Είναι από τις περιπτώσεις εκείνες όπου τα λόγια δεν μπορούν να περιγράψουν τα συναισθήματα. Ο Ozzy έφυγε ξαφνικά έχοντας προλάβει, όμως, να αποχαιρετήσει τους εκατομμύρια οπαδούς του σε μία μεγαλειώδη συναυλία. Ο Ozzy ήταν ένας θρύλος και οι θρύλοι δεν πεθαίνουν ποτέ. Άγγιξε τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων και θα συνεχίσει να το κάνει με τη μουσική του. Εδώ καταγράφουμε μερικές μόνο χαρακτηριστικές στιγμές της καριέρας του, έτσι σαν έναν ελάχιστο φόρο τιμής. See you on the other side, Ozz!
Κείμενο: Γιάννης Δόλας (Γ.Δ.), Σάκης Νίκας (Σ.Ν.), Γιώργος Τερζάκης (Γ.Τ.)
“Black Sabbath”: Βροχή… αέρας… κεραυνοί… πένθιμες καμπάνες… Παρασκευή 13 Φεβρουαρίου 1970… κατά πολλούς η μέρα που γεννήθηκε το heavy metal μέσα σε ένα άλμπουμ που έμεινε στην ιστορία ως ένα από τα σημαντικότερα. Ο χαρακτηριστικός ήχος των Sabbath έπαιρνε σάρκα και οστά και εξαπλωνόταν σε όλο τον κόσμο, πρώτα στη Βρετανία και μερικούς μήνες αργότερα στην απέναντι όχθη του Ατλαντικού (στις ΗΠΑ κυκλοφόρησε την 1η Ιουνίου). Οι riff-άρες του μουστάκια, οι επιβλητικές μπασογραμμές του Geezer, οι κεραυνοί του Bill και η εφιαλτική φωνή του Ozzy άνοιξαν την πόρτα για το άγνωστο… Τίποτα πια δεν θα ήταν το ίδιο.
(Γ.Δ.)
“Blizzard of Ozz”: Είμαι σίγουρος ότι κανένας δεν περίμενε το 1980 ότι ο Ozzy θα επανερχόταν στο προσκήνιο με ένα τόσο εντυπωσιακό solo album. Βλέπετε, είχε εκδιωχθεί από τους Sabbath οι οποίοι και αυτοί στα τέλη της δεκαετίας του 70 είχαν πιάσει έναν συνθετικό και εμπορικό πάτο. Ο Ozzy είχε όμως το φύλακα-άγγελό του (Sharon) και έναν πιτσιρικά κιθαρίστα-θαύμα! Ο Randy Rhoads συνετέλεσε τα μέγιστα στην αναγέννηση του Ozzy, όπως και τα υπόλοιπα μέλη της σύνθεσης που ηχογράφησε το “Blizzard…”.
(Σ.Ν.)
“Bark At The Moon” Video Clip: Στην εποχή του MTV ο ήχος έπρεπε να συνοδεύεται με μία εντυπωσιακή εικόνα προκειμένου να τραβήξει τα βλέμματα της νεολαίας και εν συνεχεία να πετύχει τις επιθυμητές πωλήσεις. Ο Ozzy για μια ακόμη φορά κατάφερε να σοκάρει τους πάντες με το video για το ομώνυμο κομμάτι του τρίτου προσωπικού του δίσκου αφού μεταμορφώθηκε σε λυκάνθρωπο σε ένα σκηνικό βικτωριανής Αγγλίας. Τα δάνεια στοιχεία από Dr. Jekyll & Mr. Hyde προσέδιδαν μία ακόμη πινελιά τρόμου στο video, σκηνές του οποίου αξίζει να αναφέρουμε γυρίστηκαν στο Σανατόριο Holloway έξω από το Λονδίνο.
(Σ.Ν.)
“Ozzy/Motley Tour 1984”: Και τι δεν θα έδινα να είχα παρακολουθήσει αυτό το tour ή μάλλον να είχα πρόσβαση στα παρασκήνια και στο tour bus έστω και για μία μέρα. Βέβαια, υπάρχει σοβαρή περίπτωση να μην επιβίωνα αλλά δεν βαριέσαι…ποιος δίνει σημασία στις λεπτομέρειες! Ο Ozzy έχει βγάλει το “Bark At The Moon”, οι Motley το “Shout At The Devil” και χωρίς ιδιαίτερη σκέψη ήταν δύο από τους πιο πετυχημένους αλλά και…επικίνδυνους καλλιτέχνες εκείνη την εποχή. Οι ιστορίες με το σνιφάρισμα μυρμηγκιών, με τη δημόσια ούρηση σε πισίνα, με το…γλύψιμο ούρων, τα ναρκωτικά, το ποτό, οι γυναίκες αποτυπώνουν ένα ελάχιστο μόνο κομμάτι της συνολικής εικόνας για μία από τις πιο rock n’ roll περιοδείες όλων των εποχών!
