Είμαι από αυτούς τους μουσικόφιλους που μπορεί να ενθουσιάζονται με ένα ντεμπούτο συγκροτήματος αλλά κρατάνε και μια πισινή για το μέλλον. Εξάλλου δεν είναι και λίγα τα πυροτεχνήματα που έχουμε δει να σκάνε στην σκηνή μας. Έτσι και με τους Triumpher μπορεί το ντεμπούτο τους να ήταν ένα εξαιρετικό άλμπουμ είχα όμως μεγάλη περιέργεια για το τι θα ακολουθήσει.
Ευχάριστη έκπληξη λοιπόν το να διαπιστώσουμε ότι το συγκρότημα δεν περίμενε καθόλου. Για την ακρίβεια μόλις σε έναν χρόνο έχουμε τον διάδοχο του “Storming The Walls” με το “Spirit Invictus”. Κάτι λιγότερο από σαράντα λεπτά διαρκεί το άλμπουμ αλλά είναι παραπάνω από αρκετά να πείσουν ακόμα και τον πιο καχύποπτο ακροατή για τις ικανότητες των Triumpher. Γιατί, αν σας ενθουσίασε το ντεμπούτο τους εδώ ετοιμαστείτε να χάσετε την μπάλα.
Στο “Spirit Invictus” οι Triumpher πάνε τον ήχο τους ένα βήμα παραπέρα προσθέτοντας αρκετές λεπτομερείς στο σύνολο του υλικού. Έτσι, ότι λάτρεψε ο ακροατής στο “Storming The Walls” θα το βρει και εδώ ακόμα πιο έντονο και καλογυαλισμένο. Η επική μουσική που γράφουν οι Triumpher μπορεί να είναι σκληρή και αδυσώπητη αλλά δεν χάνει σε μελωδία. Τρανταχτό παράδειγμα το “Athena (1st Chapter)” με το αμιγώς συναυλιακό του ρεφραίν.
Ξέρω ότι μπορεί να ξενίσουν σε κάποιους παραδοσιακούς οπαδούς του επικού ήχου οι black metal αναφορές, αλλά ειλικρινά τα πάντα είναι τόσο αρμονικά και έντεχνα δεμένα μεταξύ τους που δυσκολεύομαι να σκεφτώ καλύτερη ανάπτυξη στα θέματα που το σχήμα παρουσιάζει.
Έτσι λοιπόν, οι Triumpher κάνουν μια… θριαμβευτική δήλωση παρουσίας. Στο “Spirit Invictus” πιστεύω ότι θα πείσουν και τους πιο δύσπιστους. Ένα άλμπουμ που δίκαια θα φιγουράρει σε πολλές λίστες με τα καλύτερα άλμπουμ τις χρονιάς.
