Πριν λίγους μήνες σχηματίστηκε το συγκρότημα Thundertruck με τη συμμετοχή δυο πρώην μελών των Soundtruck, του κιθαρίστα Βασίλη Παναγόπουλου και του τραγουδιστή Νίκου Μελά (που τραγουδάει και στους Ganzi Gun), αλλά και του διάσημου ντράμερ Mark Cross, νυν μέλος των Tower Of Babel και πρώην των Firewind, Outloud, Tainted Nation, God’s Army μεταξύ άλλων και με πέρασμα από τους Helloween. Το σχήμα συμπληρώνουν ο κιθαρίστας Stratal (πρώην Potergeist) και ο μπασίστας Χρήστος Βεργίνης. Η εύλογη απορία είναι αν αποτελούν τη συνέχεια των Soundrtruck, αφού τα δυο ονόματα μοιάζουν, αλλά και το ποιο θα είναι το στυλ του υλικού τους, που ακόμα βρίσκεται στο στάδιο των ηχογραφήσεων. Το μυστήριο αναλαμβάνουν να ξεδιαλύνουν ο Βασίλης και ο Mark. Συνέντευξη: Γιάννης Δόλας
Rockpages.gr: Είναι οι Thunder Truck η συνέχεια των Soundtruck με Βασίλη και Νίκο; Το νέο σας όνομα εκεί παραπέμπει εκ πρώτης όψεως…
Βασίλης Παναγόπουλος: Όχι δεν είναι συνέχεια των Soundtruck. Είναι ένα τελείως διαφορετικό project. Ο ήχος είναι διαφορετικός και γενικά όλη η αντιμετώπιση της μουσικής. Με το Νίκο γνωριζόμαστε πάρα πολλά χρόνια και έχουμε συνεργαστεί στους Soundtruck. Η αλήθεια είναι ότι ψάχναμε να βρούμε όνομα και καταλήξαμε στο Thundertruck επειδή με το που έπεσε στο τραπέζι μας άρεσε πάρα πολύ. Αναρωτηθήκαμε αν αυτό θα παρέμπεμπε στους Soundtruck, αλλά το προσπεράσαμε πάρα πολύ γρήγορα γιατί απλά μας άρεσε.
Rockpages.gr: Πως προέκυψε η συνεργασία σας με τον Mark Cross; Πως είναι να συνεργάζεστε με ένα μουσικό του διαμετρήματος του Mark;
Βασίλης Παναγόπουλος: Με το Mark γνωριζόμαστε πάρα πολλά χρόνια και η εκτίμηση που έχω στο πρόσωπο του είναι απεριόριστη. Κάποια στιγμή είχαμε μιλήσει στο τηλέφωνο για να συζητήσουμε την πιθανότητα να συνεργαστούμε με την δισκογραφική εταιρεία που έχει και βγήκαμε για να πιούμε ένα καφέ. Εκεί λοιπόν μιλήσαμε και κατάλαβα ότι είναι ένας άνθρωπος που γνωρίζει πάρα πολύ καλά την μουσική βιομηχανία και έχει πάρα πολλή όρεξη για να ασχοληθεί. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι κατάλαβα ότι οι απόψεις μας ταιριάζανε και είχαμε πάρα πολύ καλή χημεία. Έτσι λοιπόν πήρα την πρωτοβουλία του έκανα την πρόταση και τα υπόλοιπα είναι ιστορία.
Η συνεργασία με ένα μουσικό σαν τον Marκ είναι τελείως διαφορετική με οτι είχα συνηθίσει μέχρι τώρα με τους μουσικούς που είχα παίξει. Η προσέγγιση είναι τελείως διαφορετική και οι απαιτήσεις πάρα πολύ μεγάλες. Αυτό που μου κάνει εντύπωση και συνεχίζει να μου κάνει εντύπωση κάθε φορά που βρισκόμαστε για να κάνουμε ένα session, είναι ότι παρόλο που σαν ντράμερ είναι σε ένα τελείως διαφορετικό επίπεδο δουλεύει για το τραγούδι. Κοιτάει δηλαδή πως να κάνει το τραγούδι πιο ενδιαφέρον στηριζόμενος πάντα στην δύναμη και στο groove.
