Shattered Hope – Vespers

0

Έξι χρόνια μετά το “Waters of Lethe” οι Αθηναίοι Shattered Hope επιστρέφουν με έναν δίσκο έκπληξη. Το “Vespers” είναι καλύτερο από οτιδήποτε άλλο έχουν παρουσιάσει στο παρελθόν και σίγουρα πρόκειται για την πλέον ώριμη δουλειά τους. Ένα χρόνο πριν, είχαμε πάρει μια γεύση του νέου δίσκου όταν μας χάρισαν δείγμα του ζωντανά στη σκηνή του φεστιβάλ Room Of Doom II αλλά εδώ, στο άλμπουμ, ξετυλίγεται ολοκληρωμένο το όραμα τους. Ένα όραμα που απλώνεται σε 5 μακροσκελείς συνθέσεις (όλες διαρκούν από 11 έως 15 λεπτά) που όχι μόνο δεν κουρελιάζει την ελπίδα όπως λέει το όνομα τους αλλά θα φέρει πολλά χαμόγελα στα πρόσωπα όσων αρέσκονται σε θλιμμένες μελωδίες που λειτουργούν καθαρτικά και τελικά οδηγούν σε αγαλλίαση.

Οι φίλοι του doom/death metal θα βρουν εδώ ένα διαμάντι του χώρου. Σκοτεινό, αργό, και απαισιόδοξο θα σε ρουφήξει μέσα του από την αρχή και θα σε αφήσει ήσυχο μόνο μετά το πέρας του 15λεπτου “The Judas Tree” που κλείνει με πάταγο το άλμπουμ. Όπως κάθε σωστό funeral doom άλμπουμ δε θα αφήσει ούτε μία ρωγμή φωτός να διεισδύσει κάνοντας έτσι ακόμα πιο βαριά την θλιμμένη ατμόσφαιρα που είναι τόσο –μα τόσο- ταιριαστή τόσο με το όμορφο γκρι εξώφυλλο όσο και την γκρίζα εποχή που διανύουμε.       

Μπορεί να διαρκεί πάνω από μία ώρα και οι σχεδόν υπνωτιστικοί ρυθμοί να φοβίσουν κάποιους αλλά κάθε κομμάτι είναι ξεχωριστό και υπάρχουν μικρές ξαφνικές αλλαγές (είτε στο ρυθμό με κάποια ξεσπάσματα, είτε στα φωνητικά με καθαρά περάσματα, είτε σε λεπτομέρειες όπως η κριτική λύρα του Κώστα Πετράκη στο “Towards the Land of Deception” ή τα guest φωνητικά του Wrath (Dodsferd) στο “Verge”) που δίνουν την απαραίτητη ώθηση σε καίρια σημεία πριν ένα βαρύ ριφ σε παρασύρει πάλι στην άβυσσο. Αγαπημένη στιγμή στο δίσκο ο “Συριγμός” όπου ο Νίκος Βλαχάκης(φωνητικά) στην εισαγωγή απαγγέλει ένα απόσπασμα από το μυθιστόρημα “Βίος Και Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά” του Νίκου Καζαντζάκη. Το συγκρότημα παρουσιάζεται με ανανεωμένη σύνθεση με χαρακτηριστικά τα τύμπανα του νέου μέλους Γιάννη Φιλιππαίου (Decemberance) που δένει ωραία δίπλα στα παλιότερα μέλη. Μία εξαιρετική συνολικά δουλειά που στιγματίζει τον φετινό Νοέμβριο.