Razorbats

0

Οι Νορβηγοί rawkers Razorbats έχουν κυκλοφορήσει το ντεμπούτο τους και ο τραγουδιστής τους Even Berg μιλάει για το “Camp Rock”, το εξώφυλλο, το… μουστάκι του, τις επιρροές τους, τη δεκαετία του ’70, τον Ginger, τα τραγούδια που τους αρέσει να γράφουν και να παίζουν και άλλα πολλά. Συνέντευξη: Γιάννης Δόλας

Rockpages.gr: Αυτό είναι το πρώτο σας άλμπουμ. Ήταν δύσκολο να κλείσετε μια συμφωνία με δισκογραφική και να το ηχογραφήσετε; Τι ήταν πιο δύσκολο στη διαδικασία και τι πιο διασκεδαστικό;

Even Berg: Ναι, είναι τρομερό το συναίσθημα να βγάζεις δίσκο! Η Selfdestructo Records είχε ήδη κυκλοφορήσει το EP μας “Bring It On” ένα χρόνο πριν. Μόλις άκουσαν κάποια τραγούδια από τις ηχογραφήσεις για το “Camp Rock” ήθελαν να κυκλοφορήσουν και το άλμπουμ. Πολύ καλά νέα για μας! Η διαφορά είναι ότι αποφασίσαμε να συνεργαστούμε με άλλο παραγωγό αυτή τη φορά. Δεν ήμασταν και τόσο ικανοποιημένοι με τον ήχο του “Bring It On” και θέλαμε έναν πιο κλασικό rock ήχο ‘70s. Τελικά, μείναμε απόλυτα ευχαριστημένοι από τη δουλειά του Kai Chrostoffersen και τα Calmeyer Studios. Επειδή και μας έδωσε τον ήχο που θέλαμε, αλλά και την  συνεισφορά του σε κάποια τραγούδια. Υπήρχαν κάποιες προκλήσεις κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, αλλά όταν σκέφτομαι τις ηχογραφήσεις θυμάμαι μόνο τις ωραίες στιγμές και πιστεύω ότι ο δίσκος μας θα μείνει κλασικός!

Razorbats01

Rockpages.gr: Όταν ξανακούς το άλμπουμ τώρα, σκέφτεσαι ότι υπάρχουν πράγματα που θα ήθελες να έχεις αλλάξει, ή να έχεις διορθώσει;

Even Berg: Ναι, η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν κάποια πράγματα που με ενοχλούν. Θα έπρεπε να είχα πει: «Hey» ανάμεσα στην πρώτη και τη δεύτερη στροφή σε ένα τραγούδι. Πάντα το κάνω αυτό στις συναυλίες. Αλλά, για να είμαι ειλικρινής, για πρώτη φορά μετά τις ηχογραφήσεις ήμουν τόσο ευχαριστημένος με το αποτέλεσμα. Φυσικά, πιστεύουμε ότι το επόμενο άλμπουμ μας θα είναι ακόμα καλύτερο. Όπως θα πρεπε.

Rockpages.gr: Ποιο είναι το επόμενο βήμα σας μετά την κυκλοφορία του άλμπουμ;

Even Berg: Το φθινόπωρο ήταν πολύ γεμάτο για μας. Παίζαμε συναυλίες στη Νορβηγία. Περάσαμε πολύ καλά και αφήσαμε καλές εντυπώσεις όπου κι αν παίξαμε. Το κουραστικό ήταν ότι περάσαμε πολλές ώρες στρυμωγμένοι σε ένα μικρό αυτοκίνητο υποφέροντας από hangover, αλλά έτσι δεν είναι το rock’n’roll; Τον Ιανουάριο επιστρέψαμε στο Calmeyer Studio και ηχογραφήσαμε τρία φοβερά τραγούδια. Το σχέδιό μας είναι να βγάλουμε ένα EP το Σεπτέμβριο. Τον Μάιο θα παίξουμε στη Σουηδία και το καλοκαίρι έχουμε κλείσει σε διάφορα φεστιβάλ στη Νορβηγία και στο Slugfest στην Αγγλία. Την προηγούμενη του Slugfest παίζουμε στο Pipeline στο Λονδίνο, οπότε πραγματικά ανυπομονούμε να παίξουμε εκτός Νορβηγίας για πρώτη φορά στην καριέρα μας. Τον Οκτώβριο θα επιστρέψουμε στο στούντιο για να ηχογραφήσουμε τον διάδοχο του “Camp Rock” που κατά πάσα πιθανότητα θα κυκλοφορήσει το φθινόπωρο του 2017.

