Οι The Skeleters κυκλοφόρησαν ένα από τα πιο ενδιαφέροντα classic rock albums των τελευταίων ετών αποδεικνύοντας για μία ακόμη φορά πως ακόμη το έχουν ύστερα από 25 και πλέον χρόνια στο προσκήνιο. Το “Con Man’s Chronicles” κυκλοφορεί εκεί έξω και περιμένει να το ανακαλύψεις. Επικοινωνούμε μαζί τους για όλες τις λεπτομέρειες ευχόμενοι παράλληλα στα παιδιά καλή επιτυχία στο μέλλον γιατί το αξίζουν.
Συνέντευξη: Σάκης Νίκας
Rockpages.gr: Καταρχάς, θέλω να σας δώσω πολλά συγχαρητήρια για το νέο σας δίσκο. Το εννοώ και δεν είναι καθόλου τυπικό. Μίλησε μας λίγο για τη δημιουργία του. Ιδιαίτερα με ενδιαφέρει να μάθω πόσο σας πήρε η παραγωγή στο καθώς αποτυπώνει σε υπερθετικό βαθμό –τουλάχιστον, έτσι νομίζω- την όλη αισθητική των The Skelters.
Angel: Eυχαριστούμε πολύ! Μετά την αποχώρηση του Σταύρου Αμανατίδη, που ήταν στην κιθάρα και τα φωνητικά από το 2001 έως το 2016 και με τον οποίο κυκλοφορήσαμε τα δύο πρώτα μας albums, τη θέση του πήρε ο Κωστής Βογιατζόγλου. Συνεχίσαμε κανονικά τις live εμφανίσεις μας και το 2019 αρχίσαμε να σκεφτόμαστε σοβαρά την ηχογράφηση νέου υλικού. Στα μέσα του 2020, μέσα στην περίοδο της καραντίνας, ξεκίνησα να ηχογραφώ νέα τραγούδια στο σπίτι μου μαζί με τον Dani στα drums. Ένα από αυτά υπήρχε ήδη σε demo μορφή από το 2011, αλλά τελικά απορρίφθηκε για δεύτερη φορά, καθώς κρίθηκε ότι δεν ταίριαζε με τον ήχο των Skelters — ήταν πιο disco/dance/pop-rock, βέβαια εγώ είχα ηχογραφήσει ήδη τα υπόλοιπα όργανα μόνος μου και τα drums o Daniel.
Στη συνέχεια δουλέψαμε πάνω σε ένα τραγούδι που είχα συνθέσει τον Μάρτιο του 2020 και σε ένα ακόμη του Κωστή. Ηχογραφήσαμε φωνητικά, drums, κιθάρες και πλήκτρα, με το μπάσο να λείπει προσωρινά. Ο Θοδωρής Νικολάου ηχογράφησε τελικά τα μπάσα το 2022, όμως το 2023, έπειτα από αρκετές απουσίες του από live εμφανίσεις, αποφασίσαμε από κοινού να ολοκληρωθεί η συνεργασία μας. Τότε πήραμε την απόφαση να ξεκινήσουμε κάτι εντελώς νέο από την αρχή με εμένα πλέον στο μπάσο, άλλωστε είναι πολύ δύσκολο να βρεις μπασίστα που να ταιριάζει μουσικά και γενικά. Αρχές Νοεμβρίου ξεκινήσαμε πρόβες στο home studio μας και το πρώτο κομμάτι που συνθέσαμε ήταν το “Falling Thunder”. Ακολούθησαν τα “That’s Right”, “Lonely Rider”, “Pro Soul”, “Time To Trap” και “Awesome”.