Rockpages.gr: Πως βρήκατε τους Stratal και Χρήστο Βεργίνη;
Βασίλης Παναγόπουλος: Με τα παιδιά γνωρίζομαι πάρα πολλά χρόνια. Τον Stratal τον ήξερα από τους Potergeist με τους οποίους είμαι πάρα πολύ φίλος. Επίσης παίζουμε μαζί και σε ένα άλλο σχήμα και τον γνωρίζω και εκτός μουσικής. Είναι ένας πάρα πολύ καλός κιθαρίστας, μα το πιο σημαντικό είναι ότι είναι πάρα πολύ καλός άνθρωπος και περνάμε πάρα πολύ όμορφα. Έχει φοβερές ιδέες και πολύ συγκροτημένη σκέψη στον τρόπο που προσεγγίζει τα πράγματα στην μουσική. Τον Χρήστο τον γνώρισα μέσω ενός φίλου μου ντράμερ του Ιάκωβου και είχαμε παίξει μαζί σε κάποιες πρόβες. Εκεί κατάλαβα ότι είναι ένας μουσικός που έχει πολλή ενέργεια μέσα του, πολλές ιδέες και θέλει να κάνει πράγματα. Όταν ήρθε η ώρα λοιπόν τους έκανα την πρόταση δέχτηκαν συνεχίζουμε μαζί.
Rockpages.gr: Στις πρόσφατες live εμφανίσεις σας παίξατε τραγούδια των Soundtruck, σκοπεύετε να το συνεχίσετε αυτό, να κρατήσετε κάποια ή αργά ή γρήγορα θα αντικατασταθούν από τις νέες συνθέσεις που γράφετε;
Βασίλης Παναγόπουλος: Ναι, σωστά στις τελευταίες live εμφανίσεις σε κάποια φεστιβάλ που παίξαμε στην Ευρώπη παίξαμε υλικό από τους Soundtruck. Αυτό έγινε γιατί δεν έχουμε δικό μας υλικό ακόμα και έπρεπε τα φεστιβάλ αυτά να γίνουν. Δεν σκοπεύουμε να το συνεχίσουμε αυτό διότι είναι μία τελείως διαφορετική μπάντα. Αυτή τη στιγμή βρισκόμαστε στην διαδικασία που γράφουμε τραγούδια και πάρα πολύ σύντομα θα ξεκινήσουμε τις ηχογραφήσεις για το πρώτο μας άλμπουμ. Επίσης στις 22 Δεκεμβρίου θα κυκλοφορήσει και το πρώτο single τον Thundertruck ώστε να γνωρίσει ο κόσμος το νέο συγκρότημα.
Rockpages.gr: Περάσατε χρόνο στο στούντιο για το νέο σας υλικό. Πως θα μπορούσατε να περιγράψετε το στυλ;
Mark Cross: Ναι, όταν φτιάχνεις κάτι καινούργιο, θέλεις τον χρόνο σου για να βρεις την ταυτότητά σου και τον ήχο σου. Μουσικά φυσικά οι Thunder Truck είναι rock και hard rock, και έχουμε εξετάσει στοιχεία από πολλά είδη. Βάλαμε έναν στόχο, μία κατεύθυνση με κάποια παλιά αλλά και πιο μοντέρνα στοιχεία — στον ήχο, στα riffs κλπ. Σίγουρα δεν μας ταιριάζει το “brutal”, αλλά η παραγωγή είναι λίγο πιο σκληρή.
Είναι μια μπάντα που δουλεύει συλλογικά — όλοι συνθέτουμε και φέρνουμε ιδέες, αποφεύγοντας το συνηθισμένο songwriting πρότυπο που είναι της μόδας, όπου ένας γράφει και όλοι οι άλλοι ακολουθούν. Δεν μας ταιριάζει αυτό· το έχω δει πολλές φορές και ποτέ δεν βγήκε κάτι καλό. Επιλέξαμε προσεκτικά τα μέλη του συγκροτήματος και το τι μπορεί να προσφέρει ο καθένας. So far so good!
Έτσι, συνθετικά καταλαβαίνεις ότι υπάρχει ποικιλία στη μουσική, στον ήχο και στο performance μας, το οποίο παρακολουθούμε «αυστηρά» εγώ και ο Γιώργος Φλωράκης (ex-Raw Silk) ως producers! Θέλαμε «παραγωγή» και όχι απλώς έναν δίσκο.
