαν στην σκηνή με μια μικρή καθυστέρηση λόγο κάποιου προβλήματος στο μπάσο, αν κατάλαβα καλά.
Μπορεί το στυλ του σχήματος να μην είναι του γούστου μου, αλλά πιστεύω ότι κανείς δεν διαφωνεί πως οι Nervosa είναι ένα πολλά υποσχόμενο συγκρότημα. Στον χρόνο που είχαν μας παρουσίασαν τραγούδια κυρίως από τις δύο τελευταίες τους δουλειές, το “Slave Machine” του 2026 και το “Jailbreak” του 2023, χωρίς να λείπουν και κάποια πιο παλιά τραγούδια. Μια επαγγελματική παρουσίαση από την Prika και την παρέα της. Δικαίως έχουν το κοινό τους που διασκέδασε με την εμφάνιση τους.
Σειρά είχαν πάρει οι Omen, ένα ιστορικό συγκρότημα με δεδομένη την αμοιβαία αγάπη που έχει με τους Έλληνες οπαδούς. Το πως θα περνάγαμε το είχαμε πάρει χαμπάρι πριν καν μπούμε όταν ο αγαπητός Kenny Powell περνώντας έξω από το μαγαζί μας χαιρέτησε όλους όσους είμασταν εκεί. Τι να πω για αυτόν τον άνθρωπο εγώ. Λατρεμένος όσο λίγοι μουσικοί.
Όπως λοιπόν ανέφερα και πριν η πρώτη βραδιά ήταν αφιερωμένη στο θρυλικό “Battle Cry”. Το ακούσαμε σχεδόν όλο, ενώ το υπόλοιπο σετ είχε συνθέσεις από το “Warning Of Danger”, φυσικά, αλλά και μερικά ακόμα από το “The Curse” και “Hammer Damage”. Παίχτηκε και ένα solo στα τύμπανα που προσωπικά θα το αντάλλαζα εύκολα π.χ. με το ομώνυμο του “Eternal Black Dawn”. Τι να κάνουμε όμως.
Η μπάντα επί σκηνής έσπερνε. Με μια βοήθεια στις κιθάρες από τον Νίκο Μουτάφη (Mirror, Solitary Sabred) δεν ήταν δύσκολο να γίνει ο κακός χαμός. Έπαιξαν το κομμάτια καρφί όπως στα άλμπουμ; Όχι. Ενόχλησε κανέναν αυτό; Όχι. το crowd surfing έδινε και έπαιρνε, μέχρι και ο Νίκος έκανε, ενώ ο αεικίνητος Kenny δεν σταμάτησε ούτε λεπτό να τρέχει πάνω στην σκηνή αλλά και κάτω από αυτή. Αυτό είναι το heavy metal κύριοι.
Οι Omen ήρθαν, πήραν κεφάλια και έφυγαν δίνοντας ραντεβού για την επόμενη ημέρα που πραγματικά θα ήθελα να παρακολουθήσω αλλά δυστυχώς το καθήκον με καλούσε. Φύγαμε με ένα μεγάλο χαμόγελο από το κατάμεστο κλάμπ και η Αθηναϊκή βροχή ελάχιστα μας ενόχλησε. Τώρα δεν μένει παρά να περιμένουμε το οπτικοακουστικό αποτέλεσμα της βραδιάς αυτής.
Μιχάλης Νταλάκος
