White Widdow – Silhouette

0

Είναι σχεδόν εγγυημένο αποτέλεσμα προτού ακούσεις καν την εκάστοτε, νέα δισκογραφική δουλειά των White Widdow. Ξέρεις, εκ προοιμίου ότι το AOR που παίζουν οι Αυστραλοί και έχει τις βάσεις του στα 80ς είναι όχι μόνο άκρως πιασάρικο αλλά και εξαιρετικά ποιοτικό. Και μπορεί να μην διεκδικεί δάφνες πρωτοτυπίας αλλά τολμώ να πω ότι οι White Widdow έχουν καταφέρει να δημιουργήσουν ένα δικό τους ήχο, απολύτως αναγνωρίσιμο με το πρώτο κιόλας άκουσμα. Τα πλήκτρα του Xavier Millis και τα φωνητικά του Jules Millis είναι το σήμα κατατεθέν της μπάντας με την κιθάρα του Enzo Almanzi να δίνει την ξεχωριστή πινελιά.

Το “Silhouette” είναι το τέταρτο album των White Widdow οι οποίοι συνεχίζουν εκεί που σταμάτησε το εξαιρετικό “Crossfire” (που είχε διαδεχτεί, παρεμπιπτόντως, το πάρα πολύ καλό “Serenade”). Δεν υπάρχουν τρομερές ηχητικές διαφοροποιήσεις και δε νομίζω ότι οι οπαδοί του συγκροτήματος αναζητούσαν κάτι τέτοιο. Οι συνθέσεις είναι ξανά ανεβαστικές, δουλεμένες και απολύτως πιασάρικες ενώ η απόδοση των Αυστραλών σταθερή όπως πάντα.

Ειδικής αναφοράς χρήζει αυτή τη φορά στην κιθαριστική δουλειά του Almanzi ο οποίος θεωρώ ότι είναι καλύτερος από ποτέ (ο Eddie Van Halen θα ήταν περήφανος) ενώ θα ήταν παράλειψη εάν δεν σημειώναμε τον στιβαρό χαρακτήρα του rhythm section των Ben Webster & Noel Tenny που οδηγούν το συγκρότημα.

Στα highlights θα συμπεριλαμβάναμε το εναρκτήριο “Stranded” (υπερκομματάρα που συνεχίζει την άτυπη παράδοση φανταστικών εναρκτήριων κομματιών από τους White Widdow”), το “Surrender My Heart” με το όμορφο video clip, το απίστευτο mid-tempo “Last Chance For Love” και το “Wild At Heart” που θα μπορούσε κάλλιστα να είναι το αδερφάκι του “Angel” (από το “Crossfire”).

Οι White Widdow επέστρεψαν και κατέθεσαν για μία ακόμη φορά ένα εντυπωσιακό AOR δείγμα το οποίο κάνει περήφανους όλους τους οπαδούς τους. Το μόνο που μένει τώρα είναι να δούμε από κοντά τα παιδιά στα μέρη μας για μία ακόμη συναυλία, την τρίτη κατά σειρά!

Highlight: Αν η παραγωγή τόνιζε ακόμη περισσότερο τα δεύτερα (trademark) φωνητικά των White Widdow τότε το αποτέλεσμα θα ήταν ακόμη πιο εντυπωσιακό.