Η διαδικασία ήταν συλλογική: ξεκινούσαμε συνήθως από μπασογραμμές που δημιουργούσα εκείνη την στιγμή ή από κάποιες κάποιες ιδέες που είχα ήδη απο πριν, χτίζαμε πρώτα τη μουσική και στη συνέχεια γράφαμε τους στίχους. Οι πρόβες ηχογραφούνταν και αποφασίζαμε επί τόπου τι μένει και τι αλλάζει, μέσα σε 4–5 πρόβες είχαν ουσιαστικά διαμορφωθεί τα τραγούδια. Έπειτα, ο καθένας ηχογραφούσε τα μέρη του στο προσωπικό του studio. Το καλοκαίρι του 2024 μετά τις live εμφανίσεις που κάναμε, πηγαίναμε στο σπιτι μου στην Χαλκιδική να ξεκουραστούμε και εκει τα μεσημέρια αρχίσαμε την γραφή νέων στίχων για τα νέα μας τραγούδια. Έτσι τον Ιανουάριο του 2025, σε δύο πρόβες, ολοκληρώσαμε τη μουσική πάνω στους στίχους για τα “Down To Earth”, “Begging For Reprice”, “A Never Ending Story” και το “Legacy”, ενώ προσθέσαμε και επιπλέον στίχους στο “Awesome”. Στη συνέχεια, ο Κωστής ανέλαβε τη μίξη του album, η οποία ολοκληρώθηκε σχετικά γρήγορα.
Το Con Man’s Chronicles περιλαμβάνει, όπως και οι προηγούμενες δουλειές μας διαφορετικά μουσικά στυλ: rock ’n’ roll, classic rock, progressive rock και κάποια πιο χορευτικά στοιχεία, κάτι που προέκυψε από μένα καθώς είχα ακούσματα απο disco των 70s και με επηρέασαν στην σύνθεση των μπασογραμμών μου . Σταθερά στοιχεία παραμένουν η φωνή μου, τα τρίφωνα φωνητικά μας και τα drums του Dani, ενώ η παρουσία του Κωστή στην κιθάρα και σε ορισμένα τραγούδια στα βασικά φωνητικά διαφοροποιεί ουσιαστικά τον ήχο. Η συνολική αισθητική του δίσκου θα έλεγα ότι κινείται σε ένα modern rock πλαίσιο, με πολλές και ετερόκλητες επιρροές από διαφορετικά είδη μουσικής.
Rockpages.gr: “Con Man’s Chronicles”…μιλάμε για ένα concept album με μία όχι και τόσο συνηθισμένη κεντρική ιδέα. Με τι έχουμε να κάνουμε εδώ;
Dani: Το album λέει την ιστορία του “con man”. Η ιστορία είναι βγαλμένη μέσα από τα δικά μας βιώματα, μέσα από την εμπειρία που έχουμε αποκτήσει όλα αυτά τα χρόνια που είμαστε στον χώρο της μουσικής βιομηχανίας. Εμπνευστής της ιστορίας είναι ένα υπαρκτό πρόσωπο και πολλά μέρη της ιστορίας είναι πράγματα που έχουν συμβεί. Ο ήρωας μας λοιπόν λόγω του ότι είναι νάρκισσος και νομίζει ότι όλα του ανήκουν, κάνει μία ζωή που ουσιαστικά κάνει ότι θέλει. Στην συνέχεια οδηγώντας την μηχανή του, έζησε μία εμπειρία που τον έκανε να σκεφτεί να αλλάξει τον τρόπο ζωής του. Δυστυχώς όμως παρά τις προσπάθειες, τίποτα δεν άλλαξε… Αυτή είναι η ιστορία του album.
Rockpages.gr: Βρίσκεστε στο προσκήνιο εδώ και 25 χρόνια και περιγράφετε μέσα από τους στίχους σας μία σκληρή ελληνική πραγματικότητα όσον αφορά την κατάσταση που αντιμετωπίζει η πλειονότητα των καλλιτεχνών στη χώρα μας. Έχεις παρατηρήσει κάποια αλλαγή ή ακόμη και βελτίωση πάνω σε αυτό τον τομέα με την πάροδο των ετών;
Dani: Δυστυχώς τα πράγματα πάνε από το κακό στο χειρότερο. Δεν υπάρχουν ούτε χώροι, ούτε άνθρωποι οι οποίοι ενδιαφέρονται για τη live μουσική (μιλάω για τους ιδιοκτήτες των μαγαζιών που έχουν live μουσική). Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι το πως θα βγάλουν περισσότερα χρήματα με τον λιγότερο κόπο. Ούτε κάνουν promotion, ούτε έχουν αξιοπρεπή εξοπλισμό στα μαγαζιά τους. Αυτό είναι κάτι που πρέπει να αλλάξει.