(Σ.Ν.)
“Moscow Music Peace Festival 1989”: Πολλοί θεωρούν ότι το συγκεκριμένο φεστιβάλ αποτέλεσε το επιστέγασμα μιας ολόκληρης δεκαετίας για το hard rock & heavy metal. Μερικά από τα σημαντικότερα ονόματα της σκηνής, συγκεντρώθηκαν στη Μόσχα για να προωθήσουν…την ειρήνη και την…αποχή από τα ναρκωτικά! Το όλο εγχείρημα διοργανώθηκε ουσιαστικά από τον manager Doc McGhee ο οποίος είχε καταδικαστεί νωρίτερα για υπόθεση ναρκωτικών και είχε αναγκαστεί να ιδρύσει το ίδρυμα Make A Difference σε μία προσπάθεια αποφυγής φυλάκισης. Γενικά, η υπόθεση είχε πολλά σκοτεινά σημεία αλλά η ουσία είναι ότι η συναυλία ήταν εντυπωσιακή με όλους σχεδόν τους καλλιτέχνες να είναι υπό την επήρεια ναρκωτικών, προεξέχοντος φυσικά του Madman!
(Σ.Ν.)
“No More Tours”: Ο Ozzy έχει μόλις κυκλοφορήσει έναν από τους καλύτερους δίσκους της καριέρας του (“No More Tears”) και ξαφνικά ανακοινώνει τον τίτλο της επερχόμενης περιοδείας του: No More Tours! Πάθαμε ένα σοκ καθώς εκείνη την εποχή δεν καθόλου διαδεδομένα τα τεχνάσματα τύπου αποχαιρετιστήρια περιοδεία που δεν ίσχυε ή συναταξιοδότησης που δεν τηρείται κ.ο.κ. Ευτυχώς ο Madman πήρε γρήγορά πίσω την απόφαση του να αποσυρθεί τόσο πρόωρα και έτσι τον είχαμε μαζί μας για πολλά ακόμη χρόνια. Η επόμενη μεγάλη του περιοδεία είχε τον τίτλο “Retirement Sucks”.
(Σ.Ν.)
“Ozzfest”: Το Ozzfest γεννήθηκε το 1996, όταν η Sharon έκανε κρούση για να εμφανιστεί ο Ozzy στο Lolapalooza για να λάβει την απάντηση ότι ο σύζυγός της δεν θεωρούνταν και τόσο… cool από τους διοργανωτές. Φαντάζομαι την αντίδρασή της και το πόσα βρισίδια θα τους εξαπέλυσε… πριν και αφού έκλεισε το τηλέφωνο. Η δαιμόνια μάνατζερ όμως δεν έκατσε με σταυρωμένα χέρια. «Αφού δεν μας θέλουν στο φεστιβάλ, γαμησέ τους, θα κάνουμε ένα δικό μας», δήλωσε σε ένα ντοκιμαντέρ. Έτσι, το πρώτο Ozzfest πήρε σάρκα και οστά στο Phoenix, το διήμερο 25-26 Οκτωβρίου και οι μπάντες που έπαιξαν ήταν: Slayer, Dnazig, Biohazard, Sepultura, Fear Factory, Neurosis, Narcotic Gypsy, Earth Crisis, Powerman 5000, Coal Chamber, Cellophane, King Norris. Το φεστιβάλ συνεχίστηκε μέχρι το 2018, ενώ γρήγορα έγινε περιοδεύον με πολλές ημερομηνίες, αρχικά στην Αμερική και μετά σε ολόκληρο τον κόσμο. Fan fact – οι πρώτες περιοδείες του Ozzfest κανονίστηκαν με βάση το… σχολικό πρόγραμμα των παιδιών των Osbournes!
(Γ.Δ.)