Rockpages.gr: Πότε θα έχουμε μια πρώτη επίσημη κυκλοφορία και ποια θα είναι αυτή;
Mark Cross: Έχω το δικό μου label στην Αγγλία, την CMP Records Ltd, και συμφωνήσαμε να κυκλοφορήσει το πρώτο single προς τα Χριστούγεννα, ώστε να δρομολογήσουμε την κυκλοφορία του άλμπουμ, το οποίο θα βγει την άνοιξη του 2026. Πιστεύω ότι θα υπάρχει και ένα πρώτο video clip. Σύντομα θα ανακοινώσουμε και τον τίτλο του τραγουδιού.
Rockpages.gr: Γίνεται μεγάλη κουβέντα στις μέρες μας για την χρήση της τεχνητής νοημοσύνης στη μουσική, ποια είναι η άποψή σας;
Mark Cross: Τρομακτικό! Έκατσα μια εβδομάδα να βγάλω από το AI κάτι που ήθελα· το αποτέλεσμα δεν ήταν ακριβώς αυτό που είχα στο μυαλό μου, αλλά και πάλι ήταν τρομακτικά καλό. Πιστεύω πως για δύο-τρεις συνθέσεις, αν του δώσεις μια δική σου κατεύθυνση, riffs και στίχους, κάτι βγαίνει — αλλά γενικά, μετά από τρία κομμάτια, γίνεται κάπως προβλέψιμο και βαρετό στη σύνθεση, και αρχίζεις να καταλαβαίνεις πώς δουλεύει ο αλγόριθμος.
Δυστυχώς, θα το αξιοποιήσουν πολύ όσοι δεν έχουν αρκετή φαντασία να γράψουν μουσική, ή δεν παίζουν κανένα όργανο, ή το παίζουν μέτρια έως χάλια. Αν και νομίζω πως τελικά θα το χρησιμοποιήσουν και μουσικοί που ξέρουν να γράφουν, απλώς για να κερδίσουν χρόνο και να μειώσουν τα έξοδα παραγωγής.
Βλέποντας όμως τον κόσμο σήμερα, πολλοί δεν δίνουν καν σημασία στο τι ακούν. Κάθεσαι σε ένα coffee shop, ακούς τη μουσική που παίζει στο background και, παρόλο που δεν την ξέρεις, καταλαβαίνεις από το ύφος ότι είναι AI-generated, και ο ιδιοκτήτης έφτιαξε τη δική του playlist για να γλιτώσει τα δικαιώματα της IFPI.
Shit, man, εμείς καθόμαστε στο studio, συγκεντρώνουμε ιδέες, φτιάχνουμε riffs και μελωδίες για να βγουν ωραία κομμάτια πριν τα ηχογραφήσουμε. Old school και costly! Αλλά έτσι μάθαμε, κι έτσι συνεχίζουμε να δουλεύουμε — γιατί έτσι βγαίνει η ωραία μουσική, μέσα από το προβαδικό, με ιδρώτα, μπύρες, γκόμενες και ό,τι άλλο χρειάζεται ένας ροκάς! You feel me;
Μεγάλο πρόβλημα στις μέρες μας επίσης είναι ότι όλο και περισσότεροι νομίζουν πως η μουσική είναι τσάμπα. Ε, όχι… Ποιος ξέρει ότι μια καλή παραγωγή μπορεί να κοστίσει και 15.000+ λίρες, και να πάρει μήνες μέχρι να ολοκληρωθεί; Μήνες, εβδομάδες δουλειάς, και στο τέλος πας σε ένα στούντιο που κοστίζει 1.000 τη μέρα για να βγάλεις ήχο. Δεν είμαστε καλά, ρεεεε…!
Γι’ αυτό, γενικά, η μουσική έχει γίνει αρκετά μονότονη — κάθε άλμπουμ ακούγεται ίδιο. Ένας καλός δίσκος απλώς κοστίζει. Ποιος νοιάζεται;… “Έλα μωρέ, το AI κάνει μια χαρά τη δουλειά”, αυτή θα είναι η απάντηση.
Τώρα θα βρεις και AI σύντροφο… που δεν σου αντιμιλάει!!! Και τι άλλο σου κάνει… δεν θέλω να ξέρω!
Εμένα μου αρέσει το προβαδικό!
