Ozzy Osbourne – Ordinary Man

0

Κάθε νέα κυκλοφορία από συγκροτήματα και μουσικούς που έχουν θεμελιώσει την αγαπημένη μας μουσική είναι αδιαμφισβήτητα ένα πολύ σημαντικό γεγονός. Ειδικά, στην περίπτωση του Ozzy που όπως όλα δείχνουν αυτό θα είναι το κύκνειο άσμα του Madman ύστερα από μία καριέρα που σημάδεψε γενιές και γενιές οπαδών σε όλο τον κόσμο. Αυτονόητα, κάθε παρουσίαση της νέας δουλειάς του Ozzy ναι μεν έχει τη δική της βαρύτητα αλλά θεωρώ ότι περνάει σε δεύτερη μοίρα αφού αυτό που μετράει περισσότερο είναι το ότι ακούμε νέα τραγούδια του Ozzy ύστερα από 10 σχεδόν χρόνια.

Δεν σας κρύβω ότι όταν άκουσα τα τρία πρώτα singles είχα ενθουσιαστεί αφού το “Under The Graveyard” έφερνε εικόνες από “Ozzmosis”, η μπαλάντα “Ordinary Man” ήταν εξαιρετική με τους αυτοβιογραφικούς στίχους του Ozzy να συγκινούν ενώ και το “Straight To Hell” προσωπικά μου άρεσε λόγω κυρίως του Sabbath-ικού opening riff. Οπότε σχεδόν από το πουθενά είχα μεγάλες προσδοκίες για το νέο δίσκο του Ozzy. Ωστόσο, αυτές διαψεύστηκαν καθώς δίχως υπερβολή όλα τα υπόλοιπα κομμάτια είναι πολύ κατώτερα των τριών προαναφερθέντων. Με μία μοντέρνα ατμόσφαιρα και μία αισθητική που θυμίζει την περίοδο 2007-2010, το “Ordinary Man” σου δίνει την εντύπωση ότι γράφτηκε πρόχειρα, γρήγορα και κυρίως χωρις γνώμονα το ένδοξο δισκογραφικό παρελθόν του Ozzy (ως το 1995). Κάποια κομμάτια (π.χ. “Scary Little Green Men”, “Goodbye”) θα έλεγα ότι είναι στην καλύτερη περίπτωση μέτρια ως αδιάφορα ενώ υπάρχουν και 2-3 συνθέσεις που προκαλούν αμηχανία (π.χ. “It’s A Raid”, “Holy For Tonight”).

Προσωπικά δεν περίμενα τίποτα από τον Ozzy. Απλώς, δημιούργησαν αυξημένες προσδοκίες τα τρία singles. Επαναλαμβάνω, όμως, ότι μικρή σημασία έχει πλέον αν το “Ordinary Man” είναι καλό ή κακό. Το σημαντικό είναι ότι ο Ozzy κυκλοφορεί τον τελευταίο του δίσκο και όπως γίνεται εύκολα κατανοητό είναι το τέλος μίας ολόκληρης εποχής. Ευχαριστούμε, Ozzy!!!

Highlight: Το κομμάτι που κλείνει το δίσκο με τίτλο “Take What You Want” (που περισσότερο τραγουδάει ο rapper Post Malone παρά ο Ozzy) είναι με διαφορά ό,τι χειρότερο έχει κυκλοφορήσει ποτέ ο Ozzy.