“Reunion 1997”: Τον σημαντικότερο ρόλο για την επανασύνδεση της αυθεντικής σύνθεσης των Black Sabbath έπαιξε η Sharon, η οποία έφερε σε επαφή πρώτα τον Ozzy με τον Tony Iommi και πέταξε την ιδέα για headline εμφάνιση του ιστορικού συγκροτήματος στο Ozzfest του 1997. Όμως, τα προβλήματα υγείας του Ward ανέβαλαν την ιστορική συνάντηση των 4 Sabbs για μερικούς μήνες, καθώς στο Ozzfest πίσω από τα τύμπανα έκατσε ο Mike Bordin των Faith No More. Για δυο βραδιές το Δεκέμβριο όμως το reunion έγινε πραγματικότητα στην NEC αρένα του Birmingham. Στις 4 και 5 του μήνα και με τον Vinnie Appice πάντα σε ετοιμότητα να παίξει σε περίπτωση που δεν μπορούσε ο Bill, οι Ozzy Osbourne, Tony Iommi, Geezer Butler και ο Ward ξανανέβηκαν μαζί στη σκηνή για τρίτη και τέταρτη φορά αντίστοιχα μετά το 1978, αφού είχαν προηγηθεί το Live Aid του 1985 (έστω για τρία τραγούδια) και η τελευταία βραδιά της “No More Tours” περιοδείας του Ozzy στην Costa Mesa (έστω για τέσσερα!).
Το “Reunion” ηχογραφήθηκε ως γνωστόν και κυκλοφόρησε την επόμενη χρονιά μαζί με δυο καινούρια τραγούδια, τα “Psycho Man” και “Selling My Soul”.
Δεν θα ήταν άστοχο να λέγαμε πως η επανασύνδεση των αυθεντικών μελών των Black Sabbath, όντας ένα τεράστιο γεγονός για τη metal σκηνή, άνοιξε το δρόμο και για τους Iron Maiden (1999), Motley Crue (2002), Judas Priest (2003) και για αρκετούς ακόμα που ακολούθησαν.
(Γ.Δ.)
“The Osbournes”: Μια κίνηση που σχολιάστηκε, συζητήθηκε, δίχασε, αλλά πάντως δεν πέρασε απαρατήρητη, ενώ σίγουρα έδωσε στον Ozzy μια μεγάλη ώθηση δημοσιότητας με έναν ανεπανάληπτο τρόπο, κάνοντάς τον έναν “household name”, βάζοντάς τον δηλαδή σε κάθε σπίτι και προβάλοντάς τον Prince Of Darkness σε ένα κοινό που δεν είχε απαραίτητα σχέση με το heavy metal. Ξεκίνησε το Μάρτιο του 2002 στο MTV και ολοκληρώθηκε τρία χρόνια αργότερα, ενώ συνέπεσε με δυο πολύ σοβαρά προβλήματα που έπληξαν την οικογένεια Osbourne, τη διάγνωση με καρκίνο στο έντερο της Sharon και το παρολίγον μοιραίο ατύχημα του Ozzy με τη «γουρούνα». Η τηλεοπτική σειρά σημείωσε τεράστια επιτυχία και αποτέλεσε ορόσημο στην reality τηλεόραση, καθώς ήταν η πρώτη φορά που κάποιος διάσημος άνοιγε την πόρτα του σπιτιού του και επέτρεπε την πρόσβαση σε καθημερινές προσωπικές οικογενειακές στιγμές. Το παράδειγμα των “Osbournes” ακολούθησαν πολλοί έκτοτε, ενώ συνεχίζουν μέχρι σήμερα.
(Γ.Δ.)
“Black Sabbath, Rockwave Festival”: 25 Ιουνίου 2005. Η πρώτη και τελευταία φορά που ήρθαν στην χώρα μας οι Πατέρες με την αρχική σύνθεση. Τι να συζητάμε τώρα, αυτό ήταν όντως ο ορισμός του «τι ζήσαμε» και όχι οποιαδήποτε καλή εμφάνιση κάνει ένα σχήμα σε κάποιο festival. Ένα χώρος που μπορεί να είχε τριάντα, μπορεί και σαράντα χιλιάδες. Κόσμος δακρυσμένος να λέει ότι το περίμενε αυτό όλη του τη ζωή. Και οι Black Sabbath σε μία μνημειώδη εμφάνιση. Χωρίς σκηνικά, χωρίς υπερθέαμα, απλά τέσσερις μαυροντυμένοι τύποι από το Aston. Όσα μπιχλιμπίδια και να βάλεις πάνω στη σκηνή, το μόνο που μένει είναι η μουσική. Ο πιο κρυστάλλινος ήχος που έχω ακούσει ποτέ ζωντανά και φυσικά η καλύτερη συναυλία που έχω πάει και ας είναι το συγκρότημα πάρα πολύ χαμηλά στη λίστα με τα πιο αγαπημένα μου. Ήταν το δέος και η ανατριχίλα να τους βλέπεις. Και φυσικά η εκτέλεση του “Black Sabbath” που ήταν ο εφιάλτης ο ίδιος μεταμφιεσμένος σε μουσική. Ψάξτε την εμφάνιση online, υπάρχει ολόκληρη και πέρυσι βγήκε και σε remastered έκδοση.
