Ένα ενδιαφέρον πακέτο είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν οι φίλοι της σκληρής μουσικής την Κυριακή που μας πέρασε. Οι Scanner, με το πρόσφατο “The Cosmic Race” στα μπαγκάζια τους, παρέα με τους Fortress Under Siege (και οι δύο στην ίδια δισκογραφική) στα πλαίσια μιας μικρής περιοδείας στην Ελλάδα έκαναν την δεύτερη στάση τους στην Αθήνα. Αλήθεια πόσα σχήματα το κάνουν αυτό πια;
Η ζέστη είχε αρχίσει να δείχνει τα δόντια της από νωρίς από εκείνη την ημέρα. Η κάθοδος στο γνωστό κλαμπ με την συνοδεία του απαραίτητου φραπέ αλλά και τα πηγαδάκια έξω από αυτό μου έδωσαν μερικές ανάσες ενώ η είσοδος και γενικά το πρόγραμμα τηρήθηκε ακριβώς. Αυτό τελικά δεν μας βγήκε και σε καλό αλλά πάμε παρακάτω. Μετά από την κλασσική επένδυση στο merchandise, πολύ καλές τιμές για μπλουζάκια καλής ποιότητας, αποφάσισα να ακροβολιστώ αριστερά από την σκηνή μιας και ο εξώστης του μαγαζιού ήταν κλειστός. Άλλο ένα κακό σημάδι.
Πρώτοι βγήκαν οι Illusive Mirrors που ήταν και μια είσοδο στην βραδιά πραγματικά της τελευταίας στιγμής. Μόλις μια μέρα πριν είχε ανακοινωθεί ότι το σχήμα που θα άνοιγε την βραδιά δεν θα εμφανιζόταν λόγο προβλήματος υγείας. Μπράβο λοιπόν στα παιδιά που δεν κόλλησαν και ζέσταναν το κοινό με την εμφάνιση τους.
Για όσους δεν τους ξέρουν οι Illusive Mirrors είναι σχήμα από το 2015, παρόλα αυτά παραδέχομαι ότι αυτή ήταν η πρώτη τους ζωντανή εμφάνιση που έτυχε να παρακολουθήσω. Μπορεί να προσδιορίζονται ως alternative / heavy rock αλλά εγώ στα κομμάτια που άκουσα δεν εντόπισα, ευτυχώς για μένα, alternative σημεία. Η δυνατή φωνή της Δήμητρας είναι το σημείο αναφοράς του ήχου τους που μπορεί να μην είναι και ακριβώς το στυλ μου αλλά παρόλα αυτά κέρδισαν το χειροκρότημα μου. Κερασάκι στην τούρτα η διασκευή στο “Wicked Game” του Chris Isaak.
Δεύτεροι και τεχνικά co-headliners οι Fortress Under Siege. Ένα από τα μακροβιότερα σχήματα της Ελληνικής σκηνής έχει γράψει την δική του ιστορία στο χώρο του progressive / power metal. Με έτος ίδρυσης το 1994, αλλά και ένα διάλειμμα πρακτικά από το 1999 ως το 2010, το σχήμα πλέον έχει στην φαρέτρα του τέσσερα εξαιρετικά πλήρη άλμπουμ αλλά φυσικά και το θρυλικό ομώνυμο EP του 1996. Μπορεί η σύνθεση να έχει αλλάξει πολλές φορές, εξάλλου μόνο ο καπετάνιος Φώτης Σωτηρόπουλος παραμένει από την πρώτη μέρα, αλλά πιστεύω ότι από την είσοδο του το 2016 τα πράγματα έχουν σταθεροποιηθεί αρκετά.
Σχεδόν μια ώρα έπαιξαν οι Fortress Under Siege, αν δεν κάνω λάθος, και μέσα σε αυτή μας παρουσίασαν συνθέσεις από όλη την καριέρα τους. Μπορεί πολλοί να έχουν περάσει από το μικρόφωνο αλλά πιστεύω ότι ο Τάσος είναι ο πιο κατάλληλος μιας και εύκολα ανταποκρίθηκε και στο πιο παλιό υλικό. Έχω την χαρά να έχω δει το σχήμα αρκετές φορές και αυτή ήταν μια από τις καλύτερες εμφανίσεις του.
Την εμφάνιση τους της έκλεισαν με το αγαπημένο “Legacy In Stone” από το EP τους και να πω την αμαρτία μου θα ήθελα να ακούσω και το “Soldier Boy”, εντάξει αγάπες είναι αυτές, αλλά δεν έμεινα παραπονεμένος, ούτε και ο υπόλοιπος κόσμος που σιγά σιγά είχε αρχίσει να μαζεύεται.
Σειρά για το κυρίως πιάτο όμως που δεν ήταν άλλο από τους Scanner. Εννιά χρόνια είχαν να έρθουν από τα μέρη μας οι Γερμανοί, “πέρασαν εννιά χρόνια; Γεράσαμε! Σε θυμάμαι εσένα, είχες τότε μαλλιά” είπε χαριτολογώντας ο Ευθύμης σε φίλο από το κοινό, τότε για την προώθηση του “The Judgement”. Η θεά τύχη δεν ήταν με το μέρος τους αυτή την φορά αφού με το καλημέρα τα προβλήματα στον ήχο ήταν εμφανή. Δεν ήθελε να συνεργαστεί ο ενισχυτής του Axel με τον κιθαρίστα. Το πρόβλημα κορυφώθηκε λίγο πριν τα μισά της εμφάνισης του όταν αυτός κάηκε. Ο ενισχυτής, όχι ο Axel. Την λύση την έδωσε ο Φώτης δίνοντας τον δικό του εξοπλισμό. Αυτό όμως κόστισε στο σχήμα πολύτιμο χρόνο και σε εμάς 5 τραγούδια, αν δεν κάνω λάθος, που δεν ακούσαμε.
Στα πλαίσια της προώθησης του “The Cosmic Race” ακούσαμε τρία κομμάτια από αυτό, τα “The Earth Song”, “Warriors Of Light που είναι και το αγαπημένο μου και “Scanner’s Law”. Από το “The Judgment” ακούσαμε το ομώνυμο αλλά και το “F.T.B.”. Και οι υπόλοιπη δισκογραφία των Scanner τιμήθηκε με αρκετά κομμάτια εκτός από το “Ball Of The Damned” και “Scantropolis”.
Τα προβλήματα στον ήχο δεν έδειξαν να πτοούν το συγκρότημα ούτε όμως και τον λιγοστό κόσμο που έδωσε το παρόν εκείνη την βραδιά. Το live κατέληξε να είναι μια οικογενειακή υπόθεση με το σχήμα να κλείνει με το αγαπημένο “Across The Universe” σε συνοδεία φωνητικών από τον Φώτη και αγαπητό Θεοδωρέλο! Τι άλλο να ζητήσει κάποιος.
Κρίμα που δεν καταφέραμε να ακούσουμε το σχήμα στο πλήρες πρόγραμμα του. Παρόλα αυτά κάτι θετικό που βγήκε από τα πηγαδάκια μετά ήταν η είδηση από τον Ευθύμη ότι αν όλα πάνε καλά σε ενάμιση περίπου χρόνο θα έχουμε και νέο δίσκο.
Αυτά λοιπόν. Για μένα οι Scanner μας χρωστάνε σύντομα μια πλήρη εμφάνιση εδώ στην Αθήνα ή κάπου στο σύμπαν!
Μιχάλης Νταλάκος
Φωτογραφίες: Μαρία Μέλλιου