Rockpages.gr: Ποιο πιστεύετε ότι είναι το «ταβάνι» για ένα συγκρότημα από την Ελλάδα το 2025; Μπορεί κάποιος Έλληνας μουσικός/καλλιτέχνης της rock/metal μουσικής να βιοποριστεί αποκλειστικά από τη μουσική; Τι χρειάζεται; Θα ήταν πιο εύκολο στο εξωτερικό;
Mark Cross: Παντού είναι δύσκολο να επιβιώσεις πλέον — όχι μόνο ως μουσικός, αν και ως καλλιτέχνης ακόμα περισσότερο. Και αυτό δεν έχει καμία σχέση με το αν είσαι Έλληνας ή από κάπου αλλού. Το θέμα είναι ότι, ό,τι κι αν κάνεις, πρέπει να καθορίσεις ένα σκαλοπάτι, να ακολουθήσεις έναν στόχο αυστηρά. Χρειάζεται επιμονή, υπομονή, αυτοπεποίθηση, και —αν πουλάς και λίγη τρέλα— ακόμα καλύτερα!
Κάθε ξεκίνημα, φυσικά, γίνεται όλο και πιο δύσκολο. Η οικονομία έχει πέσει παντού, η ακρίβεια ανεβαίνει, έχουμε πολέμους, πολιτικές αστάθειες, βίζες, ακριβά έξοδα παραγωγής… και όχι πάντα κέρδος.
Ταυτόχρονα, πέφτει και η ποιότητα σε πολλά πράγματα. Φθηνά προϊόντα που κατασκευάζονται μαζικά και πωλούνται σε φουσκωμένες τιμές. Το ίδιο και στη μουσική… AI, sampling, triggers, home recording, γρήγορες και φτηνές παραγωγές — και όλα ακούγονται ίδια. Who cares.
Σε άλλες χώρες, σίγουρα το επαγγελματικό περιβάλλον με εταιρείες και κοινό που κατανοεί το πνεύμα της rock είναι πιο δυνατό. Η Ελλάδα είναι μικρή χώρα, και το rock σίγουρα δεν είναι το “folklore” της. Ζούμε σε έναν κόσμο του marketing και της άσκοπης κατανάλωσης — αν έχεις να επενδύσεις πολλά στα media, κάτι θα πάρεις πίσω. Όχι μόνο στο Facebook, στο Insta και στο TikTok — Jesus! Μιλάμε για πραγματικό marketing, ναι online αλλά και στα mainstream media.
Ένα νέο ξεκίνημα για έναν καινούργιο καλλιτέχνη μπορεί να είναι πολύ δύσκολο. Αν έχεις ένα back catalogue 30 χρόνων, κάτι γίνεται — και αν είσαι παλιότερος, ακόμα καλύτερα, γιατί πας για reunion και γεμίζεις το venue. “Last tour, last tour!” … και πέντε χρόνια αργότερα ακόμα φωνάζουν “last tour…” — και στο μεταξύ βγήκε και ένας καινούργιος δίσκος, έτσι για να υπάρχει!
Ποιος θέλει καινούργια μουσική ή νέες μπάντες; Πρέπει να ξέρεις πολύ καλά το business και να έχεις γερά δόντια για να κάνεις τη διαφορά! Και τι σημαίνει αυτό; Ο παλιός θα πουλήσει πιο εύκολα εισιτήρια με λιγότερη προσπάθεια… ο καινούργιος δύσκολα — και πρέπει να κάνουμε και διαφήμιση; Ε, ας τα πληρώσει εκείνος… Πάμε καλύτερα για μπύρες!
Αλλά να μην τα βλέπουμε όλα μαύρα — η μεγάλη ανταμοιβή είναι όταν βγει ο δίσκος, και αν εσύ είσαι ευχαριστημένος με το αποτέλεσμα σου… you win!
Εκτός κι αν μπεις σε ένα μεγάλο συγκρότημα — τότε problem solved, και… όσο κρατήσει!
Rockpages.gr: Κλείνοντας την κουβέντα θα ήθελα να μου επιλέξετε τρία άλμπουμ που καθόρισαν τη μουσική σας ταυτότητα…
Βασίλης Παναγόπουλος: Για μένα προσωπικά : Ozzy Osbourne – Bark at the moon, AC DC – High Voltage, Whitesnake – Slide it in.
Mark Cross: Για μένα σίγουρα: Deep Purple – Made in Japan, Led Zeppelin – Physical Graffiti, Rush – Moving Pictures, Kiss – Alive II & The Who – Live At Leeds.