Rockpages.gr: Αν και το στυλ σας παραπέμπει ξεκάθαρα στη δεκαετία του 70 και στην ένδοξη classic rock παράδοση των power trio σχημάτων, διακρίνουμε μία ξεκάθαρη ματιά στο παρόν (ίσως και λόγω παραγωγής). Ποια είναι η γνώμη σου και θεωρείς ότι αυτό έχει να κάνει κυρίως και με τον α-χρονικό χαρακτήρα της rock μουσικής;
Dani: Σίγουρα οι επιρροές μας είναι από τις δεκαετίες των 60’s, 70’s και μετά. Αυτό που δημιουργήσαμε είναι όντως μία πιο μοντέρνα αισθητική στο classic rock στυλ. Θέλουμε να δείξουμε ότι η ροκ μουσική είναι ακόμα ζωντανή και επίκαιρη οσο πότε άλλοτε.
Rockpages.gr: Ίσως δεν είναι και τόσο ευδιάκριτη η επιρροή των The Beatles αλλά θα πόνταρα τη συλλογή μου με τους δίσκους (ελπίζοντας να μη χάσω το στοίχημα) ότι η δεύτερη περίοδος της σημαντικότερης μπάντας που πέρασε από τον πλανήτη αποτελεί βασική επιρροή σας. Ισχύει;
Angel: Xαχαχαα! Μας γνωρίζεις καλά! Ναι, ισχύει απόλυτα. Απο το “Rubber Soul” και μετά όντως είναι η αγαπημένη μας περίοδος των Beatles και μάλιστα η μέγιστη επιρροή μας στα περισσότερα κομμάτια που έχουμε γράψει από το πρώτο μας album “Explain To Me” μέχρι το και το “Con Man’s Chronicles”!
Rockpages.gr: Είσαστε έμπειροι και ικανοί μουσικοί. Ωστόσο, υπηρετείτε ένα είδος μουσικής που ποτέ δεν θα γίνει mainstream στην Ελλάδα. Λειτουργεί αποτρεπτικά καμιά φορά για εσάς ή απλώς ακολουθείτε τα όνειρά σας χωρίς να σας ενδιαφέρουν θέματα όπως ευρύτερη καταξίωση, αναγνωρισιμότητα, χρήματα κτλ.;
Angel: Μας ενδιέφερε πάντα η ευρύτερη καταξίωση η αναγνωρισιμότητα και φυσικά και το οικονομικό κομμάτι, γιατί για εμάς η μουσική δεν είναι χόμπι είναι η δουλειά μας και από αυτήν ζούμε και οι τρεις.
Αν κάτι θεωρώ ότι κάναμε λάθος όλα αυτά τα χρόνια, ήταν ότι στοχεύσαμε κυρίως στην Ελλάδα. Από νωρίς θα έπρεπε να έχουμε προσανατολιστεί περισσότερο στη διεθνή αγορά. Φυσικά κάτι τέτοιο δεν είναι καθόλου εύκολο χωρίς την απαραίτητη οικονομική στήριξη και χωρίς τους σωστούς ανθρώπους να σε προωθήσουν.
Είμαι πεπεισμένος ότι πολλά από τα τραγούδια μας αν τα είχαν κυκλοφορήσει συγκροτήματα όπως οι U2 ή οι Bon Jovi θα είχαν γίνει τεράστια hits και θα είχαν συμπεριληφθεί σε best of κυκλοφορίες τους. Η μουσική μας μπορεί να σταθεί άνετα σε ένα διεθνές περιβάλλον και δεν είναι τυχαίο ότι το feedback που έχουμε λάβει από το εξωτερικό όλα αυτά τα χρόνια είναι ιδιαίτερα θετικό. Πιστεύουμε ακράδαντα σε αυτό που κάνουμε.
Άλλωστε πλεον τα πάντα είναι συνδεδεδμένα μεταξύ τους οπότε όλα είναι εφικτά ίσως περισσότερο από ποτέ!
