Επιστροφή στο αγαπημένο Κύτταρο για την 14η έκδοση του ετήσιου tribute στον Ronnie James Dio από τους Rock’n’Roll Children και τους καλεσμένους που συμμετέχουν, όπως μας έχουν συνηθίσει, με μόλις 34 τραγούδια στη λίστα. Πρόσφατα μάλιστα έχει ξεκινήσει και η συμμετοχή ξένων καλλιτεχνών μαζί με τους δικούς μας κι έτσι φέτος είχαμε την τύχη να απολαύσουμε τον Johnny Gioeli. Σύμφωνα με το συγκρότημα οι καλεσμένοι συνολικά έχουν ξεπεράσει τους 450 όλα αυτά τα χρόνια, με αρκετούς να επανεμφανίζονται, αλλά με τους περισσότερους να εμφανίζονται για πρώτη φορά στη σκηνή.
Ως συνήθως, το ζέσταμα γίνεται από τους Rocκ’n’ Roll Children για τα τρία πρώτα για να ξεκινήσει η παρέλαση των καλεσμένων με την Λίλιαν Ανερο;yση των Just A Pinch Of Salt στο “Man On The Silver Mountain”. Μπήκε στη σκηνή κυριολεκτικά τρέχοντας, αλλά η απόδοση της ήταν εξαιρετική, διώχνοντας το οποίο άγχος είχε. Πιο prog και ο δεύτερος καλεσμένος, ο Jon Voyager των Need που ξεσήκωσε το κοινό, που δεν ήθελε και πολύ, για να τον ακολουθήσει στο “One Night In The City”.
Επόμενη καλεσμένη η vocal coach Αγγελική Δαρμή, το πιο λαμπερό και εκφραστικό χαμόγελο επί σκηνής όλης της βραδιάς. Το να την βλέπεις να ακτινοβολεί κατά αυτόν τον τρόπο νομίζω ότι αυτόν είναι το νόημα του όλου εγχειρήματος, πέρα από τον φιλανθρωπικό σκοπό: η ευκαιρία να ερμηνεύσει κανείς αγαπημένα τραγούδια του εμβληματικου τραγουδιστή, που τόσο μας λείπει αυτά τα 16 χρόνια, να συγκινηθεί, να ενθουσιαστεί και να λάμψει, μεταδίδοντας όλα του τα συναισθήματα στο κοινό. Φυσικά, πολύ σημαντικό ρόλο παίζει και η ενέργεια, εφόσον μιλάμε για ένα εξαντλητικό σετ 34 τραγουδιών σε 4 ώρες πραγματικού χρόνου. Σε αυτό τον τομέα διέπρεψε ο Θεσσαλονικιός Γιάννης Μπλάγος των Remnant που κοπανηθηκε με τη μπάντα στο “Long Live Rock’n’Roll”.
Για το The Last In Line ανέβηκε ο Gi Ni στο μπάσο, γνωστός από τη συμμετοχή του στους Iron Beast, φέρνοντας το πρώτο άρωμα … Maiden! Το δεύτερο θα ακολουθούσε λίγο αργότερα, γιατί στη συνέχεια μύρισε… Whitesnake, γιατί επόμενος ήταν ο Γιώργος Γακής στην πρώτη του εμφάνιση στο θεσμό με ένα τραγούδι έκπληξη, το “Lady Evil”! Πιστεύω πως όλος ο κόσμος στο Κύτταρο ήταν σίγουρος ότι θα τραγουδούσε το Mistreated! Στη συνέχεια τραγούδησε το “Starstruck” με μια ανατριχιαστική εισαγωγή με το μαγικό Rainbow Eyes.
Επιστρέψαμε στο “Long Live Rock’n’Roll” με το “Gates Of Babylon”- ενώ παρεμβληθηκε το “All the Fools Sailed Away”- με τον τραγουδιστή των Triumpher, Αντώνη Βαϊλά των Triumpher εμφανώς συγκινημένο να του δίνει μια άγρια ομορφιά.
Κάπου εδώ έκανε την πρώτη του εμφάνιση στη σκηνή ο επίτιμος καλεσμένος, ο Johnny Gioeli, με την τριπλέτα “Holy Diver”, “Still I’m Sad” και “Temple of the King” που έβαλε φωτιά στο Κύτταρο. Είχα ένα ερωτηματικό σχετικά με το πώς θα ερμήνευε ο Gioeli το υλικό του Dio, αλλά φρόντισε ο ίδιος με τον τρόπο του να μου το σβήσει φέρνοντας ουσιαστικά στα μέτρα και το στυλ του ό,τι τραγούδησε. Προσθέστε σε αυτά και την εντυπωσιακή του σκηνική παρουσία, αλληλεπιδρώντας πολύ με το κοινό, αλλά και τα μέλη της μπάντας στη σκηνή. Ο τύπος έτρεχε πάνω κάτω στη σκηνή, ξεσήκωνε τον κόσμο και πείραζε τους Rock’n’Roll Children που εσκαγαν στα γέλια.
Έχουμε φτάσει στα μέσα του σετ και ακούμε τον “Egypt” από την πεντάδα, που σε λίγο υποδέχεται το ζευγάρι στη ζωή και τη μουσική, την Φαίη Καραστεργιου και τον Μιχάλη Ευδαίμων, σε φωνή και μπάσο αντίστοιχα, στο “I Could Have Been A Dreamer”. Επόμενο, ένα τραγούδι -σταθμος από το τιτάνιο “Rising” των Rainbow… τo “Stargazer” με τον Τάσο Λάζαρη στη φωνή σε μια επική εμφάνιση, όπως ακριβώς αναμενόταν. Όσο για το επόμενο, “Falling Off The Edge Of The World”, έχουμε στη σκηνή τους μισούς InnerWish με γιατρό, Γιώργο Γεωργίου και guest στα φωνητικά των Γιώργο Εικοσιπεντάκη με το άσμα να του πηγαίνει γάντι.