Rockpages.gr: Στο πίσω μέρος του άλμπουμ μπορεί να διακρίνει κανείς πολλά παλιότερα logos συγκροτημάτων. Ήταν κάποιες από αυτές μέσα στις επιρροές σας;

Even Berg: Ναι, φυσικά. Δεν είναι και τόσο cool στην εποχή μας, ε; εμείς είμαστε ειλικρινείς και δεν μας νοιάζει και τόσο τι είναι στη μόδα και τι δεν είναι. Πιστεύουμε ότι είναι τέλειο και ελπίζουμε ότι είναι ώρα να επιστρέψει το αληθινό rock’n’roll! Το εξώφυλλο λέει την ιστορία μας με μια εικόνα. Η φωτογραφία τραβήχτηκε σε μια συναυλία ενός συγκροτήματος που αργότερα έγινε το θρυλικό Νορβηγικό γκρουπ, οι Backstreet Girls, τσεκάρετέ τους!

Rockpages.gr: Από τον ήχο του άλμπουμ, την παραγωγή και το στυλ των τραγουδιών είναι σαφές ότι πρέπει να σας αρέσουν οι Hellacopters πολύ! Πως θα έλεγες ότι συνεισφέρετε στη μεγάλη παράδοση των μεγάλων Σκανδιναβικών rock συγκροτημάτων;

Even Berg: Έχεις απόλυτο δίκιο. Οι Hellacopters είναι σίγουρα μια από τις πιο αγαπημένες μας μπάντες. Και ένα μεγάλο μέρος της δισκοθήκης μου αποτελείται από συγκροτήματα που ανήκουν σε αυτό το είδος. Ο συνδυασμός του κλασσικού rock των ‘70s και του punk προκαλούσε πάντα ευχαρίστηση στα αυτιά μου.

Rockpages.gr: Το “Kids Of The ‘70s” είναι ένα από τα καλύτερα του άλμπουμ. Πως προέκυψε;

Even Berg: Είναι αστείο… Ο Kjetil (ο κιθαρίστας μας) έβγαλε το riff. Και ήθελε να γράψω τους στίχους. Προσπάθησα… Αλλά, δεν μπορούσα. Όταν προέκυψε το ρεφρέν δεν μπορούσα να βγάλω το “You Shook Me All Night Long” από το μυαλό μου. Πρότεινα ακόμα και να το ξαναγράψουμε. Νόμιζα ότι έμοιαζαν πάρα πολύ. Εκείνος αρνήθηκε και έγραψε τους στίχους μόνος του. Μετά ανακάλυψα ότι δεν είχα δίκιο και αποδείχτηκε πως ήταν ένα τρομερό τραγούδι. Μετά από μερικές πρόβες έβγαλα τους AC/DC από το μυαλό μου.

Razorbats02

Rockpages.gr:  Είστε σίγουρα αρκετά νεότεροι από τη γενιά του ’70. Πως στραφήκατε σε αυτό το είδος μουσικής που βγήκε από αυτή τη δεκαετία; Τι ήταν αυτό που σας τράβηξε;

Even Berg: Δύσκολο να σου απαντήσω. Για μένα όλα ξεκίνησαν όταν άκουσα το “Crazy Nights” των KISS, ή το “Trash” του Alice Cooper. Μόλις ανακάλυψα ότι αυτά τα συγκροτήματα υπήρχαν από παλιότερα ήμουν περίεργος να ακούσω πως έπαιζαν στα ‘70s. Και για μένα δεν υπήρχε η παραμικρή αμφιβολία: αυτά τα συγκροτήματα ακούγονταν πολύ καλύτερα τη δεκαετία του ’70. Φυσικά, υπάρχουν πολλές μπάντες που ξεκίνησαν στα ‘80s και τα ‘90s, είτε μιλάμε για τους Guns’n’Roses, είτε για πιο underground ονόματα. Το ίδιο μου συνέβη και όταν άκουσα πρώτη φορά το κύμα του punk που εμφανίστηκε στα μέσα των ‘90s και μετά άκουσα το «αληθινό» από τα ‘70s και το λάτρεψα.

