Ο Kωνσταντίνος Mindcrimek Βλάχος άκουσε το ομώνυμο ντεμπούτο των WIDOW PIT (2025, Sound Effect Records) και πωρώθηκε με την άμεσο ήχο του σχήματος, έναν heavy rock ήχο με στοιχεία doom και psych που τιμά τους μεγάλους παλαιούς. Έτσι, με χαρά το παρουσίασε στο SOUNDS OF DECAY RADIOSHOW στο darkwaveradio.net (Δευτέρες 21:00-22:30) περιμένοντας να το ακούσει και ζωντανά στις 10 Γενάρη στο Underathens όπου θα παίξουν μαζί με Headquake και Penny Dreadful. Ο λόγος στoν Πέτρο Μιχόπουλο (κιθάρα)…
Rockpages.gr: Αν και ντεμπούτο άλμπουμ, η ιστορία σας πάει αρκετά χρόνια πριν…
Πέτρος: Η ιστορία των Widow Pit έχει περάσει πολλά στάδια, περίεργες φάσεις και παγώματα. Ξεκινάει το 2011 από μένα και τον Θάνο Ταμπακόπουλο (ντραμς), γνωριζόμασταν πολλά χρόνια σαν φίλοι και τότε είχαμε την ιδέα να κάνουμε απλά μια doom μπάντα, κάτι που να έχει σχέση με τον ευρύτερο doom ήχο, δεν είχαμε κάτι συγκεκριμένο στο μυαλό μας, είπαμε να παίξουμε και να δοκιμάσουμε πράγματα γύρω από το doom που αγαπάμε. Κάναμε κάποια πρώτα τζαμαρίσματα με κάποια ριφ και στη συνέχεια προσπαθήσαμε να εντάξουμε και άλλα μέλη, αρχικά με δυο φίλους σε μπάσο και κιθάρα. Κάποια στιγμή ήρθε στη φωνή ο Χάρης Γκελεστάθης των Rockin Bones και το σχήμα ολοκληρώθηκε με τον επίσης φίλο Άλε Καστανιέρι (μπάσο). Ξεκινήσαμε αρχικά σαν doom, όχι στο epic ή heavy metal doom όμως, πιο πολύ το στυλ των Sleep είχαμε το μυαλό μας και τελικά εξελίχθηκε σε ένα πράγμα και μπλέχθηκε λίγο το punk, λίγο το garage, λίγο το proto-metal και αυτό ήταν η πρώτη μας μορφή. Για πολλά χρόνια όλο αυτό σκάλωνε, το αφήναμε το ξαναπιάναμε, παίξαμε λίγα live, πήγαμε να το διαλύσουμε πολλές φορές, κάτι μας κράταγε όμως, γιατί το πιστεύαμε πάρα πολύ και όλο αυτό είχε αποκτήσει μια ταυτότητα και τελικά έπρεπε να περάσουν σχεδόν 15 χρόνια για να γράψουμε το άλμπουμ.
Rockpages.gr: Γράφατε μέσα από jamming ή είχατε ολοκληρωμένα κομμάτια;
Πέτρος: Στην αρχή ήταν καθαρά jam, έφερνε κάποιος ένα ριφ ή έβγαινε εκείνη την ώρα και κάθε μέλος έφερε τα δικά του στοιχεία και γι’ αυτό ο ήχος εξελίχθηκε σε πιο heavy rock ήχο. Κάποια στιγμή αποχώρησε ο Χάρης, ενώ είχαμε γράψει τα έξι από τα επτά κομμάτια και δουλέψαμε τα κομμάτια από την αρχή με τον Νίκο Καλογήρου στη φωνή και πήραν νέα πνοή αφού έχει το δικό του στυλ και τις δικές του φωνητικές μελωδίες.
Rockpages.gr: Μιας η φάση ήταν λίγο on-off για τους Widow Pit σε ποια άλλα σχήματα παίζατε;
Πέτρος: Μπορώ να πω πως είμαστε έμπειροι μουσικοί στον underground ανεξάρτητο χώρο. Εγώ παίζω και στους Selefice, o Θάνος στους Lokruz και Weevil, ο Άλε στους Lokruz, Willers, o Νικόλας στους Weevil, Devil Flower Mantis, είναι αυτά τα οικογενειακά, στην ουσία δέκα άνθρωποι, τρία τέσσερα συγκροτήματα
Rockpages.gr: Οπότε φτάσαμε στο 2025 για να αρχίσουν οι ηχογραφήσεις.
