Swallow The Sun – When A Shadow Is Forced Into The Light

0

Είναι κάποιες φορές που δυσκολεύεσαι να βρεις τις λέξεις να περιγράψεις μία κυκλοφορία. Και αυτό όχι για την (αδιαμφισβήτητη) ποιότητά της, αλλά για την ιστορία πίσω από αυτή. Οι Swallow The Sun, τέσσερα χρόνια μετά το εξαιρετικό “Songs From The North” επανέρχονται με άλλο ένα φοβερό album.

Η ιστορία λοιπόν έχει να κάνει με τον ιδρυτή, κιθαρίστα και βασικό συνθέτη τους Juha Raivio. Ήταν το 2016 όταν η σύντροφός του, Aleah Stanbridge, έφυγε από τη ζωή νικημένη από τον καρκίνο. Μαζί της είχε σχηματίσει τους Trees Of Eternity και η άτυχη τραγουδίστρια δεν πρόλαβε καν να δει να κυκλοφορεί το εξαιρετικό “Hour Of The Nightingale”. Ο Juha στη συνέχεια έφτιαξε τους Hallatar σαν φόρο τιμής στην Aleah, στους οποίους μάλιστα τραγουδάει ο Tomi Joutsen των Amorphis, βγάζοντας το επίσης φοβερό “No Stars Upon The Bridge”.

Και μετά από πολλούς δύσκολους γι’ αυτόν μήνες, στους οποίους ζούσε σχεδόν σαν ερημίτης, ο Juha επανέρχεται με το βασικό του συγκρότημα. Βγάζουν το single “Lumina Aurea”, για το οποίο γυρίστηκε και ένα εκπληκτικό video/mini ταινία και τώρα το έβδομό τους full-length. Το πρώτο ομώνυμο κομμάτι ξεκινάει συγκλονιστικά. Με τίτλο παρμένο από στίχο του κομματιού “Broken Mirror” των Trees Of Eternity, σε βάζει για τα καλά στο σκοτεινό κλίμα παρά την ήρεμη εισαγωγή του. Τα έγχορδα καθώς και τα σπαρακτικά φωνητικά του Mikko Kotamäki δημιουργούν κάτι μοναδικό.

Το “The Crimson Crown” στη συνέχεια είναι μία υπέροχη, μελαγχολική και ήρεμη σύνθεση με καθαρά μόνο φωνητικά. Στο ίδιο μοτίβο κινείται και το “Firelights” έχοντας μία μικρή έξαρση ακρότητας ενώ εξαιρετικά είναι και τα “Upon The Water” και “Clouds On Your Side”, στο οποίο ο Juha χρησιμοποιεί στίχους της Aleah. Βέβαια, αδικώ τα υπόλοιπα με το να μην τα αναφέρω, αλλά μιλάμε για μία κυκλοφορία που από την αρχή μέχρι το τέλος δεν έχει ένα κακό σημείο.

Κάθε άνθρωπος αντιμετωπίζει τις τραγωδίες της ζωής με τον δικό του τρόπο. Ο Juha κατάφερε να δημιουργήσει φοβερή μουσική. Ένα μελαγχολικό melodic doom/death metal album το οποίο δεν μας μαθαίνει κάτι που δεν ξέραμε, δηλαδή ότι οι Swallow The Sun είναι από τα κορυφαία συγκροτήματα στο είδος τους. Με τέτοια μουσική και τέτοια φωνάρα πώς να μην είναι άλλωστε; Διαμαντάκι.