Ακολουθεί το “Sitting in A Dream” χωρίς καλεσμένο και μετά σε ένα από τα πιο χαρακτηριστικά τραγούδια της καριέρας του Dio, το “Rainbow In The Dark” ανεβαίνει η Κωνσταντίνα Τσαπραζή των Adrastea με το κοινό σε ντελίριο.
Με τη συναυλία να μπαίνει στην τελική ευθεία, μην ρωτήσετε τι ώρα είχε πάει, στην σκηνή ανεβαίνει ένας εξαιρετικός τραγουδιστής με σημαντική παρουσία στην ελληνική σκηνή, ο Βασίλης Αξιώτης, ο οποίος αναλαμβάνει το “Don’t Talk To Strangers” και πραγματικά το απογειώνει με εναλλαγές στη φωνή του από καθαρά και οπερετικες κορώνες μέχρι growl! Ο «παπάς» επιστρέφει στη σκηνή για να κρατιέται ζεστός ενόψει του εντυπωσιακού φινάλε που έρχεται και τραγουδάει το “Hungry For Heaven”. Επόμενος ο Τάσος Κροκόδειλος από τους Spitfire και Marauder στο “Kill the King” που καταφέρνει να ταρακουνήσει για τα καλά το κοινό στο Κύτταρο που παρά την κούραση και ό,τι έχει προηγηθεί ανταποκρίνεται υπέρ του δέοντος σε άλλον έναν ύμνο του Ανθρώπου με τα Μαύρα από το κύκνειο άσμα του Dio στους Rainbow. Επιστροφή του Γιώργου Γάκη για το παιχνιδιάρικο “If You Don’t Like Rock N Roll” που τον γυρίζει στις ρίζες του και μετά από αυτόν το “Die Young” πέφτει σαν κεραυνός εν αιθρία μέσα σε κλίμα Γενικού παροξυσμού.
Ο Gioeli επιστρέφει με “Mistreated” που αποδίδει πολύ καλά και ακολουθεί το…”Hot Cherie” από το ντεμπούτο άλμπουμ των Hardline “Double Eclipse” μέσα σε σκηνές λατρείας από τους πιο hard rock-άδες του κοινού να πανηγυρίζουν έξαλα. Για το τραγούδι αυτό ανέβηκαν στη σκηνή ο Μάνος Γαβαλάς στα πλήκτρα και ο Γιώργος Κασαπίδης στο μπάσο.
Η τελευταία τριάδα τραγουδιών, από τα 34 συνολικά θυμίζω, ξεκινάει από το άσμα που έδωσε το όνομα στο tribute συγκρότημα και χωρίς καλεσμένο επί σκηνής, αφού θα ανέβουν όλοι για το δυνατό φινάλε με “Stars” και φυσικά “Heaven And Hell”. Για το πρώτο, που πλέον υπάρχει και σε 12αρι single, μπροστά βγαίνουν οι ερμηνευτές και της στούντιο εκτέλεσης, Τάσος Κροκόδειλος, Βασίλης Αξιώτης, Τάσος Λάζαρης, Jon Voyager, Γιώργος Εικοσιπεντάκης, και ο Γιάννης Παπανικολάου, που μοιράζονται τις στροφές. Στο δε φινάλε, όπως πάντα, η σκηνή γεμίζει με όλους τους καλεσμένους που τραγουδούν μαζί με το κοινό, το οποίο όχι μόνο ανταποκρίνεται, αλλά μετά από 34 τραγούδια και περίπου 4 ώρες συνεχίζει να τραγουδάει και αφού το συγκρότημα αρχίζει να αποχωρεί από τη σκηνή…
Άλλο ένα sold out Rock In Dio είχε φτάσει στο τέλος του και θα ξαναγράψω τα ίδια για την προσπάθεια των παιδιών, το πόσο απαιτητικό είναι να παίξεις όλα αυτά τα τραγούδια, να οργανώσεις τους καλεσμένους, να κυλήσουν όλα ομαλά κλπ τα οποία πια μας φαίνονται αυτονόητα, αλλά δεν είναι καθόλου. Και να μην ξεχνάμε τον σκοπό που είναι ιερός. Μπροστά σε αυτό δεν έχει νόημα να αναλύουμε αν η απόδοση όλων ήταν τέλεια, ή δεν ήταν, αν έγιναν λάθη, αν υπήρχαν ατέλειες και όλα αυτά. Μεγαλύτερη σημασία έχει ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι συγκεντρώθηκαν αφήνοντας πίσω το «εγώ» τους, συνεργάστηκαν και κόπιασαν για ένα σκοπό. Αυτό είναι το κέρδος από αυτή την προσπάθεια που γίνεται κάθε χρόνο και που πρέπει να βλέπουμε σαν παράδειγμα και στην καθημερινή μας ζωή σαν αντίδοτο στο δηλητήριο της τοξικότητας που τείνει να κατακλύσει τα πάντα στις μέρες μας.
Γιάννης Δόλας
Τάσος Κροκόδειλος 
Βασίλης Αξιώτης 
Κωνσταντίνα Τσαπραζή 
Τάσος Λάζαρης 
Φαίη Καραστεργίου 
Johnny Gioeli 
Αντώνης Βάιλας 
Γιώργος Γάκης 
Λίλιαν Ανερούση 
Αγγελική Δαρμή 