Rockpages.gr: Ποια θα ήταν η συμβουλή σου σε έναν πιτσιρικά που ξεκινάει τώρα τα πρώτα του βήματα;
Αngel: Το να ασχοληθεί κανείς επαγγελματικά με τη μουσική και ειδικά με την αγγλόφωνη δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Από τη μία, σήμερα είναι πιο εύκολο από ποτέ να ηχογραφείς τα δικά σου τραγούδια και να τα κυκλοφορείς. Από την άλλη όμως, η νοοτροπία στην Ελλάδα παραμένει σε μεγάλο βαθμό ίδια. Ένα κομμάτι των ΜΜΕ εξακολουθεί να στηρίζει μονοδιάστατα συγκεκριμένα είδη μουσικής με απλοϊκή αισθητική και προβλέψιμα μοτίβα, δημιουργώντας ένα σύστημα που ανακυκλώνει το ίδιο περιεχόμενο και αφήνει ελάχιστο χώρο για κάτι διαφορετικό.
Η συμβουλή μου σε ένα νέο παιδί που ξεκινά τώρα είναι να πιστέψει πραγματικά στο ταλέντο του και να αγαπάει αυτό που κάνει, αλλά ταυτόχρονα να είναι ρεαλιστής. Αν έχει τη δυνατότητα και την οικονομική άνεση, θα του πρότεινα να δοκιμάσει την τύχη του στο εξωτερικό, χώρες όπως η Αγγλία ή η Γερμανία προσφέρουν περισσότερες ευκαιρίες και διαφορετική αντιμετώπιση απέναντι στους μουσικούς.
Αν επιλέξει να μείνει στην Ελλάδα, πρέπει να γνωρίζει ότι θα χρειαστεί πολύ τρέξιμο, επιμονή και δυστυχώς αρκετά χρήματα για αυτοπροώθηση. Δεν είναι αδύνατο, αλλά σίγουρα δεν είναι εύκολο. Παρ’ όλα αυτά, αν πιστεύεις πραγματικά στη μουσική σου, πάντα αξίζει να προσπαθήσεις.
Kostis: Να ακολουθήσει την καρδιά του και να μην παρασυρθεί από αυτούς που θα του υποδείξουν το πως θα κινηθεί μουσικά. Η ζωή είναι μικρή για να ασχολείσαι με ανούσια πράγματα.
Rockpages.gr: Υπάρχουν πλάνα ζωντανών εμφανίσεων για την προώθηση του δίσκου;
Dani: Οι live εμφανίσεις μας θα ανακοινωθούν στο site μας και σε όλα τα social media μας μόλις έχουμε την πλήρη εικόνα. Προς τον παρόν υπάρχει μια εμφάνιση μας στον Πολύγυρο στις 3 Ιανουαρίου 2026 στο Corso bar.
Rockpages.gr: Θυμάσαι ποιος ήταν ο πρώτος και ο τελευταίος δίσκος που αγόρασες;
Angel: Ο πρώτος δίσκος που αγόρασα σε κασσέτα όμως ήταν το Anthology 1 των Beatles στα τέλη του 1995! Τώρα για τον τελευταίο αδυνατώ να θυμηθώ ακριβώς μπορεί να ήταν το Let It Be Naked (Beatles) ή το This Left Feels Right (Bon Jovi) το 2003!
Dani: Το ίδιο με τον Angel, διότι σαν αδέρφια, αγοράζαμε μαζί τα πρώτα μας cd και κασέτες. Ο Τελευταίος είναι ο In Cauda Venenum των Opeth.
Kostis: Ο πρώτος δίσκος που αγόρασα ήταν το Abbey Road των Beatles το 1984, και ο τελευταίος το Who’s Next Deluxe edition το 2004.
Rockpages.gr: Ποιοι μουσικοί θα αποτελούσαν για σένα το ιδανικό power trio ανεξαρτήτως εποχής; Με άλλα λόγια μπορείς να φτιάξεις τη δική σου superμπάντα ανεξαρτήτως δεκαετίας…
Kostis: Καθώς υπάρχουν ήδη αρκετά Power Trio που αγαπάω (Cream, BBA, The Jimi Hendrix Experience κ.α.) πιστεύω πως θα είχε ενδιαφέρον για εμένα ένα γκρούπ με Jeff Beck στην κιθάρα, Jack Bruce μπάσο και φωνή, και Ian Paice στα τύμπανα.