Rockpages.gr: Πως μπορείτε να επηρεάζεστε από τα ‘70s και τα ‘80s και να δημιουργείτε μουσική που δεν αντιγράφει τις εποχές αυτές, αλλά πατάει σε αυτές και δημιουργεί κάτι καινούριο;

Even Berg: Αυτή είναι η μαγεία της μουσικής και του να είσαι σε συγκρότημα θα έλεγα. Δεν ξέρω πόσες φορές σκέφτηκε μια ιδέα για ένα τραγούδι και κάποιος άλλος είπε ότι δεν δουλεύει γιατί ακουγόταν τόσο κοντά σε κάτι από το παρελθόν. Καθώς αρχίσαμε να τζαμάρουμε και άρχισα να τραγουδάω πάντοτε βγάζαμε κάτι καινούριο που δεν μας έμοιαζε με κάτι που είχαμε ξανακούσει. Νομίζω επίσης ότι μας κάνει καλό σαν μπάντα το ότι δεν έχουμε κοινό μουσικό background. Κάποιος από εμάς έχει πιο έντονη την “pop προσέγγιση” στον τρόπο που γράφει τραγούδια, ενώ κάποιος άλλος πηγαίνει πιο πολύ προς το punk, ή το κλασσικό hard rock. Όλοι μαζί καταλήγουμε σε έναν σπουδαίο συνδυασμό πολλών επιρροών και προφανώς σε μουσική που δεν κάνει τον κόσμο να βαριέται.

Rockpages.gr: Τι έχεις να πεις για την αναβίωση του rock των ‘70s που κυριαρχεί στη μουσική σήμερα και έχει γίνει μόδα; Πιστεύεις ότι είναι κάτι περαστικό, ή εκεί έχει οδηγήσει η έλλειψη έμπνευσης;

Even Berg: Δεν ξέρω για καμία αναβίωση κάποιου μουσικού κινήματος των ‘70s αυτή τη στιγμή για να είμαι ειλικρινής. Ίσως γίνεται. Πάντα αυτό συμβαίνει με τη μουσική. Μια καινούρια μόδα διαδέχεται μια παλιότερη και μετά από κάποια χρόνια η παλιά επιστρέφει. Ποτέ δεν μου έκανε καμία εντύπωση. Τουλάχιστον, στα ενήλικά μου χρόνια εγώ δεν άλλαξα καθόλου. Ίσως το γούστο μου στη μουσική διευρύνεται κάπως τώρα τελευταία, αλλά ακόμα βασίζεται στις ίδιες μπάντες που άκουγα όταν ήμουν 15-20 χρονών. Άφησα μουστάκι πριν από 15 χρόνια και υπάρχει ακόμα κάτω από τη μύτη μου. Τότε ήταν το πιο un-cool πράγμα που θα μπορούσες να έχεις. Αλλά, εδώ και μερικά χρόνια πρόσεξα ότι είναι μόδα. Αυτό ήταν περίεργο. Ξαφνικά έγινα trendy. Τώρα, νομίζω ότι πάλι δεν είναι cool. Χαχαχα! Δεν ξέρω και δεν με νοιάζει. Ό,τι είδος και στυλ μουσικής επιλέξει ένα συγκρότημα δεν νομίζω ότι το κάνει από έλλειψη έμπνευσης. Φυσικά, δεν είναι δυνατόν να μην επηρεάζεται κανείς καθόλου από όποιες μόδες, αλλά πιστεύω και εύχομαι ότι τα συγκροτήματα παίζουν ό,τι παίζουν επειδή γουστάρουν. Ξέρω ότι υπάρχουν και εξαιρέσεις, αλλά δεν πρόκειται να προχωρήσουν πολύ.

Rockpages.gr: Το άλμπουμ έχει γρήγορα τραγούδια και mid-tempo. Ποια είναι πιο δύσκολα να γράψετε τα πιο γρήγορα, ή τα πιο αργά;

Even Berg: Χαχα! Δεν είμαι ο πιο κατάλληλος για να απαντήσει σε αυτή την ερώτηση, γιατί συνήθως όλα μου τα τραγούδια καταλήγουν mid-tempo. Οπότε, θα έλεγα ότι αυτά για μένα είναι και τα πιο εύκολα. Αλλά, ευτυχώς δεν είμαι ο μοναδικός που γράφει riffs. Όλα εξαρτώνται από τη διάθεση που βρίσκεσαι εκείνη τη στιγμή νομίζω. Έχουμε περιόδους που γράφουμε πολλά punk τραγούδια και άλλες που μας βγαίνουν πιο αργά. Αλλά, αν πρέπει να διαλέξω θα πω τα πιο αργά. Είναι κατά μια έννοια πιο βαθιά αν και υπάρχει μια λεπτή γραμμή από το να είναι καλά και να αρέσουν στο να είναι μελιστάλαχτα (αν και μου αρέσουν αυτά).