(Γ.Τ.)
“Ozzy @Terra Vibe Park, 25/9/2010”: Πρώτη σόλο εμφάνιση του Ozzy στο ελληνικό κοινό με τον συμπατριώτη μας Gus G στην κιθάρα, μια ανεπανάληπτη συγκυρία για το ελληνικό rock/metal, που μπορεί να φαντάζει τόσο θαύμα, όσο η κατάκτηση του Euro 2004! Δεν θα ξεχάσω ποτέ το στιγμιότυπο να ξεκινάει η συναυλία με το “Bark At The Moon” και το φεγγάρι να βγαίνει πίσω από το ύψωμα πίσω από τη (μικρή) σκηνή του Terra Vibe. Το σετ ήταν χορταστικό με ένα μικρό πέρασμα από το πρόσφατο άλμπουμ “Scream”, κλασσικά από τη σόλο καριέρα και φυσικά Black Sabbath, με “Fairies Wear Boots”, “Iron Man”, “War Pigs” και κλείσιμο με τι άλλο; “Paranoid”.
(Γ.Δ.)
“Ozzy & Friends”: Με μεγάλο ενθουσιασμό υποδέχτηκε σύσσωμο το μεταλικό κοινό την είδηση της επιστροφής των Black Sabbath στην Ελλάδα το 2012, επτά χρόνια μετά τη μεγαλειώδη εμφάνισή τους στο Terra Vibe, όμως η μετέπειτα διάγνωση με λέμφωμα του “riff master”, Tony Iommi, ανάγκασε τους Sabs να ακυρώσουν την πολυπόθητη εκείνη περιοδεία. Αντί αυτού κλήθηκε ο Ozzy και κάποιοι «φίλοι» να αντικαταστήσουν τους αναντικατάστατους. Έτσι, μια παρέα που την αποτελούσαν οι Geezer Butler, Slash, Zakk Wylde, Gus G, Adam Wakeman, Blasko, Tommy Clufetos και φυσικά ο Ozzy παρατάχθηκαν μπροστά στο ελληνικό κοινό την 1η Ιουλίου σε ένα διαφορετικό show. Σίγουρα, δεν θα μπορούσε να συγκριθεί με τίποτα σε μια συναυλία με τα ¾ των Sabbath (ο Bill Ward απείχε από εκείνο το reunion), όμως πόσες φορές θα είχε κανείς στην Ελλάδα την ευκαιρία να απολαύσει όλους αυτούς τους αστέρες μαζεμένους να παίζουν όλοι μαζί; Την απάντηση την έδωσε το ελληνικό κοινό που δεν θα λέγαμε ότι «βγήκε και από τα ρούχα του» για αυτό το live! Για την ιστορία να ανοίξουμε ότι εμφανίστηκαν επίσης και οι Machine Head, Paradise Lost, Unisonic, Planet Of Zeus και Lucky Funeral.
(Γ.Δ.)
“Back To The Beginning”: Η μεγαλύτερη γιορτή που θα μπορούσε να υπάρξει. Η πιο θεαματική έξοδος από τις σκηνές. Η πιο μεγαλοπρεπής τελευταία συναυλία του Ozzy και των Black Sabbath. Πάνω από δέκα ώρες διάρκεια, δώδεκα συγκροτήματα και πόσοι άλλοι μουσικοί, ένα Villa Park sold-out (προφανώς) με σαράντα χιλιάδες κόσμο και περίπου έξι εκατομμύρια άλλοι από τις οθόνες τους σε streaming που πλασαρίστηκε σαν ζωντανό αλλά ήταν κάνα τρίωρο πίσω. Και φυσικά, το μεγαλύτερο μουσικό φιλανθρωπικό γεγονός στην ιστορία με 160 εκατομμύρια ευρώ σε δωρεές. Και ο Madman στον θρόνο του, καθηλωμένος, να μην μπορεί να τρέξει πάνω-κάτω τη σκηνή, με τόσα προβλήματα, έχοντας σταματήσει τα φάρμακα για να είναι όσο πιο πολύ παρών στη στιγμή, να μην τον χωράει ο τόπος αλλά να ερμηνεύει παθιασμένα εννιά τραγούδια σαν να μην υπήρχε αύριο. Και όντως δεν υπήρχε…
(Γ.Τ.)