Πέτρος: Στην ουσία άλλο ένα ξεπάγωμα από το on-off, δεν υπάρχει κάποιος λόγος να εξηγήσω, απλά κάτι πάντα συνέβαινε και έμπαινε σε δεύτερη προτεραιότητα το συγκρότημα. Μας δόθηκε αφορμή από τη Sound Effect Records που πάντα πίστευε στο υλικό μας, μας είχε βάλει και στο φεστιβάλ και μας είπε «γράψτε το τώρα»
Rockpages.gr: Το Μάρτιο του 23 ήταν το φεστιβάλ, τα κομμάτια που ακούσαμε τότε ήταν τα κομμάτια του δίσκου;
Πέτρος: Ήμασταν η μόνη αδισκογράφητη μπάντα στο φεστιβάλ, τόσο πολύ μας πίστευε. Τα έξι από τα επτά κομμάτια ήταν γραμμένα μέχρι το 2015 με λίγο διαφορετικούς στίχους από τον Χάρη τότε. Τα πιάσαμε από την αρχή από τους τέσσερις που είμαστε τώρα και γράψαμε μαζί το έβδομο κομμάτι (When Silence Reigns) που είναι το πιο πρόσφατο και κλείνει το δίσκο. Υπάρχει και άλλο υλικό αλλά δεν προλάβαμε να το ολοκληρώσουμε
Rockpages.gr: Ήταν διαφορετική η προσέγγιση σ’ αυτό;
Πέτρος: Με πανομοιότυπο τρόπο, το ριφ του συγκεκριμένου κομματιού μου έσκασε σε μια πρόβα, απλά τζαμάραμε και μου ήρθε και δουλεύτηκε από όλους. Υπάρχει jam, υπάρχει και song writing, σημασία είναι στο τέλος να βγει ένα τραγούδι
Rockpages.gr: Πώς θα περιέγραφες σε κάποιον το μουσικό στυλ σας;
Πέτρος: Είμαστε μια μπάντα που πατάει ξεκάθαρα στο heavy rock, δεν είμαστε metal αλλά ο ήχος μας είναι βαρύς, σαμπαθικός ας πούμε. Έχει έναν psych χαρακτήρα γιατί υπάρχουν στοιχεία ψυχεδέλειας, παράγονται είτε από effect, από την κιθάρα μου και από το jam, έχει doom γιατί από κει ξεκίνησε, αλλά επειδή ανακατεύτηκε και το garage με το punk έχει ένα rock n roll χαρακτήρα.
Rockpages.gr: Με αφορμή όλα αυτά είναι ευκαιρία να ρωτήσω για το ποιες μουσικές σας επηρέασαν ώστε να φτιάξατε τον ήχο αυτό
Πέτρος: Έχουμε κοινά ακούσματα, αλλά είναι κυρίως η χημεία που παίζει, ο jam χαρακτήρας και βγαίνει αβίαστα το υλικό, δεν θα το μελετήσει ο άλλος στο σπίτι και θα το φέρει έτοιμο και αυτός είναι και ο λόγος που αποφασίσαμε να ηχογραφήσουμε live, δε θέλαμε να μπούμε στην κλασική στουντιακή διαδικασία, ένα σχήμα που παίζει live και του αρέσει αυτό είτε στην πρόβα, είτε στη σκηνή. Είχαμε κλείσει το στούντιο για δυο μέρες και τελικά μας βγήκε μέσα σε οκτώ ώρες. Το κάναμε με τις καλύτερες δυνατές συνθήκες και είμαστε φοβερά ευχαριστημένοι. Νιώθω πως είναι η πιο φοβερή ηχογράφηση που έχω κάνει, η πιο αβίαστη, την ακούσαμε μετά τη μίξη και είπαμε πως είναι όπως ακριβώς τη θέλαμε. Γράψαμε όλοι σε ένα δωμάτιο και ο Νικόλας ήταν στο control room πίσω από το τζάμι. Μετά απλά προσθέσαμε τις δεύτερες φωνές του Ale και κάνα δυο ακόρντα εγώ
Rockpages.gr: Εσύ έχεις παίξει και ελληνόφωνο rock, ήταν μπάντα ή προσωπικό;
Πέτρος: Προσωπικό ήταν, το άλμπουμ Γλυκόπικρο. Σ’ αυτό το άλμπουμ συμμετέχουν ο Ale και ο Θάνος, ο Ale μάλιστα ήταν συμπαραγωγός μου και έχει παίξει πολλά (πλήκτρα, κιθάρες)
Rockpages.gr: Τι σημαίνει Widow Pit;
Πέτρος: Οι δύο από τους τέσσερις της μπάντας κατάγονται από το Γαλαξίδι κι εγώ αισθάνομαι ένα δεσμό με το Γαλαξίδι, το έχω επισκεφτεί πάρα πολλές φορές. Το όνομα προέρχεται από το λιμάνι του Γαλαξιδίου που λέγεται Χηρόλακας, δηλαδή ο λάκκος με τις χήρες, ήταν ένα σημείο το οποίο στα προεπαναστατικά χρόνια αλλά και αργότερα, πήγαιναν εκεί οι χήρες και κλαίγανε τους νεκρούς ναυτικούς. Οπότε ας πούμε πως το όνομα είναι μια αφιέρωση στο τοπωνύμιο και το εξώφυλλο είναι μια φωτογραφία του λιμανιού αυτού.