Razorbats03

Rockpages.gr: Άλλο ένα highlight του άλμπουμ κατά την άποψή μου είναι και το “Desolation Highway”, τι έχεις να πεις για αυτό το τραγούδι;

Even Berg: Ναι! Έπρεπε να το κάνουμε κατά τον παραδοσιακό’70s τρόπο. Να έχουμε δηλαδή μια μπαλάντα στο άλμπουμ. Για μας ήταν μια εντελώς καινούρια εμπειρία. Δεν είχαμε γράψει ποτέ πριν ένα αργό κομμάτι σαν κι αυτό. Φυσικά, και αυτό ανήκει στην κατηγορία «καλό ή μελιστάλαχτο» που έλεγα πιο πριν, αλλά νομίζω ότι τελικά ταιριάζει πολύ καλά στο άλμπουμ. Χαίρομαι που σου άρεσε. Το θέμα είναι το κλασσικό: η λυπηρή ιστορία ενός ανθρώπου που ακολούθησε το λάθος μονοπάτι στη ζωή του και η μετάνοιά του.

Rockpages.gr: Το παλαιό μοντέλο της μουσικής βιομηχανίας πεθαίνει με τις πωλήσεις άλμπουμ να πέφτουν και τους νεότερους να συνηθίζουν στη τσάμπα μουσική, τόσο νόμιμα, όσο και παράνομα. Πιστεύεις ότι εσείς και τα νέα συγκροτήματα γενικά μπορείτε να κάνετε κάτι για να το αλλάξετε αυτό; Θεωρείτε ότι θα επικρατήσει ένα καινούριο μοντέλο;

Even Berg: Θα έλεγα ότι υπάρχει ήδη. Βρίσκεται ακόμα σε μικρή κλίμακα, αλλά κάποιοι καλλιτέχνες μποϋκοτάρουν τη μουσική βιομηχανία βγάζοντας άλμπουμ μέσω προπώλησης στους οπαδούς τους. Θα ήθελα να αναφέρω κάτι για έναν από τους πιο αγαπημένους μου καλλιτέχνες, τον Ginger των Wildhearts, ο οποίος είναι πιο γνωστός σαν frontman του συγκροτήματος, αλλά μετά τη διάλύσή του έδωσε μια ευκαιρία στο pledgemusic.com. Αυτό που ισχύει είναι ότι αν επιλέξεις ένα συγκεκριμένο αριθμό pledgers/χρημάτων το άλμπουμ κυκλοφορεί μόνο αν πιάσεις το 100% του στόχου. Βασικά είπε ότι αν δεν έπιανε το στόχο θα είχε παρατήσει τη μουσική. Ευτυχώς, έπιασε το 555% και κυκλοφόρησε ένα φανταστικό τριπλό άλμπουμ. Τα τελευταία τρία χρόνια έχω αγοράσει πολλά άλμπουμ με αυτόν τον τρόπο και ελπίζω ο κόσμος σταδιακά να αποδεχτεί πως πρέπει να επενδύσεις χρήματα στους καλλιτέχνες για να συνεχίσουν. Είναι κοινή λογική. Ποτέ δεν κατάλαβα πως η μουσική έγινε διαθέσιμη δωρεάν (σχεδόν) και πως τα mp3 έγιναν τόσο καλά. Χάλια μου ακούγονται.

Rockpages.gr: Πόσο εύκολο ή δύσκολο είναι για ένα συγκρότημα σαν τους Razorbats να επιβιώσουν στη μουσική σήμερα;

Even Berg:  Εξαρτάται από το τι εννοείς όταν λες «επιβιώσουν». Αυτό το κάνουμε για την απόλαυσή μας και όσο διαρκεί θα συνεχίσουμε να το κάνουμε. Φυσικά, μετράει το αν αρέσουμε στον κόσμο ή όχι, αλλά νιώθουμε ότι έχουμε κάτι καλό και ότι θα συνεχίσουμε να τους αρέσουμε. Νομίζω ότι είναι καλό το ότι δεν έχουμε ακολουθήσει μόδες. Οι ροκάδες υπάρχουν πάντα, απλά πρέπει να είμαστε σίγουροι ότι μας ξέρουν.

Rockpages.gr: Ποια είναι τα όνειρά σου για το μέλλον των Razorbats;

Even Berg:  Δεν θα έλεγα ότι είμαι ονειροπόλος. Όσο τηρούμε το σχέδιό μας είμαι πολύ χαρούμενος. Αυτό σημαίνει ένα άλμπουμ κάθε δυο χρόνια για τα επόμενα 20 και όσο παίζουμε δυνατό rock’n’roll έχω την εντύπωση ότι οι Razorbats θα αποκτήσουν κι άλλους οπαδούς και θα περάσουμε τέλεια.

Razorbats04