Να και ένα comeback που δεν περίμενα να δω το 2026. Δέκα συναπτά έτη έχουν περάσει από την τελευταία φορά που έδρασαν δισκογραφικά οι Σουηδοί με το εξαιρετικό “Machina Viva”. Ναι είχαν βγάλει το “A Darkened Sun” EP το 2021 αλλά επικρατούσε έντονη ησυχία στο στρατόπεδό τους.
Το “Anomalies” βρίσκει το συγκρότημα εκεί περίπου όπου τους είχαμε αφήσει με το “Machina”. Μπορεί οι αγαπημένες death / prog μέρες τους μακρινού παρελθόντος να έχουν γίνει μια ανάμνηση αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι η παρούσα ηχητική τους φάση είναι λιγότερο ενδιαφέρουσα.
Το progressive τους είναι έντονα ατμοσφαιρικό και μελωδικό. Φέρνει στον νου σχήματα όπως οι Green Carnation, Anathema και άλλους πολλούς. Χαρακτηριστικό σημείο τους η εύθραυστη και συναισθηματική φωνή του Stefan Zell που σε ταξιδεύει. Όπως και στις προηγούμενες δουλειές τους δεν διστάζουν να πειραματιστούν και με πιο ambient ήχους.
Για μένα οι Wolverine είναι ένα από αυτά τα σχήματα στον χώρο του progressive που ποτέ δεν απέκτησαν την δημοσιότητα που τους αξίζει. Με έναν ήχο πολύ προσωπικό είναι απορίας άξιο πως δεν έγιναν ποτέ μεγάλο όνομα και αυτό είναι μια αδικία.
Αν δεν έχετε ασχοληθεί στο παρελθόν μαζί τους αξίζει να ξεκινήσετε το ταξίδι στην μουσική τους από την πρώτη τους δουλειά, “Fervent Dream” EP του 1999, για να διαπιστώσετε πόσο πολύ έχουν εξελιχθεί μέσα στα χρόνια.
Μιχάλης Νταλάκος