Rockpages.gr: Ποιος γράφει τους στίχους;
Πέτρος: Οι περισσότεροι είναι του Νικόλα και κάποιοι έχουν μείνει από όταν τραγουδήσει ο Χάρης.
Rockpages.gr: Παρακολουθείς την ευρύτερη ελληνική σκηνή; Ποιες διαφορές βλέπεις σε σχέση με παλιά;
Πέτρος: Την παρακολουθώ και θεωρώ τον εαυτό μου μέρος της. Καμία σχέση το τώρα με τότε, αν και ήταν ωραία κι εκείνα τα χρόνια, γιατί τότε γεννιόντουσαν πράγματα, υπήρχε παρθένο έδαφος, τώρα λίγο πολύ έχουμε δει τα πάντα, όχι ότι δε βγαίνουν σπουδαία πράγματα και τώρα, δεν είμαι από αυτούς που θα σου πει παλιά ήταν καλύτερα. Απλά θυμάμαι τότε με τους Selefice λέγαμε «θα φτιάξουμε μια μπάντα που δε θα μοιάζει με κανέναν», ήταν και λίγο αφελές αλλά νιώθαμε ότι μπορούσαμε να το κάνουμε, γιατί υπήρχαν ακόμα πράγματα που δεν είχαν ειπωθεί. Δηλαδή όταν εμείς ανακατεύαμε το thrash, με το heavy, με το doom και με επιρροές από Pink Floyd, τότε γεννιότανε ένα τέτοιο στυλ που εκπροσώπησαν οι Paradise Lost κτλ Υπό αυτή την έννοια ήταν ωραία, ήταν πρωτόγονα γιατί δεν είχαμε τα μέσα, ενώ τώρα έχει ξεφύγει το πράγμα με την τεχνολογία, υπάρχει μεγάλη παραγωγή μουσικής, πολλή πληροφορία και πρόσβαση στην πληροφορία που εμείς δεν είχαμε, δεν ξέραμε πως γίνεται κάτι, πηγαίναμε στην τύχη, δεν υπήρχε κάποιος να μπούμε στο YouTube και να πούμε «α, έτσι το κάνει, έτσι έφτιαξε τον ήχο στην κιθάρα», αλλά αυτό γέννησε έναν ήχο, που είχε προσωπικότητα. Αν προσπαθείς μόνος σου να κάνεις κάτι, τελικά αυτό παράγει ένα αποτέλεσμα, γι’ αυτό αυτό που λέμε ελληνικό death/black έχει το δικό του ήχο γιατί δέκα νοματαίοι ψαχνόμασταν πως γίνεται, προσπαθούσαμε να πετύχουμε κάτι και τελικά γεννήθηκε ένας νέος ήχος. Σήμερα η ελληνική σκηνή έχει εξελιχθεί αδιανόητα.
Rockpages.gr: Το άλμπουμ κυκλοφόρησε σε βινύλιο από την Sound Effect Records. Ποιος είναι υπεύθυνος για το artwork;
Πέτρος: To artwork το δούλεψε πολύ ο Θάνος με τον Χρήστο των Weevil και τον Νικόλα. Βγάλανε κάποιες φωτογραφίες στο Γαλαξίδι και δουλέψανε πάνω σ’ αυτές. Η μαυροφορεμένη χήρα υπάρχει σε παραλλαγές μέσα και έξω στο δίσκο. Είμαστε πολύ ευχαριστημένοι και ας βγήκε οριακά στο deadline.
Rockpages.gr: Σας αρέσει να βρίσκεστε στη σκηνή;
Πέτρος: Πάρα πολύ, η μπάντα έχει αυτό τον χαρακτήρα, ακόμα και πρόβα να κάνουμε είναι σαν να παίζουμε live, γι’ αυτό είμαστε τρομερά ευχαριστημένοι με το άλμπουμ, γιατί αυτό που ακούς είναι σχεδόν όπως θα μας ακούσεις σε μια πρόβα ή ένα live. Αρχίζει και ταξιδεύει το άλμπουμ σιγά σιγά και παίρνουμε καλό feedback, οπότε θα παίξουμε και live, έχουμε κλείσει ήδη την παρουσίαση του άλμπουμ στις 10/1/2026 στο Underathens, μαζί με Headquake οι οποίοι βγάλανε στην Sound Effect το νέο τους άλμπουμ και special guest θα είναι οι Penny Dreadful
Rockpages.gr: Πέτρο σ’ ευχαριστώ πολύ!
Μπορείτε να ακούσετε ολόκληρη τη συνέντευξη εδώ:
