Πέρασαν εννιά χρόνια από την προηγούμενη κυκλοφορία των Sacred Steel. Μια παύση που δεν μας είχαν συνηθίσει οι Γερμανοί. Με το “Ritual Supremacy” φτάνουν στην δέκατη κυκλοφορία τους μετά το “Heavy Metal Sacrifice”. Δεν ξέρω τι μεσολάβησε για αυτή την απόσταση ανάμεσα σε κυκλοφορίες, μιας και το σχήμα λίγο πολύ κάθε δύο τρία χρόνια μας έδινε νέα δουλειά, όμως το θέμα είναι που βρίσκονται σήμερα.
Ξεπερνώ πολύ γρήγορα το κάκιστο εξώφυλλο που πιστεύω ότι είναι AI. Γιατί ρε παιδιά; Τόσο κοστίζει στην συνολική παραγωγή ενός άλμπουμ ένας γραφίστας για ένα εξώφυλλο και πάω στο ζουμί. Την μουσική. Εδώ λοιπόν δεν έχουν αλλάξει και πολλά πράγματα από την τελευταία δουλειά τους. Στην τελική ανάλυση αγαπάμε τους Sacred Steel για αυτό που είναι και σίγουρα ποτέ δεν ήταν και ένα πρωτοπόρο ηχητικά σχήμα.
Συνεχίζουν να προσφέρουν όμως ποιοτικό metal που ακροβατεί ανάμεσα στον κλασικό ήχο αλλά και στα πιο ακραία παρακλάδια. Έτσι και στο “Ritual Supremacy” η φόρμουλα δεν αλλάζει. Από το ομώνυμο που θα μπορούσε να το πει κάποιος οριακά thrash στο “Leather, Spikes And Chains” που είναι και το αγαπημένο μου και στο οποίο οι Sacred Steel κλείνουν το μάτι στους Running Wild. Υπάρχει αρκετή ποικιλία στο υλικό και σε αυτό ίσως να έπαιξε και ρόλο αυτό το μεγάλο κενό ανάμεσα στις κυκλοφορίες.
Την διαφορά εδώ την κάνει η εξαιρετική παραγωγή. Κρυστάλλινη και αρκετά σκληρή φέρνει στο φως τις συνθέσεις του άλμπουμ που δεν χάνονται πίσω από μια ηχητική βαβούρα. Όσο για τον Gerrit και την χαρακτηριστική φωνή του δηλώνει για άλλη μια φορά το παρόν.
Πέρα από τα δύο κομμάτια που ανέφερα ξεχώρισα επίσης τα “Entombed Within The Iron Walls Of Dis” και “Omen Rider” χωρίς όμως τα υπόλοιπα να μένουν και πολύ πίσω. Το “Ritual Supremacy” δεν θα έλεγα πως είναι το καλύτερο άλμπουμ τις μπάντας. Παρόλα αυτά είναι μια δυνατή κυκλοφορία που στέκεται επάξια ανάμεσα στις δουλειές του σχήματος και τιμά την ιστορία του.
